• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Antoni Zygmunt Helcel



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Józafat Zielonacki (ur. 28 listopada 1818 w Goniczkach, Poznańskie, zm. 28 kwietnia 1884 w Goniczkach), prawnik polski, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego i Lwowskiego, członek Akademii Umiejętności w Krakowie.Królestwo Galicji i Lodomerii wraz z Wielkim Księstwem Krakowskim i Księstwami Oświęcimia i Zatoru (niem. Königreich Galizien und Lodomerien mit dem Großherzogtum Krakau und den Herzogtümern Auschwitz und Zator; ukr. Королівство Галичини та Володимирії з великим князівством Краківським і князівствами Освенціма і Затору) – państwo (w praktyce prowincja i kraj koronny) na terytorium Galicji, w latach 1772-1918 wchodzące w skład Monarchii Habsburgów, Cesarstwa Austriackiego i Austro-Węgier. Kraina historyczna na wschodzie Europy Środkowej, obecnie w granicach Polski i Ukrainy.

    Antoni Zygmunt Helcel (Hölzel von Sternstein), (ur. 2 listopada 1808 w Krakowie, zm. 31 marca 1870 tamże) – powstaniec listopadowy, polski historyk państwa i prawa, wydawca, polityk konserwatywny, poseł na Sejm Ustawodawczy w Kromieryżu, do Sejmu Krajowego Galicji i austriackiej Rady Państwa.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Ukończył liceum św. Anny w Krakowie (1823). W latach 1823-1824 studiował na wydziale filozoficznym a następnie prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, który ukończył otrzymując w 1828 doktorat praw za rozprawę De querela inofficiosi testamenti iuris Romani principia. Studia uzupełniał we Wrocławiu (1828-1829), Berlinie (1829), Heidelbergu (1830) i Paryżu (1830).

    Zbigniew Roman Fras (ur. 11 lipca 1952 w Przemkowie; zm. 11 września 1998 we Wrocławiu) – polski historyk, badacz polskiej myśli politycznej w XIX wieku oraz historii Galicji i Śląska.Statuty Kazimierza Wielkiego – zbiory praw wydane przez Kazimierza III Wielkiego, króla Polski. Jedyna kodyfikacja prawa sądowego o znacznym zakresie w Polsce za panowania dynastii piastowskiej.

    Brał udział w powstaniu listopadowym. Jako ochotnik wstąpił w styczniu 1831 w pułku jazdy poznańskiej. Najpierw jako szeregowiec, od 15 czerwca 1831 wachmistrz szwadronowy a następnie od 2 października podporucznik.Uczestniczył m.in w bitwie pod Wawrem (19-20 lutego 1831), Grochowem (25 lutego 1831) oraz w obronie Warszawy (6-7 września 1831).

    Wolne, Niepodległe i Ściśle Neutralne Miasto Kraków i jego Okręg- inne nazwy: Rzeczpospolita Krakowska, Wolne Miasto Kraków, Rzeczpospolita Krakowska Wolna, Niepodległa i Ściśle Neutralna (1815–1846) – państwo utworzone na kongresie wiedeńskim, pozostające pod kontrolą trzech państw sąsiednich: Imperium Rosyjskiego, Królestwa Prus i Cesarstwa Austrii od 1832 poprzez zobligowanie ich przez Rosję oraz Prusy. Państwo to zostało utworzone 18 października 1815 roku z południowego skrawka Księstwa Warszawskiego i było pół-demokratyczną republiką konstytucyjną opartą na Kodeksie Napoleona i własnej konstytucji.Kwartalnik Naukowy – pismo wydawane w Krakowie w latach 1835-1836 (łącznie 4 tomy) pod redakcją Antoniego Zygmunta Helcla.

    Po powrocie do Krakowa pracował w latach 1832-1833 jako wykładowca historii prawa polskiego na UJ. Następnie od 1835 właściciel drukarni a w latach 1836-1837 także założyciel redaktor czasopisma „Kwartalnik Naukowy”. Kwartalnik Naukowy (1835-1836), który w jego zamiarze miał być ogólnosłowiańskim pismem naukowym o europejskim poziomie – pismo istotnie miało wysoki poziom, lecz po krótkim czasie Helcel musiał je zamknąć z powodu problemów finansowych oraz kłopotów z cenzurą. Po sprzedaży drukarni właściciel w latach 1837-1845 majątku Górka Narodowa, koło Prądnika Białego.

    Ludwik Edward Helcel (1810-1872) – bankier, wiceprezydent Krakowa, działacz krakowskiego samorządu miejskiego, członek i podstarszy Krakowskiej Kongregacji Kupieckiej.Rada Państwa (niem. Reichsrat) – istniejący w latach 1861–1918 dwuizbowy parlament austriacki, od 1867 obejmujący wyłącznie austriacką część monarchii austro-węgierskiej – tzw. Przedlitawię.

    Zaangażował się także w sprawy publiczne Rzeczypospolitej Krakowskiej. W latach 1837-1846 był członkiem Izby Reprezentantów (sejmu) wolnego miasta Krakowa. Występował m.in. w obronie Uniwersytetu Jagiellońskiego, któremu groziło rozwiązanie (1833, uczelnia została jednak zreformowana tak, że Helcel stracił możliwość kontynuowania tam kariery akademickiej), był współautorem adresu Zgromadzenia Reprezentantów do "dworów opiekuńczych" (1838), a jego salon był miejscem spotkań krakowskich konserwatystów. Podczas powstania krakowskiego w 1846 r. był członkiem Komitetu Bezpieczeństwa Publicznego, zwalczającym rewolucję. Następnie po powrocie do władzy Jana Tyssowskiego był sekretarzem w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Jako przedstawiciel Rady Miejskiej prowadził pertraktacje z dowództwem austriackim o kapitulacji Krakowa.

    Józef Buszko (ur. 2 września 1925 w Dębicy, zm. 22 października 2003 w Krakowie) — polski historyk, wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego (w latach 1978-1981 dyrektor Instytutu Historii).Księga elbląska (Najstarszy Zwód (Spis) Prawa Polskiego, Prawo Polaków) – podstawowe źródło poznania prawa polskiego okresu rozbicia dzielnicowego.

    Aktywny politycznie w okresie Wiosny Ludów. Członek Rady Miejskiej Krakowa. W kwietniu 1848 był uczestnikiem krakowskiej delegacji do Wiedniu protestującej przeciwko zbombardowaniu Krakowa przez armię austriacką. Organizator zjazdu polskiego we Wrocławiu (maj 1848) którego celem miało być powołanie rządu ogólnopolskiego. Wziął udział w Kongresie Słowiańskim w Pradze (wrzesień 1848) na którym poparł ideę konfederacji Słowian w ramach monarchii habsburskiej. Poseł do Sejmu Konstytucyjnego w Wiedniu i Kromieryżu (29 listopada 1848 – 7 marca 1849), wybrany w wyborach uzupełniających po rezygnacji Józefa Krzyżanowskiego w okręgu wyborczym Kraków 3. W parlamencie należał do „Stowarzyszenia” skupiającego demokratycznych posłów polskich a następnie obok Jerzego Lubomirskiego i Adama Potockiego, jeden z liderów polskich posłów konserwatywnych.

    Sejm Krajowy – istniejący w Galicji w latach 1861–1918 organ przedstawicielski, kompetentny w niektórych sprawach wewnętrznych Galicji (gospodarka, oświata i kultura).Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski; łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie.

    W 1848, po zmianach wywołanych Wiosną Ludów Helcel został wykładowcą (wkrótce potem profesorem) Uniwersytetu Jagiellońskiego. Został z niego jednak usunięty na przełomie 1852 i 1853 wraz z Wincentym Polem, Józafatem Zielonackim i Antonim Małeckim w ramach akcji germanizacyjnej prowadzonej przez rząd Bacha. Po usunięciu z uczelni gospodarował w latach 1853-1856 w zakupionym przez siebie majątku Gołcza pod Miechowem w zaborze rosyjskim. Po powrocie do Krakowa był przewodniczącym Oddziału Nauk Moralnych (1857-1859) potem Komisji Historycznej (1858-1866) Towarzystwa Naukowego Krakowskiego. W 1860-1870 był członkiem honorowym Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.

    Sejm Ustawodawczy (Reichstag) - jednoizbowy parlament istniejący w latach 1848-1849 w Cesarstwie Austrii, powołany podczas Wiosny Ludów.Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.

    Uczestniczył także w życiu politycznym Galicji, działając wśród konserwatystów krakowskich, m.in. będąc autorem adresu ziemiaństwa galicyjskiego do tronu wystosowanego w 1861. Poseł do galicyjskiego Sejmu Krajowego I kadencji (15-26 kwietnia 1861) wybrany z kurii III w okręgu krakowskim, po jego rezygnacji w 1862 - mandat objął po wyborach uzupełniających Ignacy Lipczyński. Był także deputowanym do austriackiej Rady Państwa (11 maja 1861 - 4 listopada 1861), wybranym z kurii IV jako delegat z grona posłów miasta Krakowa i Białej. W parlamencie austriackim był członkiem frakcji konserwatywnej Koła Polskiego w Wiedniu. Z obu mandatów zrezygnował z uwagi na zły stan zdrowia. W 1869 w związku z atakami na Kościół po sprawie Barbary Ubryk założył klerykalne stowarzyszenie Warownia Krzyża.

    Cmentarz Rakowicki – jeden z największych cmentarzy w Krakowie o powierzchni 42 ha. Położony jest w całości na terenie Dzielnicy I Stare Miasto.Powstanie listopadowe, wojna polsko-rosyjska 1830-1831 – polskie powstanie narodowe przeciw Rosji, które wybuchło w nocy z 29 listopada na 30 listopada 1830, a zakończyło się 21 października 1831. Zasięgiem swoim objęło Królestwo Polskie i część ziem zabranych (Litwę, Żmudź i Wołyń).

    Pochowany został w ufundowanej przez swego brata Ludwika kaplicy Zmartwychwstania Pańskiego na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Cenzura (łac. censere – osądzać) – świadome wprowadzenie w błąd poprzez selektywny dobór zazwyczaj masowo rozpowszechnianych informacji.
    Jan Józef Tyssowski (ur. 8 marca 1811 we Tarnowie, zm. 5 kwietnia 1857 w Waszyngtonie) − polski działacz polityczny, przywódca powstania krakowskiego.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Prądnik Biały — obszar Krakowa usytuowany w Dzielnicy IV Prądnik Biały, liczy około 10 tysięcy mieszkańców, dominują zabudowania wysokie, tzw. blokowiska, oraz zabudowa jednorodzinna na północnym skraju dzielnicy (Witkowice). Zespół dworsko-parkowy Dworek Białoprądnicki stanowi centrum kulturalne Prądnika Białego.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Adam hrabia Potocki herbu Pilawa (ur. 24 lutego 1822 w Łańcucie, zm. 15 czerwca 1872 w Krzeszowicach) – polski polityk galicyjski, jeden z twórców krakowskiego stronnictwa konserwatywnego i orędownik autonomii tego rejonu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.77 sek.