• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Antoni Wąsik

    Przeczytaj także...
    Polska Partia Socjalistyczna (PPS) – polska partia polityczna o charakterze niepodległościowym, socjalistycznym i pracowniczym (klasyfikowana w grupie partii lewicowych), założona w listopadzie 1892 podczas tzw. zjazdu paryskiego jako Związek Zagraniczny Socjalistów Polskich, jedna z najważniejszych w Polsce sił politycznych aż do 1948. W czasach PRL jako samodzielna partia działała jedynie na emigracji.Polska Partia Socjalistyczna na emigracji – struktura PPS działająca od 1945 do 1990 r. głównie w Europie Zachodniej.
    Warszawska Spółdzielnia Mieszkaniowa – jedna z najstarszych istniejących spółdzielni mieszkaniowych w Warszawie, utworzona 11 grudnia 1921 z inicjatywy działaczy Polskiej Partii Socjalistycznej oraz działaczy Związku Rewizyjnego Spółdzielni Robotniczych. Znajduje się w Warszawie na Żoliborzu.

    Antoni Wąsik (ur. 1886, zm. 1956) – polski działacz socjalistyczny i związkowy. Zesłaniec syberyjski i więzień stalinowski. Ojciec działacza PPS na emigracji Stanisława Wąsika.

    Życiorys[]

    Od 1904 członek Polskiej Partii Socjalistycznej. W 1905 jako uczeń organizował strajk szkolny w Gimnazjum Praskim w Warszawie. Skazany na zesłanie na Syberię, na którym przebywał od 1907 do 1911. W Tobolsku zdał egzamin maturalny. W okresie I wojny światowej działał w PPS Lewicy w Odessie. Uczestnik rewolucji lutowej 1917 r.. Został wybrany członkiem rady miejskiej w Odessie. W okresie międzywojennym działacz PPS, członek komitetu dzielnicowego Praga, po 1928 członek i wiceprzewodniczący okręgowego komitetu robotniczego PPS w Warszawie. Członek Rady Naczelnej PPS od 1928 do 1934 oraz od 1937.

    Kazimierz Pużak, pseudonim Bazyli (ur. 26 sierpnia 1883 w Tarnopolu, zm. 30 kwietnia 1950 w Rawiczu) – polski działacz socjalistyczny ukraińskiego pochodzenia, poseł na Sejm Ustawodawczy oraz I, II i III kadencji w II RP. W okresie II wojny światowej organizator i sekretarz generalny PPS-WRN, komendant główny Gwardii Ludowej WRN. Przewodniczący podziemnego parlamentu Rady Jedności Narodowej. Aresztowany w 1945 przez NKWD i sądzony w procesie szesnastu. Aresztowany ponownie przez UB w 1947 i skazany w procesie na 10 lat. Zmarł w więzieniu w Rawiczu.Odessa (ukr. Одеса, ros. Одесса) – miasto i stolica obwodu odeskiego Ukrainy, położone nad Morzem Czarnym.

    Działacz związkowy, sekretarz generalny Związku Robotników Przemysłu Spożywczego w Polsce, a od od 1929 do 1937 jednocześnie przewodniczący związku. Od 1929 do 1939 członek Wydziału Wykonawczego Komisji Centralnej Związków Zawodowych. W 1938 był członkiem Rady Nadzorczej Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej. W okresie 1939-1945 członek PPS-WRN, kierował Komitetem ds.związków zawodowych. Od 1945 r. współpracownik Kazimierza Pużaka. 6 lipca 1946 został aresztowany pod zarzutami współpracy z oddziałami zbrojnymi Mariana Bernaciaka „Orlika”. Wiceminister bezpieczeństwa Henryk Wachowicz (członek „lubelskiej” PPS) korzystając z nieobecności ministra Stanisława Radkiewicza wypuścił Wąsika z więzienia. Po kilku godzinach Radkiewicz uchylił tę decyzję ponownie aresztując Wąsika. W październiku 1946, Wąsik został skazany przez Najwyższy Sąd Wojskowy na 6 lat więzienia. W kwietniu 1948 na polecenie gen. Romana Romkowskiego oraz płk. Józefa Różańskiego został zwolniony z więzienia „ze względu na zły stan zdrowia”.

    Zygmunt Zaremba, ps. Andrzej Czarski, Wit Smrek, Marcin, Smreczyński (ur. 28 kwietnia 1895 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 5 października 1967 w Sceaux pod Paryżem) – polski polityk socjalistyczny, działacz emigracyjny, publicysta.Tobolsk (ros. Тобольск) – miasto w Rosji, w obwodzie tiumeńskim, u ujścia rzeki Toboł do Irtysza. Podbite przez Rosję w 1587, stanowiło ważne centrum podboju Syberii i uważane było wtedy za jej stolicę. Siedziba eparchii tobolskiej i tiumeńskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. W mieście znajduje się też rzymskokatolicki kościół Trójcy Przenajświętszej wybudowany w latach 1900-1907 ze składek rosyjskich Polaków.

    Przypisy

    1. Maria Wiśniewska,Władysławiacy „Kronika Warszawy” 2/2008
    2. Tadeusz Jabłoński, W Związku Robotników Przemysłu Spożywczego w Polsce, w: PPS. Wspomnienia z lat 1918-1939, Tom 1, Warszawa 1987, s. 269-270
    3. Tadeusz Jabłoński, W Związku Robotników Przemysłu Spożywczego w Polsce, op cit. s. 270
    4. Sprawozdanie Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej z działalności w roku 1938. Warszawa: Spółka Nakładowo-Wydawnicza „Robotnik”, 1939, s. 4.
    5. . W wyniku tej decyzji Wachowicz złożył dymisję z funkcji wiceministra MBP
    6. Zygmunt Woźniczka,Procesy polityczne działaczy PPS-WRN w latach 1946-1948, w: Rok 1948. Nadzieje i złudzenia polskich socjalistów, Pod red. Marii E.Ożóg, Rzeszów 2000, s.49-50

    Bibliografia[]

  • Zygmunt Zaremba, Listy 1946–1967, Warszawa 2000, ISBN 83-86759-844
  • Henryk Wachowicz (ur. 1 października 1909 w Bolimowie, zm. 10 stycznia 1967 w Łodzi) – łódzki działacz socjalistyczny. W 1946 jedyny niekomunistyczny wiceminister Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, potem poseł na Sejm Ustawodawczy.Stanisław Radkiewicz (ur. 19 stycznia 1903 w Rozmierkach, zm. 13 grudnia 1987) – generał dywizji bezpieczeństwa publicznego, funkcjonariusz publiczny, polski działacz komunistyczny, członek KPP, PZPR, Kierownik Resortu Bezpieczeństwa Publicznego 1944-45, od 1 stycznia 1945 do 7 grudnia 1954 Minister Bezpieczeństwa Publicznego , od marca 1946 członek Państwowej Komisji Bezpieczeństwa, poseł na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I kadencji, organizator terroru stalinowskiego w Polsce, szara eminencja Polski Ludowej.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Józef Różański, właśc. Józef Goldberg, po wojnie używał zarówno imienia Jacek, jak i Józef (ur. 13 lipca 1907 w Warszawie, zm. 21 sierpnia 1981 w Warszawie) – prawnik, oficer NKWD i MBP, poseł na Sejm Ustawodawczy; brat Jerzego Borejszy.
    Związek Stowarzyszeń Zawodowych - największa centrala klasowych związków zawodowych w Polsce działająca w okresie 1920 - 1939, zaś w konspiracji i na emigracji działająca do 1945. Związana politycznie z Polską Partią Socjalistyczną oraz Bundem.
    I wojna światowa – konflikt zbrojny trwający od 28 lipca 1914 do 11 listopada 1918 (w latach 20. i 30. XX wieku nazywany "wielką wojną") pomiędzy ententą, tj. Wielką Brytanią, Francją, Rosją, Serbią, Japonią, Włochami (od 1915) i Stanami Zjednoczonymi (od 1917), a państwami centralnymi, tj. Austro-Węgrami i Niemcami wspieranymi przez Turcję i Bułgarię.
    Stanisław Wąsik (ur. 23 października 1908 w Tobolsku, zm. 25 maja 2004 w Londynie) – działacz socjalistyczny i niepodległościowy. Uczestnik wojny obronnej w 1939 oraz obrony Francji w 1940. internowany w Szwajcarii, zbiegł do Anglii, gdzie służył w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie. Od 1965 do 1990 przewodniczący Centralnego Komitetu Zagranicznego PPS.
    Roman Romkowski, właściwie Nasiek (Natan) Grinszpan-Kikiel (vel Natan Grünsapau–Kikiel), Feliks, Ernest, Jaszka (ur. 22 maja (16 lutego) 1907, zm. 1 lipca (12 lipca) 1968) – działacz komunistyczny, generał brygady bezpieczeństwa publicznego Polski Ludowej.
    Syberia (ros. Сибирь, Sibir’) – kraina geograficzna w północnej Azji, wchodząca w skład Rosji, położona między Uralem na zachodzie, Oceanem Arktycznym na północy, działem wód zlewisk Oceanu Arktycznego i Spokojnego na wschodzie, oraz stepami Kazachstanu i Mongolii na południu. W ujęciu historycznym (oraz potocznym w Rosji) do Syberii należy również rosyjski Daleki Wschód.
    Polska Partia Socjalistyczna – Lewica – nieoficjalna nazwa Polskiej Partii Socjalistycznej, która w 1906 na IX zjeździe PPS w Wiedniu większością głosów delegatów doprowadziła do wyeliminowania członków Wydziału Bojowego, co w efekcie doprowadziło do podziału i wyodrębnienia PPS – Frakcji Rewolucyjnej. Partia używała nazwy "PPS". Przez członków Frakcji Rewolucyjnej nazywana "Frakcją Umiarkowaną". Od 1909, gdy Frakcja Rewolucyjna powróciła do pierwotnej nazwy PPS, zaczęła w wydawnictwach litery P.P.S. umieszczać w czarnej obwódce dla zaznaczenia różnicy. Po pewnym czasie zwana zwyczajowo Lewicą PPS. Jej działacze w 1908 odrzucili program natychmiastowego odzyskania niepodległości Polski, stawiając na drogę rewolucji robotniczej w sojuszu z organizacjami rosyjskimi na rzecz obalenia caratu rosyjskiego i zbudowania republiki demokratycznej z uzyskaniem autonomii. W grudniu 1918, po XII Zjeździe, partia połączyła się z SDKPiL w Komunistyczną Partię Robotniczą Polski.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.