• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Antoni Niemancewicz

    Przeczytaj także...
    Sicherheitsdienst des Reichsführers-SS (SD, pol. Służba Bezpieczeństwa Reichsführera SS) – organ wywiadu, kontrwywiadu i służby bezpieczeństwa SS, działający w III Rzeszy w latach 1931–1945.Petersburg (forma zalecana), Sankt Petersburg (egzonim wariantowy) (ros. Санкт-Петербург, Sankt-Pietierburg, potocznie Петербург, Pietierburg; dawniej Piotrogród, ros. Петроград, Leningrad, ros. Ленинград) – miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską na terytorium zawierającym m.in. ponad 40 wysp. W latach 1712–1918 stolica Imperium Rosyjskiego. Powierzchnia 1439 km², liczba ludności 4 600 276.
    Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II (KUL, łac. Catholica Universitas Lublinensis Ioannis Pauli II) – niepubliczny katolicki uniwersytet mieszczący się w Lublinie, posiadający pełne prawa uczelni publicznej i finansowany z budżetu państwa na zasadach uczelni publicznych. Założony w 1918, do 1928 pod nazwą Uniwersytet Lubelski, od 16 października 2005, na podstawie uchwały Senatu zatwierdzonej przez Episkopat Polski, uczelnia zmieniła nazwę na Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. W 1938 roku KUL uzyskał prawo do nadawania stopni naukowych.

    Antoni Niemancewicz SJ (ur. 8 lutego 1893 w Petersburgu, zm. 6 stycznia 1943 w Mińsku) – białoruski duchowny katolicki, jezuita, doktor teologii, egzarcha Białoruskiego Kościoła Greckokatolickiego w latach 1940-1943

    Życiorys[]

    Absolwent Akademii Duchownej w Sankt Petersburgu. Po I wojnie światowej jako kapłan rzymskokatolicki za swoja gorliwą działalność duszpasterską był prześladowany w Rosji. W 1919 roku został aresztowany przez władze bolszewickie i trafił do więzienia. W 1925 roku w drodze wymiany więźniów przyjechał do Polski. Następnie wyjechał do Rzymu, gdzie w latach 1925-1927 odbył studia doktoranckie w Papieskim Instytucie Wschodnim. W 1928 roku został wykładowcą na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1929 roku przeszedł z obrządku łacińskiego na obrządek bizantyjski. Wstąpił do klasztoru jezuitów w Albertyniu.

    Bolszewicy (ros. большевики) – określenie grupy członków Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji, która na II Zjeździe tej partii w 1903 roku, uznała się za większościową frakcję w partii, a swoich przeciwników określiła mienszewikami.Mikołaj Czarnecki, Mykoła Czarnecki CSsR (ur. 14 grudnia 1884 w Siemakówce, zm. 2 kwietnia 1959 we Lwowie) – błogosławiony Kościoła katolickiego, redemptorysta, profesor filozofii i teologii dogmatycznej, biskup tytularny Lebedus.

    Jako jezuita prowadził działalność misyjną w ramach Kościoła neounickiego w Polsce. W latach 1932-1939 był redaktorem czasopism kościelnych Da Złuczeńnia i Złuczeńnie, w których propagował odrodzenie świadomości narodowej wśród Białorusinów. Od 1929 roku proboszcz parafii greckokatolickiej w Albertyniu, a od 1933 roku proboszcz parafii greckokatolickiej w Synkowiczach, wykładowca teologii pastoralnej Papieskiego Seminarium Wschodniego w Dubnie.

    Teolog – specjalizacja akademicka, której tematem jest systematyczne, wykorzystujące metody filozoficzne, historyczne i in., studium objawionych prawd religijnych dotyczących Boga oraz Jego relacji do świata, w myśl maksymy (łac.) fides quaerens intellectum - wiara szukająca zrozumienia. Najczęściej związana z chrześcijaństwem. Poprzez zapożyczenie, czasem teologami nazywa się nauczycieli innych religii, jak judaizm czy islam.II Rzeczpospolita (II RP) – Rzeczpospolita Polska w latach 1918–1945, od odzyskania suwerenności państwowej w 1918 do wycofania uznania międzynarodowego dla Rządu RP na uchodźstwie w konsekwencji wykonania porozumień między mocarstwami wielkiej trójki na konferencji jałtańskiej w 1945.

    W 1939 roku po zakończeniu kampanii wrześniowej, wcieleniu Kresów do Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich i rezygnacji ze stanowiska egzarchy Wołynia, Podlasia i Polesia, Mikołaja Czarneckiego stanął na czele Kościoła greckokatolickiego na Białorusi. 17 września 1940 roku został mianowany przez arcybiskupa lwowskiego, Andrzeja Szeptyckiego egzarchą Białoruskiego Kościoła Greckokatolickiego z siedzibą w Albertyniu. 5 stycznia 1942 roku otrzymał dla swojej misji zatwierdzenie papieskie. Pozwoliło mu to na krótko wznowić legalną działalność Kościoła neounickiego na terenach Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej okupowanych przez wojska niemieckie.

    Towarzystwo Jezusowe, SJ (łac. Societas Iesu, SI), jezuici – męski papieski zakon apostolski Kościoła katolickiego, zatwierdzony przez papieża Pawła III 27 września 1540. Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła katolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, ćwiczenia duchowe, edukację i udzielanie sakramentów.Słonim (biał. Сло́нім, ros. Сло́ним, jid. סלאנים) – miasto w obwodzie grodzieńskim Białorusi przy ujściu Issy do Szczary (dopływ Niemna). 48,8 tys. mieszkańców (2010); przemysł lekki, papierniczy, meblarski, spożywczy, elektromaszynowy, chemiczny; muzeum.

    W lecie 1942 roku został aresztowany przez Niemców. Zmarł 6 stycznia 1943 roku śmiercią męczeńską w szpitalu więziennym Sicherheitsdienst w Mińsku.

    Przypisy

    1. Sergiusz Gajek, Eugeniusz Usoszyn: Egzarcha Antoni Niemancewicz - wierny świadek Ewangelii. Roczniki Teologiczne. [dostęp 8 listopada 2009].
    2. Sarhiej Jorsz: Historyczne znaczenie misji wschodniej jezuitów w Albertynie. Roczniki Teologiczne. [dostęp 8 listopada 2009].

    Zobacz też[]

  • Czesław Sipowicz
  • Ukraińska cerkiew greckokatolicka w latach 1939-1941

  • Andrzej Szeptycki OSBM, właściwie Roman Maria Aleksander Szeptycki (ur. 29 lipca 1865 w Przyłbicach, zm. 1 listopada 1944 we Lwowie) – duchowny greckokatolicki, w latach 1899–1900 biskup stanisławowski, w latach 1900–1944 arcybiskup metropolita lwowski i halicki, biskup kamieniecki. Sługa Boży Kościoła katolickiego.Jan Sergiusz Gajek (Ojciec Sergiusz) (ur. 8 lutego 1949) – polski prezbiter katolicki, marianin, wizytator apostolski Kościołów greckokatolickich na Białorusi, zwierzchnik Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-białoruskiego, jedyny archimandryta omoforny w Kościele katolickim.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    I wojna światowa – konflikt zbrojny trwający od 28 lipca 1914 do 11 listopada 1918 (w latach 20. i 30. XX wieku nazywany "wielką wojną") pomiędzy ententą, tj. Wielką Brytanią, Francją, Rosją, Serbią, Japonią, Włochami (od 1915) i Stanami Zjednoczonymi (od 1917), a państwami centralnymi, tj. Austro-Węgrami i Niemcami wspieranymi przez Turcję i Bułgarię.
    Papieski Instytut Wschodni w Rzymie (Pontificio Istituto Orientale) - instytut specjalizuje się w studiach chrześcijańskiego wschodu. Istnieją dwa fakultety: Wschodnich Studiów Kościelnych i Wschodniego Prawa kanonicznego. Został utworzony przez papieża Benedykta XV 15 października 1917 r.
    Ukraińska cerkiew greckokatolicka została we wrześniu 1939 wskutek paktu Ribbentrop-Mołotow, oraz agresji Niemiec i ZSRR na Polskę rozdzielona na dwie niezależne części.
    Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-słowiańskiego w Polsce, Kościół neounicki w Polsce – katolicki Kościół wschodni działający na terenie Polski, który posługuje się w swojej liturgii rytem bizantyjskim synodalnym zwanym bizantyjsko-słowiańskim.
    Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-białoruskiego (biał. Biełaruskaja Hreka-Katalickaja Carkva) – niewielki kościół wschodni działający na terenie Białorusi oraz wśród emigrantów białoruskich, uznający władzę i autorytet papieża.
    Szpital – jedna z najważniejszych jednostek organizacyjnych w systemie opieki zdrowotnej. W szpitalu udziela się świadczeń zdrowotnych w warunkach zamkniętych. Najważniejszym zadaniem szpitali jest leczenie pacjentów, ale oprócz tego zajmują się opieką zdrowotną ludzi zdrowych, np. szpitale położnicze.
    Czesław Sipowicz MIC (ur. 8 grudnia 1914 w Dziedzince, zm. 4 października 1981 w Londynie) – duchowny katolicki obrządku bizantyjsko-słowiańskiego, biskup tytularny Mariamme, wizytator apostolski dla diaspory wiernych Białoruskiego Kościoła Greckokatolickiego, przełożony generalny Zgromadzenia Księży Marianów Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w latach 1963-1969

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.