• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Antoni Bohdziewicz

    Przeczytaj także...
    Za wami pójdą inni - polski dramat wojenny z 1949 roku w reżyserii Antoniego Bohdziewicza, który ukazuje działalność lewicowego podziemia.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.
    Bielany – dzielnica Warszawy położona w lewobrzeżnej części miasta. Jest jedną z 18 dzielnic – jednostek pomocniczych m.st. Warszawy.
    Grób reżysera Antoniego Bohdziewicza i tłumaczki Ariadny Demkowskiej-Bohdziewicz na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

    Antoni Bohdziewicz, ps. „Wiktor” (ur. 11 września 1906 w Wilnie, zm. 20 października 1970 w Warszawie) – polski reżyser i scenarzysta filmowy.

    Medal 10-lecia Polski Ludowej – polskie cywilne odznaczenie państwowe ustanowione dekretem Rady Państwa 12 maja 1954 roku, jako odznaczenie jubileuszowe w związku ze zbliżającą się dziesiątą rocznicą powstania Polski Ludowej. Medal zaprojektowany został w 1954 roku przez Józefa Gosławskiego. Odznaczenie przyznawano w okresie od 22 lipca 1954 do 22 lipca 1955.Paweł Jasienica, właściwie Leon Lech Beynar (ur. 10 listopada 1909 w Symbirsku, zm. 19 sierpnia 1970 w Warszawie) – polski pisarz historyczny, eseista i publicysta Tygodnika Powszechnego.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Absolwent Politechniki Warszawskiej (1928). W 1930 rozpoczął pracę w wileńskiej rozgłośni Polskiego Radia. Zasłynął jako reżyser słuchowisk bogato ilustrowanych akustycznie. Pracował także jako recenzent filmowy. Wyjechał na stypendium filmowe do Paryża. Studiował w Ecole Technique de la Photographie et Cinematographie. We Francji zrealizował pierwsze krótkometrażowe filmy dokumentalne. Po powrocie do kraju został współpracownikiem kroniki filmowej PAT oraz recenzentem tygodnika „Pion”. Dalsze krótkometrażowe filmy dokumentalne realizował w Spółdzielni Autorów Filmowych SAF.

    Cmentarz Wojskowy w Warszawie (określany też potocznie jako "Powązki Wojskowe") – warszawski cmentarz komunalny przy ul. Powązkowskiej 43/45.12. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes odbył się w dniach 30 kwietnia-15 maja 1959 roku. Imprezę otworzył pokaz francuskiego filmu Czterysta batów w reżyserii François Truffauta.

    Był członkiem Akademickiego Klubu Włóczęgów Wileńskich, w którym nosił pseudonim „Czwartek”. Jego kolegami klubowymi byli: Czesław Miłosz, Stefan Jędrychowski, Paweł Jasienica, Wacław Korabiewicz. W 1930 roku (6 lipca – 13 września) uczestniczył w liczącej około 3 tys. km wyprawie kajakowej z Nowego Targu do Konstantynopola. W czasie tej wyprawy zajmował się jej dokumentacją fotograficzną.

    Powstanie warszawskie (1 sierpnia – 3 października 1944) – wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji „Burza”, połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego.Ariadna Demkowska-Bohdziewicz (ur. 16 marca 1928 - zm. 4 lipca 2000) - tłumaczka książek z języka angielskiego, działająca nieprzerwanie od lat 70.

    Podczas okupacji żołnierz AK. W powstaniu warszawskim Antoni Bohdziewicz był szefem Referatu Filmowego Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej Armii Krajowej. Po jego upadku opuścił miasto z ludnością cywilną. Od 1945 pracował w Polskiej Kronice Filmowej.

    W latach 1948–1966 wykładał w PWSFTviT w Łodzi. W latach 50. ponownie współpracował z Teatrem Polskiego Radia. Zasiadał w jury konkursu głównego na 12. MFF w Cannes (1959).

    Wacław Korabiewicz (ur. 5 maja 1903 r. w Petersburgu, zm. 15 lutego 1994 r. w Warszawie) - polski reportażysta, poeta, podróżnik, kolekcjoner eksponatów etnograficznych.Anna Beata Bohdziewicz (ur. w 1950 r. w Łodzi) Fotografka, publicystka i kuratorka wystaw. Mieszka i pracuje w Warszawie.

    Jego żoną była Ariadna Demkowska-Bohdziewicz, z którą miał córki Annę (ur. 1945) i Annę Beatę (ur. 1950).

    Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera 19B-5-19).

    Filmografia[ | edytuj kod]

  • 2x2 = 4 (1945)
  • Za wami pójdą inni (1949)
  • Szkice węglem (1956)
  • Zemsta (1956, razem z Bohdanem Korzeniewskim)
  • Kalosze szczęścia (1958)
  • Rzeczywistość (1960)
  • Dziewczyna z dobrego domu (1962)
  • Wilczy bilet (1964)
  • Odznaczenia[ | edytuj kod]

  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1959)
  • Złoty Krzyż Zasługi (22 stycznia 1946)
  • Medal 10-lecia Polski Ludowej (14 stycznia 1955)
  • Upamiętnienie[ | edytuj kod]

    5 grudnia 1977 w Warszawie jednej z ulic na terenie obecnej dzielnicy Bielany zostało nadanie imię Antoniego Bohdziewicza.

    Politechnika Warszawska (PW) – państwowa wyższa uczelnia w Warszawie. Jest jedną z największych i najlepszych wyższych uczelni technicznych w Polsce oraz w Europie Środkowo-Wschodniej. Politechnika Warszawska zajmuje od lat 1. miejsce w Polsce w "Rankingu Szkół Wyższych" wśród uczeni technicznych publikowanym przez miesięcznik edukacyjny "Perspektywy". Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 2. miejsce w Polsce wśród uczelni technicznych, a w świecie 374. pośród wszystkich typów uczelni.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Antoni Bohdziewicz w bazie filmpolski.pl
  • Antoni Bohdziewicz na zdjęciach w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Antoni Bohdziewicz. 1944.pl. [dostęp 2018-12-29].
    2. A. Srebrakowski, Wileńscy „Włóczędzy”, Wrocław 1997, s 20-21; B.Z. [Bogumił Zwolski], Wyprawa Klubu Włóczęgów kajakami do Stambułu, „Kurjer Wileński” 1930, nr 236 z 12 X, s. 3
    3. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
    4. M.P. z 1946 r. nr 29, poz. 56. "w uznaniu zasług, położonych dla pożytku Rzeczypospolitej Polskiej w dziedzinie odbudowy przemysłu filmowego w m. Łodzi"
    5. M.P. z 1955 r. nr 99, poz. 1387. na wniosek Prezesa Centralnego Urzędu Kinematografii
    6. Uchwała nr 32 Rady Narodowej Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 1977 r. w sprawie nadania nazw ulicom, "Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy, Warszawa, dnia 31 stycznia 1978 r., nr 1, poz. 1, s. 2.
    Komenda Główna składała się z siedmiu oddziałów: Organizacyjnego, Informacyjno-Wywiadowczego, Operacyjno-Szkoleniowego, Kwatermistrzostwa, Łączności, Biura Informacji i Propagandy oraz Finansowego, miała też własnych duszpasterzy. Jako odrębną jednostkę utworzono w styczniu 1943 Kedyw, przeprowadzający akcje dywersyjne i specjalne.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.




    Warto wiedzieć że... beta

    Reżyser – artysta odpowiedzialny za całokształt dzieła scenicznego lub filmowego, autor spektaklu, filmu, widowiska muzycznego bądź estradowego. Tworzy koncepcję artystyczną sztuki, inspiruje współpracowników i kieruje nimi, a celem lepszego zademonstrowania swojej niepowtarzalnej indywidualności - adaptuje, przerabia tekst oryginalny. Funkcje reżysera określa rodzaj sztuki.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Referat Filmowy BIP KG AK – konspiracyjny oddział powstały w okupowanej przez Niemców Polsce w 1942 roku. Podlegał Działowi A (Informacyjno-filmowy) Podwydziału Propagandy Mobilizacyjnej "Rój" Wydziału Propagandy Mobilizacyjnej Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej Armii Krajowej. Współpracował ze znajdującymi się także w Dziale A Referatami: Fotograficznym, Prasowym, Radiowym i Megafonowym.
    Czesław Miłosz (ur. 30 czerwca 1911 w Szetejniach, zm. 14 sierpnia 2004 w Krakowie) – polski prawnik i dyplomata, poeta, prozaik, eseista, historyk literatury, tłumacz; w latach 1951–1989 na emigracji, do 1960 we Francji, następnie w Stanach Zjednoczonych; w Polsce do 1980 obłożony cenzurą; laureat Neustadt International Prize for Literature (1978) i Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1980); profesor Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley i Uniwersytetu Harvarda; w 1993 powrócił do kraju, członek Polskiej Akademii Umiejętności, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, kawaler Orderu Orła Białego, wyróżniony tytułem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata; pochowany w Krypcie Zasłużonych na Skałce; brat Andrzeja Miłosza.
    Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.
    Rzeczywistość – polski film polityczny z 1960 roku na podstawie powieści Jerzego Putramenta, będący rekonstrukcją procesu wileńskich komunistów w 1937 roku, skupionych wokół pisma Poprostu; w książce i filmie pismo nosi tytuł Rzeczywistość.
    Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta – drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne (po Orderze Orła Białego), nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione przez Sejm Rzeczypospolitej ustawą z dnia 4 lutego 1921 jako najwyższe odznaczenie państwowe po Orderze Orła Białego. Na straży honoru Orderu stoi Kapituła Orderu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.032 sek.