• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Antioch

    Przeczytaj także...
    Antioch IV Epifanes, właśc. Gajusz Juliusz Antioch IV Epifanes (gr.: Γάιος Ἰούλιος Ἀντίοχος ὀ Ἐπιφανής, Gáios Ioúlios Antíochos ó Epifanḗs) (ur. przed 17, zm. po 72 n.e.) – ostatni król Kommageny z ormiańskiej dynastii Orontydów od 38 do swej śmierci. Syn króla Kommageny Antiocha III Filokajsara i królowej Jotapy II.Antioch IV Epifanes (gr. Επιφανής; ur. ?, zm. 164/163 p.n.e.) – władca Syrii starożytnej z dynastii Seleucydów, panował w latach 175 p.n.e. – 163 p.n.e..
    Antioch I Soter (ur. około 324, zm. w 261 p.n.e. – jako samodzielny władca: 281-261 p.n.e.) – król z dynastii Seleucydów, syn Seleukosa I Nikatora i jego sogdiańskiej żony Apamy. Władał zróżnicowanym państwem seleukidzkim rozciągającym się od Bliskiego Wschodu, aż po Azję Środkową. Swój przydomek „Soter” (gr. „Zbawca”) otrzymał od miast greckich w Jonii po zwycięstwie nad celtyckimi Galatami, którzy wtargnęli do Azji Mniejszej.

    Antioch (gr. Ἀντίοχος Antíokhos) – imię męskie znane przede wszystkim jako imię królów z dynastii Seleucydów, władającej na obszarach Bliskiego i Środkowego Wschodu w okresie hellenistycznym. Imię Antioch nosili także władcy Kommageny, święci oraz inne postacie historyczne.

    Antiochia – nazwa miasta utworzona od męskiego imienia Antioch (gr. Antiochos), występującego licznie w dynastii Seleucydów. Władcy ci na terenie swojego państwa często zakładali miasta, nazywane, na cześć fundatora lub jego przodka, „Antiochia” albo „Seleucja”. W okresie hellenistycznym i później rzymskim istniało wiele miast o nazwie „Antiochia” rozlokowanych na terenie Azji. Antioch V Eupator (ur. 173 p.n.e., zm. 162 p.n.e.) - władca państwa Seleucydów od 164 p.n.e. do 162 p.n.e., syn Antiocha IV Epifanesa.

    Antioch imieniny obchodzi 21 maja, 15 lipca, 15 października i 13 grudnia.

    Przedstawiciele dynastii Seleucydów, noszący imię Antioch:

  • Antioch I Soter
  • Antioch II Theos
  • Antioch Hieraks – uzurpator
  • Antioch III Wielki
  • Antioch IV Epifanes
  • Antioch V Eupator
  • Antioch VI Dionizos
  • Antioch VII Sidetes
  • Antioch VIII Grypos
  • Antioch IX Kyzikenos
  • Antioch X Eusebes
  • Antioch XI Epifanes Filadelfos
  • Antioch XII Dionizos
  • Antioch XIII Dionysus Filopator Kallinikos Asiaticus
  • Inni Seleucydzi:

    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Berenika (ur. około 285–280 p.n.e. – zm. ok. 246 p.n.e. w Antiochii Syryjskiej) – córka Ptolemeusza II i jego pierwszej żony Arsinoe I, siostra Ptolemeusza III Euergetesa. W 261 r. p.n.e. poślubiła króla syryjskiego Antiocha II. Po jego śmierci została zamordowana.
  • Antioch, mąż Laodiki, ojciec Seleukosa I Nikatora
  • Antioch, syn Antiocha II Theosa i Bereniki Syry
  • Antioch, syn Antiocha III Wielkiego i Laodiki, mąż swojej siostry Laodiki, ojciec Nissy
  • Antioch, syn Seleukosa IV Filopatora i Laodiki
  • Królowie Kommageny noszący imię Antioch:

  • Antioch I
  • Antioch II Epifanes
  • Antioch III Filokajsar
  • Antioch IV Epifanes
  • Inne osoby, noszące imię Antioch:

    Antioch II Theos (ur. w 286 p.n.e., zm. w 246 p.n.e.; panował w l. 261-246 p.n.e.) – król z dynastii Seleucydów, syn Antiocha I Sotera i Stratoniki, córki Demetriusza Poliorketesa. Mąż Laodiki I, a następnie Bereniki, księżniczki egipskiej.Seleukos IV Filopator (ur. około 220 p.n.e., zm. 175 p.n.e.) – władca z dynastii Seleucydów w latach 189 p.n.e. - 175 p.n.e., syn Antiocha III Wielkiego, brat Antiocha IV Epifanesa, ojciec Demetriusza I Sotera. Za czasów jego rządów państwo obejmowało Syrię, Mezopotamię i część Persji. Odziedziczył państwo osłabione wojnami prowadzonymi przez ojca z Rzymem. Musiał także uregulować ogromną kontrybucję, nałożoną na mocy pokoju w Apamei. Potrzebne kwoty próbował uzyskać ze skarbca Świątyni Jerozolimskiej, co jednak zakończyło się niepowodzeniem.
  • Antioch Kantemir (1708–1744) – poeta rosyjski związany z dworem Piotra I, dyplomata
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Antiochia (ujednoznacznienie)
  • Seleukos, Seleucydzi



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Azja Środkowa, Azja Centralna – region o nie w pełni zdefiniowanych granicach, w swej swej najpopularniejszej definicji graniczący od zachodu z Morzem Kaspijskim, od wschodu z Chińską Republiką Ludową, od południa z Afganistanem a od północy z Rosją. Region ten obejmuje pięć państw, byłych członków ZSRR, tzw. „stanów” co nawiązuje do obecności w nazwie wszystkich pięciu poradzieckich republik perskiego sufiksu „-stan” oznaczającego „kraj”. Są to: Kazachstan, Uzbekistan, Turkmenistan, Kirgistan i Tadżykistan.
    Antioch III Filokajsar lub Antioch III Epifanes (gr.: Ἀντίοχος Φιλοκαισαρ, Ἀντίοχος Filokajsar lub Ἀντίοχος ὀ Ἐπιφανής, Antíochos ó Epifanḗs) (zm. 17 n.e.) – król Kommageny z ormiańskiej dynastii Orontydów od 12 p.n.e. do swej śmierci. Syn i następca króla Kommageny Mitrydatesa III Antiocha Epifanesa i królowej Jotapy I, córki Artawazdesa I, króla Medii Atropatene i nieznanej z imienia królowej.
    15 października jest 288. (w latach przestępnych 289.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 77 dni.
    Bliski Wschód (arab. الشرق الأوسط; hebr. המזרח התיכון; per. خاورمیانه, Xâvar-e Miyâne; przestarzałe Lewant) – region geograficzny leżący na styku Azji, Europy i Afryki.
    Kommagena (starogr. Kομμαγηνη Kommagēnē) – w starożytności kraina w północnej Syrii, na pograniczu z Azją Mniejszą, między Cylicją, Kapadocją a Eufratem, w granicach państwa Achemenidów. Najważniejsze miasto: Samsat (starożytne Samosata). Po raz pierwszy wzmiankowana w asyryjskich tekstach jako Kummuhu.
    Antioch Dmitriewicz Kantemir (Kantiemir, ros. Антиох Дмитриевич Кантемир; ur. 21 września 1708 w Konstantynopolu, zm. 11 kwietnia 1744 w Paryżu) – poeta rosyjski związany z dworem Piotra I, dyplomata. Był synem wielkiego pisarza i zarazem hospodara mołdawskiego Dymitra Kantemira, współpracującego z Rosją podczas wojny rosyjsko-tureckiej 1710-1713, później osiadłego w Rosji. Był orędownikiem klasycyzmu i apologetą osoby Piotra I, popierał zbliżenie kultury rosyjskiej z kulturą europejską. W roku 1731 został rosyjskim posłem w Londynie, a od 1736 w Paryżu, gdzie zetknął się z Monteskiuszem i jego twórczością.
    Antioch III Wielki (ur. około 242, zm. 187 p.n.e.) – hellenistyczny władca (w latach: 223-187 p.n.e.) największego państwa powstałego na gruzach imperium Aleksandra Wielkiego – państwa Seleucydów (Seleukidów) rozciągającego się na Bliskim Wschodzie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.01 sek.