• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Anthonie van Blocklandt

    Przeczytaj także...
    Tryptyk – typ nastawy ołtarzowej składający się z części środkowej oraz dwóch bocznych skrzydeł. Skrzydła są zwykle osadzone na zawiasach i ruchome, tak, że mogą się zamykać, zasłaniając część środkową. Nazwa tryptyk odnosi się także do (nawiązujących kształtem do ołtarza) obrazów malarskich i płaskorzeźb, składających się z trzech części, które zazwyczaj można składać.Parmigianino – (właśc.: Girolamo Francesco Maria Mazzola) (ur. 11 stycznia 1503, zm. 24 sierpnia 1540) – włoski malarz, grafik manierystyczny. Jego przydomek artystyczny pochodzi od miejsca urodzenia (Parma). Charakterystyczne dla jego malarstwa wydłużenie postaci, wyszukany wdzięk i odrzucenie postulatów realizmu stały się cechami typowymi dla wielu malarzy doby manieryzmu.
    Michiel van Mierevelt (Michiel Jansz van Mierevelt) (ur. 1 maja 1567 w Delft, zm. 27 czerwca 1641 tamże) – niderlandzki malarz.

    Anthonie van Blocklandt (ur. ok. 1534 w Montfoort k. Utrechtu, zm. 1583 w Utrechcie) – malarz i rysownik holenderski, czołowy przedstawiciel italianizującego manieryzmu niderlandzkiego.

    Urodził się w małym miasteczku Montfort, gdzie jego ojciec był burmistrzem. Pierwsze nauki pobierał u Hendricka Sweersza a w latach 1550-1552 u Fransa Florisa w Antwerpii. W 1553 roku wyjechał do Delft, gdzie wykonał szereg obrazów dla kościołów Oude Kerk i Nieuwe Kerk. Obrazy te zostały zniszczone w 1566 roku w podczas powstania zwanego Rewoltą ikonoklastów. Wykonał również obraz dla kościoła Janskerk w Gouda pt. Ścięcie św. Jakuba. W 1572 roku Blocklandt wybrał się do Włoch, gdzie szczególny wpływ wywarły na nim manierystyczne prace Parmigianina (Pokłon pasterzy, Józef tłumaczący sen faraona z 1574). Od 1577 roku był członkiem cechu malarzy w Utrechcie. Był nauczycielem Cornelisa Ketela, Michiela va Mierevelty i Abrahama Bloemaerta.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Manieryzm – termin, jakim określa się zjawiska w sztuce europejskiej XVI wieku. Dyskusyjny pozostaje zarówno sam termin, jak i jego zakres oraz geneza zjawiska nim określanego. Najogólniej poprzez pojęcie to rozumie się styl, występujący w okresie od ok. 1520 do końca XVI wieku i charakteryzujący się dążeniem do doskonałości formalnej i technicznej dzieła, a także wysubtelnieniem, wyrafinowaniem, wykwintnością i swobodą form.

    Obrazy[ | edytuj kod]

    Większość jego dzieł nie zachowała się. Według flamandzkiego teoretyka sztuki Karela van Mandera malował sceny mitologiczne, biblijne i portrety we wczesnym stylu manierystycznym. W 1579 roku namalował swoje najbardziej znane dzieło, tryptyk pt. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny eksponowany obecnie w bazylice św Marcina w Bingen am Rhein.

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Robert Genaille: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego. Warszawa: PWN, 2001. ISBN 83-221-0686-6.
  • Delft – miasto i gmina w zachodniej Holandii w prowincji Holandia Południowa, nad rzeką Schie, na południe od Hagi. Od końca XVI wieku jeden z głównych europejskich ośrodków produkcji fajansu, a później porcelany. Ośrodek przemysłu metalowego (produkcja kabli), chemicznego (farmaceutyki), optycznego i elektronicznego, niegdyś również skórzanego i tytoniowego.Rewolta ikonoklastów w 1566 roku, inaczej rewolta/szał obrazoburców – trwające kilka tygodni powstanie w Niderlandach w 1566 roku, w czasie którego zwolennicy reformacji niszczyli w kościołach katolickich ołtarze, obrazy i posągi świętych, stalle, naczynia liturgiczne monstrancje, organy, palili księgi, dokumenty itp.




    Warto wiedzieć że... beta

    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Frans Floris, właśc. Frans de Vriendt (ur. 1516 w Antwerpii, zm. 1 października 1570 tamże) – niderlandzki malarz, rysownik i rytownik okresu manieryzmu.
    Karel lub Carel van Mander (ur. w maju 1548 w Meulebeke we Flandrii Zachodniej, zm. 11 września 1606 w Amsterdamie) – flamandzki malarz manierysta, poeta, teoretyk sztuki i biograf.
    Bingen am Rhein – miasto w Niemczech w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, w powiecie Mainz-Bingen, siedziba gminy związkowej Rhein-Nahe do której miasto jednak nie należy.
    Nieuwe Kerk (pol.: Nowy Kościół) – to kościół w stylu gotyckim w holenderskim mieście Delft. Zlokalizowany przy rynku, naprzeciwko ratusza Delft (hol.: Stadhuis). W 1584 pochowano tam Wilhelma I Orańskiego w specjalnym mauzoleum zaprojektowanym przez Hendricka i Pietera de Keyser. Od tego czasu świątynia służy jako miejsce pochówku członków dynastii Oranje-Nassau. Obecnie ostatnimi monarchami tam pochowanymi są królowa Juliana (królowa Niderlandów w latach 1948-1980) i jej mąż książę Bernhard (w 2004). Krypta królewska jest zamknięta dla zwiedzających.
    Hiszpańska Biblioteka Narodowa (Biblioteca Nacional de España) – największa biblioteka w Hiszpanii i jedną z największych na świecie. Znajduje się w Madrycie, a dokładnie przy Paseo de Recoletos.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.