Anthem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Anthem (ang. hymn) – anglikański nieliturgiczny utwór chóralny z tekstem angielskim. Odpowiednik motetu w muzyce katolickiej i protestanckiej, a po wprowadzeniu basso continuo i stylu concertato – kantaty. Teksty anthemów ograniczały się, w przeciwieństwie do kontynentalnych kantat, do psalmów.

Kwestia określenia ram chronologicznych renesansu zaistniała na początku XIX w., czyli od momentu, w którym zaczęto interesować się tym okresem. Pojawiały się nawet koncepcje niewyodrębniania w muzyce takiego okresu jak renesans.Georg Friedrich Händel (ang. George Frideric Handel; pol. Jerzy Fryderyk Haendel, ur. 23 lutego 1685 w Halle, zm. 14 kwietnia 1759 w Londynie) – niemiecki kompozytor późnego baroku. W 1727 roku stał się poddanym Wielkiej Brytanii. Jest narodowym kompozytorem tego kraju. Komponował liczne gatunki muzyki baroku, między innymi opery i oratoria. Händel zaliczany jest do najwybitniejszych twórców muzyki późnego baroku.

W okresie renesansu powstał wielogłosowy, polifoniczny anthem motetowy (full anthem) na chór (full choir). W XVII w. anthem upodobnił się do kantaty (verse anthem) – wprowadzono partie przeznaczone na głosy solowe z towarzyszeniem instrumentalnym (verse), również fragmenty czysto instrumentalne (sinfonia, ritornel). W XVII w. powstawały wreszcie anthemy koncertujące, zawierające wersety solowe, koncertowanie wokalno-instrumentalne, wstępy i inteludia instrumentalne oraz basso continuo.

Gatunek muzyczny typologia i kategoryzacja, która identyfikuje dźwięki muzyczne przez ich przynależność do określonej kategorii i rodzaju muzyki, które to można odróżnić od innych rodzajów muzyki.Anglikanizm – jedna z gałęzi chrześcijaństwa, która powstała w Anglii w XVI wieku. Anglikanizm w części wywodzi się z tradycji protestanckiej, jednak w dużym stopniu zachował teologiczną więź z katolicyzmem.

Anthemy komponowali między innymi: William Byrd, Orlando Gibbons, John Blow, Henry Purcell, Georg Friedrich Händel, Henry Cooke (zwany Captain Cooke), Matthew Locke i Pelham Humfrey, a współcześnie Gerald Finzi.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Anthem - Słownik języka polskiego
  2. Manfred Bukofzer Muzyka w epoce baroku, PWN, s. 282

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Danuta Gwizdalanka: Historia Muzyki 2. Kraków: 2006.
  • Józef Chomiński, Krystyna Wilkowska-Chomińska: Historia Muzyki 1. Kraków: 1989.
  • Manfred Bukofzer: Muzyka w epoce baroku. Warszawa: 1970.
  • anthem, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2010-02-24].
  • Ritornel (wł. ritornello, fr. ritournelle) - krótki, kilkutaktowy fragment wykonywany przez grupę instrumentów bądź orkiestrę. Termin ten stosowany jest w odniesieniu do opisu i analizy muzyki dawnej. Ritornel pełni w kompozycjach muzycznych funkcję podobną do tej jaką w pieśniach i piosenkach pełni refren.John Blow (ochrzczony 23 lutego 1649, zm. 1 października 1708 w Westminsterze, w Londynie) – angielski kompozytor i organista epoki późnego baroku.




    Warto wiedzieć że... beta

    Orlando Gibbons (ur. 1583 w Cambridge, zm. 5 czerwca 1625 w Canterbury) – angielski kompozytor, wirginalista i organista epoki renesansu. Należał do grupy kompozytorów zwanej wirginalistami angielskimi, która przyczyniła się do rozpowszechnienia muzyki instrumentalnej w epoce baroku.
    Henry Purcell (ur. prawdopodobnie 10 września 1659 w Westminster w Anglii, zm. 21 listopada 1695 w Londynie) – był jednym z najbardziej znanych oraz utalentowanych angielskich kompozytorów muzyki baroku. Pełnił funkcję kompozytora na dworze królewskim, organisty Opactwa Westminsterskiego, a później (w roku 1682) został jednym z organistów katedry królewskiej. Uchodzi on za twórcę angielskiej muzyki narodowej, czego wyrazem może być uznanie jego opery "Dydona i Eneasz" za operę narodową. Wśród jego kompozycji znaleźć można liczne anthemy, ody, muzykę instrumentalną oraz sceniczną (w tym tzw. semiopery).
    Motet (franc. le mot - słowo) – gatunek muzyczny, wokalny a cappella lub wokalno-instrumentalny, trwale obecny w muzyce od XIII w. Największą rolę odegrał w okresach średniowiecza i renesansu, gdy był głównym polem rozwoju polifonii. W wiekach późniejszych wchłaniał techniki wykształcone w innych formach lub był używany jako archaizm. Stał się też źródłem wielu form – takich jak renesansowy ricercar i późniejsza fuga.
    Wielka Encyklopedia Rosyjska (ros. Большая российская энциклопедия, БРЭ) – jedna z największych encyklopedii uniwersalnych w języku rosyjskim, wydana w 36 tomach w latach 2004–2017. Wydana przez spółkę wydawniczą o tej samej nazwie, pod auspicjami Rosyjskiej Akademii Nauk, na mocy dekretu prezydenckiego Władimira Putina nr 1156 z 2002 roku
    William Byrd (ur. w 1543 (1540?) w Lincolnshire, zm. 4 lipca 1623 w Stondon Massey) – angielski kompozytor i organista. Jeden z najważniejszych twórców muzyki angielskiego renesansu.
    Pelham Humfrey, także Humphrey (ur. 1647 być może w Londynie, zm. 14 lipca 1674 w Windsorze) – angielski kompozytor.

    Reklama