• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Antena sektorowa

    Przeczytaj także...
    Antena dipolowa - to najstarsza, lecz wciąż najbardziej popularna antena. Słowo dipol pochodzi z języka greckiego i oznacza układ dwubiegunowy. Antena dipolowa składa się przeważnie z dwóch symetrycznych ramion zasilanych za pomocą symetrycznej linii transmisyjnej. Tego typu antena jest tzw. anteną symetryczną, ponieważ prądy płynące w obu ramionach anteny są równe co do amplitudy i mają przeciwne zwroty. Można spotkać również anteny dipolowe: o niesymetrycznych ramionach oraz anteny zasilane bocznikowo, optymalizowane, czy załamane. Anteny dipolowe ze względu na słabe parametry (wąskie pasmo pracy, mały zysk kierunkowy) występują rzadziej jako samodzielne, pojedyncze anteny, częściej stosuje się je jako elementy składowe bardziej skomplikowanych i rozbudowanych układów antenowych.Kąt połowy mocy (ang. Half Power Beam Width – HPBW), zwany również szerokością wiązki głównej – kąt zawarty pomiędzy punktami wiązki głównej promieniowania anteny, dla których natężenie pola elektromagnetycznego spada do poziomu -3 dB (0,707) względem wartości maksymalnej, stanowiącej punkt odniesienia.
    Fale radiowe (promieniowanie radiowe) – promieniowanie elektromagnetyczne, które może być wytwarzane przez prąd przemienny płynący w antenie. Uznaje się, że falami radiowymi są fale o częstotliwości 3 kHz – 3 THz (3·10 – 3·10 Hz). Według literatury zachodniej zakres częstotliwości obejmuje fale od 3 Hz. Zależnie od długości dzielą się na pasma radiowe.
    Anteny sektorowe GSM na dachu

    Antena sektorowaantena cechująca się szerokim kątem połowy mocy w płaszczyźnie głównej promieniowania (poziomej – H ang. horizontal) i wąskim kątem połowy mocy w płaszczyźnie prostopadłej (pionowej – V ang. vertical). W zależności od wartości kąta połowy mocy w płaszczyźnie głównej promieniowania anteny te dzieli się na anteny 45-, 60-, 90-, 120- oraz 180-stopniowe. Typowe wartości kąta połowy mocy w płaszczyźnie prostopadłej wynoszą dla tych anten od 4 do 10 stopni.

    Antena adaptacyjna – układ antenowy, którego zadaniem jest naprowadzenie wiązki głównej stacji bazowej na aktualne położenie ruchomego terminala użytkownika (UE) i podążanie z położeniem wiązki wraz z jego ruchem w czasie rzeczywistym. Zaletą takiego rozwiązania jest ograniczenie zakłóceń interferencyjnych, lepsze wykorzystanie widma oraz poprawa efektywności energetycznej systemu.Radiolinia (inaczej dohoryzontalna linia radiowa) – system urządzeń, służących do nadawania i odbierania analogowych lub cyfrowych transmisji radiowych. Pracuje w paśmie mikrofalowym, z anteną o silnie kierunkowej charakterystyce promieniowania (i co za tym idzie dużym zysku energetycznym). Zapewnia przepustowość od kilku Mb/s do Gb/s.

    Stosowanie anten sektorowych wynika z konieczności poprawy efektywności wykorzystania widma dzięki ograniczeniu poziomu pola zakłócającego, co powoduje zmniejszenie odległości koordynacyjnej. Poza tym nie zawsze komórki obsługiwane przez stacje bazowe mają kształt dookolny, stąd konieczność podziału na sektory. Układy antenowe z jakich buduje się anteny sektorowe wykonuje się w konfiguracji układów prostokątnych o liczbie elementów zależnej od charakterystyki wiązki głównej, a odstęp pomiędzy elementami wynosi λ/2. Dodatkowym elementem jest reflektor pozwalający na ograniczenie promieniowania do półprzestrzeni i pozwalający na dobór kąta.

    Antena mikropaskowa – rodzaj anteny, wykonanej poprzez naniesienie odpowiednio ukształtowanych pasków przewodnika na powierzchnię izolującą, w jednej lub kilku warstwach. Obecnie w technologii mikropaskowej wykonuje się na ogół anteny fraktalne.Antena dookolna (izotropowa) to antena, której fale rozchodzą się z jednakowym natężeniem w każdym kierunku [definicja klasyczna anteny izotropowej].

    W przypadku anten sektorowych ważne jest pochylenie anteny, które stosuje się dla zmniejszenia zasięgu zakłóceniowego, co szczególnie jest w obszarach gęsto zabudowanych. Stosuje się mechaniczne pochylenie anteny (tilt), które nie zmniejsza listków bocznych wiązki głównej, oraz dodatkowo elektryczne (electric downtilt) redukujące ten parametr. zastosowanie anten sektorowych pozwala na uzyskanie charakterystyki dookolnej w płaszczyźnie poziomej o wąskiej charakterystyce w płaszczyźnie pionowej w porównaniu do anten liniowych.

    Antena – urządzenie zamieniające fale elektromagnetyczne na sygnał elektryczny i odwrotnie. Jest niezbędnym elementem składowym każdego systemu radiokomunikacji. W XX w. najbardziej rozpowszechnione były anteny odbiorników radiowych i telewizyjnych; w XXI w. antena częściej kojarzona jest z elementem wyposażenia radia samochodowego, bezprzewodowych sieci komputerowych lub z odbiorem sygnałów TV z satelitów.Stacja przekaźnikowa, stacja bazowa, BTS (ang. Base Transceiver Station) – w systemach łączności bezprzewodowej (np. popularnym GSM) urządzenie (często z wysokim masztem), wyposażone w antenę fal elektromagnetycznych, łączące terminal ruchomy (telefon komórkowy, pager) z częścią stałą cyfrowej sieci telekomunikacyjnej.

    Anteny sektorowe wykonywane są jako anteny mikropaskowe lub układy dipoli półfalowych.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • antena dookolna
  • radiolinia
  • antena adaptacyjna
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Jarosław Szóstka: Fale i anteny. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 2001, s. 354-356. ISBN 83-206-1414-7.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.