• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Anomalocaris

    Przeczytaj także...
    Płetwa (łac. pinna) – narząd zwierząt wodnych służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się. Płetwy występują u ryb oraz u ssaków wodnych.Gąbki (Porifera) – typ prymitywnych, beztkankowych zwierząt wyłącznie wodnych (najczęściej morskich), osiadłych, zwykle kolonijnych, o nieregularnym i najczęściej zmiennym kształcie, charakteryzującym się brakiem symetrii. Gąbki należą do najstarszych organizmów wielokomórkowych – zbliżone do nich formy występowały już 1,8 mld lat temu. W zapisie kopalnym znane są ze skamieniałości prekambryjskich, datowanych na około 600 mln lat (gąbki krzemionkowe) oraz kambryjskich (gąbki pospolite i wapienne). Typ obejmuje około 8 tysięcy poznanych dotąd gatunków, z czego tylko 150 żyje w wodach słodkich. Są szeroko rozpowszechnione na kuli ziemskiej, głównie w strefie przybrzeżnej oraz na dnie płytkich mórz.
    Stawonogi (Arthropoda, z gr. ἄρθρον arthron – staw + πούς, ποδός pous, podos – noga) – najliczniejszy w gatunki typ zwierząt na Ziemi. Dotychczas opisano ponad milion gatunków. Według danych IUCN opisano 950 000 gatunków owadów i 40 000 skorupiaków. Liczby w pozostałych grupach stawonogów wahają się – w zależności od źródła – od kilkunastu tysięcy (np. wije) do ponad 60 tysięcy gatunków pajęczaków, a z każdym rokiem przybywa ich coraz więcej.

    Anomalocaris – rodzaj żyjących w kambrze drapieżników morskich, spokrewnionych z opabinią. Były największymi i najgroźniejszymi zwierzętami wśród fauny z łupków z Burgess. Choć ich szczątki odnajdywano od końca XIX wieku, opisywano je pod różnymi nazwami. Dopiero w 1986 roku złożono w całość rekonstrukcję Anomalocaris w obecnym rozumieniu.

    Łupki z Burgess (ang. Burgess Shale) – stanowisko paleontologiczne typu Konservat-Lagerstätte, odkryte 31 sierpnia 1909 roku przez Charlesa Walcotta w Górach Skalistych na przełęczy Burgessa (Kolumbia Brytyjska, Kanada), znajdujące się obecnie w obrębie Parku Narodowego Yoho.Otwarty dostęp (OD, ang. Open Access, „OA”) – oznacza wolny, powszechny, trwały i natychmiastowy dostęp dla każdego do cyfrowych form zapisu danych i treści naukowych oraz edukacyjnych.

    Głowę opisano w 1902 roku jako domniemaną strzykwę Laggania, później skamielinę uznano za gąbkę, a następnie za pokrewny gatunek anomalokarida, Laggania nathorsti. Odnóże gębowe opisano pierwotnie jako odwłok krewetki Anomalocaris (dosłownie: „nietypowa krewetka”) w 1912 roku, później przejściowo interpretowano jako odnóże nieznanego zwierzęcia podobnego do wija. Aparat gębowy opisywano jako meduzę Peytoia. Odwłok bywał opisywany jako duży stawonóg Sidneyia.

    Strzykwy (Holothuroidea) – gromada morskich, głównie dennych zwierząt zaliczanych do szkarłupni (Echinodermata), charakteryzujących się wydłużonym ciałem o miękkiej ścianie, wewnętrznym szkielecie zredukowanym do małych igieł oraz czułkami otaczającymi otwór gębowy. Ze względu na kształt ciała nazywane są ogórkami morskimi. Gromada obejmuje około 1300 gatunków, głównie mułożernych, licznie występujących na dnie oceanicznym. Strzykwy należą do organizmów liczebnie dominujących na Ziemi – zasiedlają około 70% powierzchni całej planety, stanowiąc czasami ponad 90% biomasy zajmowanych ekosystemów. W zapisie kopalnym znane są z dolnego kambru.Wije (Myriapoda) – podtyp stawonogów charakteryzujących się obecnością wyraźnie wyróżnionej głowy i wydłużonego tułowia o wielu segmentach (od 10 do 180, chociaż nazwa "Myriapoda" znaczy "dziesięciotysiąconogie"). Na segmentach posiada parzyste odnóża lokomocyjne, czasem zróżnicowane w zależności od położenia segmentu. Ostatni segment – telson – jest pozbawiony odnóży.

    W latach 80. XX wieku stopniowo połączono w całość wszystkie elementy. W nieco starszej faunie z Chengjiang zostały odkryte organizmy pokrewne, np. Amplectobelua symbranchiata.

    Rozmiary ciała przedstawicieli fauny z Burgess; czerwony jest Anomalocaris

    Morfologia:

  • długość: 1-2 m (wyjątkowo nawet 3 m),
  • masa: 50-70 kg (wyjątkowo 100 kg),
  • pożywienie: trylobity, Pikaia, Opabinia,
  • zmysły: parzyste oczy o średnicy 5-10 cm,
  • otwór gębowy: zaopatrzony w ostre płytki ułożone koncentrycznie,
  • cechy charakterystyczne: segmentowa budowa ciała, na każdy segment przypada jedna para odnóży, pierwsza para odnóży przekształcona w chwytne macki zaopatrzone w kolce, następne 13 par stanowią płatowate płetwy, ostatnia para przekształcona w ogon przypomina ogon krewetki, szeroki i krótki.
  • Zidentyfikowano następujące gatunki Anomalocaris:

    Trylobity (†Trilobita, z gr. treis ‘trzy’ + lobos ‘płat’) – gromada wymarłych morskich stawonogów o owalnym i spłaszczonym grzbietobrzusznie ciele, z wyraźnie wyróżnioną częścią głowową, tułowiową i ogonową. Od strony grzbietu przykryte wapiennym pancerzem. Dwie głębokie bruzdy wzdłuż dłuższej osi ciała dzielą optycznie jego powierzchnię na trzy płaty (stąd nazwa gromady). Pojawiły się w połowie wczesnego kambru, a wymarły z końcem permu.Royal Ontario Museum (ang. Królewskie Muzeum Ontario) – największe muzeum w Kanadzie, znajdujące się w Toronto, przy Bloor i Avenue Rd. Oprócz stałych ekspozycji, muzeum przygotowuje wystawy okresowe wystawy, organizuje warsztaty i prelekcje.
  • Anomalocaris canadensis Whiteaves, 1892
  • Anomalocaris nathorsti (Walcott, 1911)
  • Anomalocaris pennsylvanica Resser, 1929
  • Anomalocaris saron Hou, Bergström & Ahlberg, 1995
  • Anomalocaris briggsi
  • Anomalocaris kunmingensis Wang, Huang i Hu, 2013
  •  ?Anomalocaris lineata Resser & Howell, 1938
  • Galeria[]

  • Skamieniałość Anomalocaris (Royal Ontario Museum, Toronto)

    Toronto – największe miasto Kanady położone w południowej części prowincji Ontario, której jest stolicą. Miasto pełni funkcję ekonomicznej i kulturalnej stolicy Kanady. W mieście Toronto mieszka 5 915 386 ludzi (2011).Krewetki, krewetki właściwe (Caridea) – morskie i słodkowodne skorupiaki zaliczane do podrzędu Pleocyemata z rzędu dziesięcionogów. Zwyczajową nazwą krewetki określana jest też zaliczana do Caridea nadrodzina Palaemonoidea. Opisano około 2500 gatunków klasyfikowanych w kilkunastu nadrodzinach. Wiele z nich poławia się w celach konsumpcyjnych.
  • "Ramię" Anomalocaris (the Mt. Stephen Trilobite Beds, Middle Cambrian, near Field, British Columbia, Canada)

  • "Ramię" Anomalocaris (łupki z Burgess, Walcott Quarry, British Columbia, Canada)

  • "Ramiona" Anomalocaris canadensis (łupki z Burgess)

  • Przypisy

    1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać YuanYuan Wang, DiYing Huang i ShiXue Hu. New anomalocardid frontal appendages from the Guanshan biota, eastern Yunnan. „Chinese Science Bulletin”. 58 (32), s. 3937–3942, 2013. DOI: 10.1007/s11434-013-5908-x (ang.). 

    Linki zewnętrzne[]

  • Obszerna strona poświęcona Anomalocaris i jej krewniakom (ang.)
  • Historia odkryć i „ułożenia puzzla” Anomalocaris (ang.)
  • Mathematica Visualization and Graphic Gallery of Jeff Bryant Schematyczna animacja płynącej Anomalocaris (ang.)
  • Grafiki Anomalocaris
  • Opabinia – rodzaj wymarłego morskiego zwierzęcia należącego do typu Lobopodia. Jedyny gatunek należący do tego rodzaju, Opabinia regalis ze skamieniałości odkrytych w kambryjskich osadach formacji typu Lagerstätte zwanej łupkami z Burgess. Odnaleziono dobrze zachowane szczątki mniej niż dwudziestu osobników. Opabinia osiągała umiarkowane rozmiary, po bokach miękkiego ciała znajdowały się segmentowane płatki, a z tyłu wachlarzowaty ogon. Głowa wykazywała niezwykłe cechy: miała pięcioro oczu, znajdujący się na spodniej stronie głowy i zwrócony ku tyłowi otwór gębowy oraz „trąbę”, służącą prawdopodobnie do podawania pokarmu do otworu gębowego. Opabinia żyła przypuszczalnie na dnie morza, wykorzystując „trąbę” do wyszukiwanie niewielkiego, miękkiego pokarmu.Meduza – jedna z dwóch form morfologicznych parzydełkowców (Cnidaria), pierwotnie swobodnie pływająca, pelagiczna, z galaretowatym ciałem, zwykle w kształcie dzwonu lub parasola, zasadniczo rozmnażająca się płciowo. Nie występuje u koralowców (Anthozoa). Meduzy są drapieżne. Do chwytania zdobyczy i do obrony używają parzydełek. Drugą z form życiowych parzydełkowców jest polip.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Pikaia (†Pikaia gracilens) – żyjący około 505 milionów lat temu w kambrze strunowiec morski, którego szczątki znane są z łupków z Burgess w zachodniej Kanadzie. Odnaleziono 114 skamielin tego gatunku.
    DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.