• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Anoa górski

    Przeczytaj także...
    Celebes, Sulawesi – indonezyjska wyspa na Oceanie Spokojnym wchodząca w skład Archipelagu Malajskiego i Wielkich Wysp Sundajskich. Z powierzchnią równą 174 600 km² znajduje się na 11. miejscu listy największych wysp świata.Azja (gr. Ἀσία Asía, łac. Asia) – część świata, razem z Europą tworząca Eurazję, największy kontynent na Ziemi. Z powodów historycznych i kulturowych sama Azja bywa również nazywana kontynentem (zob. alternatywne listy kontynentów).
    Wymieranie, ekstynkcja – proces zanikania gatunków lub innej grupy taksonomicznej. Najczęściej naturalny proces związany z istnieniem życia na Ziemi i towarzyszący jego istnieniu od samego początku. W skali milionów lat szacuje się tempo wymierania gatunków na zaniknięcie jednego gatunku co rok do pięciu lat. Na wielkość tę ogromny wpływ mają jednak okresowo następujące masowe wymierania. Pomiędzy nimi tempo wymierania jest niewielkie, szacowane na wymarcie jednego gatunku co kilkaset lat. Wpływem cywilizacji ludzkiej tłumaczy się zwiększone tempo wymierania gatunków dokumentowane od kilkudziesięciu tysięcy lat, zwłaszcza w okresie ostatnich kilkuset lat. Współcześnie, według różnych ocen, wymiera od 5 tysięcy do 500 tysięcy gatunków rocznie.

    Anoa górski (Bubalus quarlesi) – najmniejszy gatunek bawoła z rodziny ssaków krętorogich, z rodzaju Bubalus. Żyją w Azji południowo-wschodniej, w górskich, wilgotnych lasach Celebes i na sąsiednich wyspach. Pierwsze zapisy o ich istnieniu pochodzą z 1827 roku. Anoa dorastają do metra wysokości i osiągają wagę 150-300 kg. Mają sierść ciemnobrązową lub czarną, rogi krótkie, skierowane do tyłu. W miocie rodzi się 1-2 młodych. W środowisku naturalnym zwierzętom tym grozi wyginięcie.

    Wół (Bubalus) – rodzaj ssaków krętorogich z grupy bawołów, obejmujący współcześnie żyjące azjatyckie gatunki:

    Przypisy

    1. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 180. ISBN 978-83-88147-15-9.
    2. Bubalus quarlesi. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).


    Bibliografia[]

    1. Harold G Cogger, David Kirshner, Ewa Świątkowska, Paweł Świątkowski, George Archibald: Zwierzęta : ssaki, ptaki, gady, płazy : encyklopedia. Warszawa: Elipsa, 1999, s. 206-207. ISBN 83-85152-34-2.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.008 sek.