• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Annie Girardot

    Przeczytaj także...
    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Nędznicy - francuski film historyczny z 1995 roku na podstawie powieści Victora Hugo. Jest to nietypowa interpretacja powieści Hugo.
    IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.

    Annie Suzanne Girardot (ur. 25 października 1931 w Paryżu, zm. 28 lutego 2011 w Paryżu) − francuska aktorka filmowa i teatralna.

    Kariera[ | edytuj kod]

    Karierę aktorską rozpoczynała w teatrze - w 1953, po ukończeniu Conservatoire national supérieur d'art dramatique, została aktorką paryskiego Comédie-Française. Przez dwa lata grała w nim repertuar klasyczny i współczesny. Potem poświęciła się karierze filmowej.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Filmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 października 2012 roku) zawiera informacje o 517 560 filmach, 38 727 serialach, 10 491 grach i 1 636 554 ludziach filmu). Zawiera filmy ze 187 krajów, 9 byłych, 2 kraje, które zmieniły swoją nazwę na inną i 14 części należących do innych krajów (4 nieuznawane państwa, 5 autonomii, 1 byłą autonomię i 4 terytoria zależne).

    Jej pierwszy sukces na dużym ekranie to rola w filmie Rocco i jego bracia (1960) Luchino Viscontiego. Umiejętność odnajdywania się zarówno w rolach komediowych, jak i dramatycznych przez całe lata zapewniała jej miano jednej z najwybitniejszych aktorek francuskiego kina.

    Życie osobiste[ | edytuj kod]

    Jej mężem był włoski aktor Renato Salvatori.

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Wybrana filmografia[ | edytuj kod]

  • 1957: Pułapka (Maigret tend un piège)
  • 1960: Rocco i jego bracia (Rocco e i suoi fratelli)
  • 1963: Poza prawem małżeństwa (I fuorilegge del matrimonio)
  • 1967: Żyć, aby żyć (Vivre pour vivre)
  • 1967: Czarownice (Le streghe)
  • 1969: Mężczyzna, który mi się podoba (Un homme qui me plaît)
  • 1971: Umrzeć z miłości (Mourir d'aimer)
  • 1972: Nie ma dymu bez ognia (Il n'y a pas de fumée sans feu)
  • 1975: Podejrzany (Il sospetto)
  • 1977: Komisarz w spódnicy (Tendre poulet)
  • 1977: Każdy ma swoje piekło (À chacun son enfer)
  • 1978: Podrywacz (Le cavaleur)
  • 1978: Panowie, dbajcie o żony (La zizanie)
  • 1980: Czarna szata mordercy (Une robe noire pour un tueur)
  • 1995: Nędznicy (Les misérables)
  • 2000: T'aime
  • 2001: Pianistka (La pianiste)
  • 2002: Epsteins Nacht
  • 2005: Ukryte (Caché)
  • 2006: Rok życia (Le temps des porte-plumes)
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Jan Słodowski, Andrzej Roman: Gwiazdy światowego kina. Leksykon. Warszawa: Editions Spotkania, 1992, s. 90. ISBN 83-85195-83-1.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Annie Girardot w bazie IMDb (ang.)
  • Annie Girardot w bazie Filmweb
  • Pianistka (tytuł oryginalny La Pianiste) − film fabularny z 2001 roku w reżyserii Michaela Haneke, który powstał na podstawie wydanej w 1983 powieści austriackiej pisarki Elfriede Jelinek o tym samym tytule.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.




    Warto wiedzieć że... beta

    Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.
    Renato Salvatori (ur. 20 marca 1933 w Seravezza, zm. 27 marca 1988 w Rzymie) – włoski aktor filmowy, znany przede wszystkim z rolami w filmach kryminalnych, szczególnie Rocco i jego bracia (1960).
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Panowie, dbajcie o żony (fr. La Zizanie) – komedia francuska z 1978 z udziałem Louisa de Funès i Annie Girardot w rolach głównych.
    Luchino Visconti di Modrone (ur. 2 listopada 1906 w Mediolanie, zm. 17 marca 1976 w Rzymie) – hrabia di Lonate Pozzolo, włoski scenarzysta i reżyser teatralny, filmowy i operowy oraz pisarz. We wczesnym okresie twórczości przedstawiciel neorealizmu.
    Rocco i jego bracia (wł. Rocco e i suoi fratelli) – włosko-francuski film dramatyczny z 1960 roku w reżyserii Luchino Viscontiego. Film opowiada historię pochodzącej z Bascilicaty rodziny Parondi po ich przeprowadzce do Mediolanu. W roli tytułowego Rocco wystąpił Alain Delon, a ponadto w obsadzie znaleźli się Annie Girardot, Renato Salvatori, Max Cartier, Katina Paksinu, oraz Claudia Cardinale. Muzykę do filmu skomponował Nino Rota, a scenariusz napisali Visconti, Enrico Medioli, Suso Cecchi D’Amico, Massimo Franciosa oraz Pasquale Festa Campanile.
    Comédie-Française (Komedia Francuska) albo Théâtre-Français (Teatr Francuski), francuski teatr narodowy znajdujący się w Paryżu. Istnieje od 1680 roku, choć hołduje jeszcze starszym tradycjom molierowskim.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.792 sek.