• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Angina Plauta-Vincenta

    Przeczytaj także...
    Nadtlenek wodoru (H2O2) – nieorganiczny związek chemiczny z grupy nadtlenków, jedna z reaktywnych form tlenu. Otrzymany po raz pierwszy przez Louisa Thénarda w 1818 roku przez zakwaszenie roztworu nadtlenku baru kwasem azotowym(V).Badanie laryngologiczne (badanie OtoRynoLaryngologiczne, w skrócie badanie ORL) – badanie lekarskie wykonywane przez laryngologa.
    Błona śluzowa, śluzówka (gr. mucosa) – wyściółka przewodów i jamistych narządów wewnętrznych mających kontakt ze środowiskiem zewnętrznym organizmu kręgowca. Składa się z dwóch zasadniczych warstw: nabłonka i pokrytej przezeń tkanki łącznej zwanej blaszką właściwą zawierającej naczynia krwionośne i limfatyczne, nerwy, często różne receptory, gruczoły czy mięśnie gładkie.

    Angina Plauta-Vincenta lub nieprawidłowo angina Plaut-Vincenta – szczególna postać zapalenia tkanki chłonnej gardła. Występuje dość rzadko. Cechą charakterystyczną jest duża rozbieżność pomiędzy niewielkimi objawami jakie zgłaszają chorzy a zmianami występującymi w gardle. Opisana została przez niemieckiego lekarza i bakteriologia Hugo Carla Plauta (opis krętka) w 1894 roku oraz francuskiego lekarza i bakteriologa Jeana Henriego Vincenta w 1896 roku. W polskim piśmiennictwie otolaryngologicznym pierwsze artykuły o anginie Plauta-Vincenta pochodzą z 1903 roku (Leon Karwacki) i 1906 roku (Jan Szmurło).

    Wrzód (łac. ulcus) – wykwit wtórny mający charakter otwartej rany na powierzchni skóry, błony śluzowej lub rogówki. Do wytworzenia wrzodu dochodzi w wyniku uszkodzenia tkanek wikłanego toczącymi się lokalnie procesami o charakterze zapalno-martwicowym, co skutkuje przerwaniem ciągłości nabłonka i uszkodzeniem leżących głębiej struktur tkankowych. Do bezpośrednich przyczyn powstawania wrzodów można zaliczyć uraz (fizyczny, chemiczny, termiczny), zakażenie lub niedokrwienie tkanek. Gojenie się wrzodów zwykle przebiega z trudnościami, miewa charakter przewlekły i kończy się wytworzeniem blizny.Dziąsło – zgrubiała tkanka osłaniająca wyrostek zębodołowy i z nim zrośnięta. Dziąsło ściśle przylega do zębiny oraz wypełnia przestrzeń między przylegającymi zębami.

    Etiologia[ | edytuj kod]

    Angina Plauta-Vincenta jest schorzeniem bakteryjnym wywoływanym prawdopodobnie przez bakterie. W wymazach z gardła izoluje się wrzecionowce i krętki:

    Krętki (łac. Spirochaetes) – typ długich i cienkich bakterii Gram-ujemnych, przypominających korkociągi, o szerokości 0,1 – 0,3 µm. Poruszają się ruchami rotacyjnymi przy pomocy swoistych wewnętrznych rzęsek zwanych niciami osiowymi.Odynofagia (z greckiego odyno – ból; phagein – jeść) – w medycynie objaw chorobowy polegający na bolesnym połykaniu. Może towarzyszyć dysfagii lub występować niezależnie od niej.
  • Fusobacterium necrophorum
  • Leptotrichia buccalis
  • Treponema vincenti
  • Nie jest jednak ustalone, czy bakterie te są pierwotną przyczyną choroby, czy pojawiają się wtórnie jako nadkażenie. Występuje ona najczęściej u młodych osób, często zaniedbujących higienę jamy ustnej i/lub niedożywionych.

    Higiena (gr. hygeinos - leczniczy) – dział medycyny, badający wpływ środowiska na zdrowie fizyczne i psychiczne człowieka. Celem tych badań jest zapewnienie poszczególnym osobom oraz społeczeństwu jak najlepszych warunków rozwoju fizycznego i psychicznego. Praktycznymi wynikami higieny są wskazania dotyczące usuwania z życia ludzkiego wpływów ujemnych, w różny sposób zagrażających zdrowiu i wprowadzania czynników dodatnich.Migdałki podniebienne (łac. tonsillae palatinae) – elipsoidalne skupienia tkanki limfatycznej mające ok. 2 cm długości i ok. 1 cm szerokości, skierowane długą osią ku tyłowi i dołowi. Spoczywają we wgłębieniu gardzieli z prawej i lewej strony między oboma łukami podniebiennymi. Wraz z migdałkiem językowym wchodzą w skład tzw. pierścienia gardłowego Waldeyera, tworząc wzdłuż cieśni gardzieli dolne półkole wokół drogi pokarmowej.

    Objawy[ | edytuj kod]

    Objawy ogólne są zwykle słabo nasilone a choroba ma podostry przebieg:

  • złe samopoczucie
  • stany podgorączkowe
  • uczucie "zawadzania" w gardle
  • odynofagia zwykle jednostronna
  • cuchnięcie z ust
  • W badaniu ORL w gardle stwierdza się zmiany błoniasto-wrzodziejące, które dotyczą zwykle tylko jednego migdałka podniebiennego:

  • migdałek pokryty jest szarawym nalotem, który daje się łatwo oddzielić. Pod warstwą nalotu występuje głębokie owrzodzenie. Zmiany na migdałku występują w jego górnym biegunie. Podczas próby oddzielania nalotu lub jego dotykania szpatułką owrzodzenie krwawi.
  • powiększenie i bolesność węzłów chłonnych szyi po stronie zajętego migdałka.
  • Po około 1–2 tygodniach nalot się oddziela a owrzodzenie się goi.

    Jama ustna (łac. cavum oris) wchodzi w skład układu pokarmowego (stanowi początkowy odcinek przewodu pokarmowego) i oddechowego.Chlorheksydyna – organiczny związek chemiczny; syntetyczny antyseptyk, pochodna biguanidu. Stosowana w postaci glukonianu lub octanu działa silnie na bakterie Gram-dodatnie, natomiast słabiej na Gram-ujemne. Jest używana głównie jako środek odkażający skórę, błony śluzowe, rany oraz narzędzia chirurgiczne.

    Jak wspomniano wyżej często znacznie nasilone objawy miejscowe w gardle kontrastują z dość łagodnym przebiegiem klinicznym choroby. Zmiany błoniasto-wrzodziejące mogą czasami rozprzestrzeniać się na błonę śluzową podniebienia, policzka lub dziąseł a także na drugi migdałek podniebienny.

    Leon Paweł Karwacki (ur. 9 kwietnia 1871 we Włodawie, zm. 18 lutego 1942 w Warszawie) – polski mikrobiolog, docent patologii ogólnej i doświadczalnej Uniwersytetu Warszawskiego.Bakterie (łac. bacteria, od gr. bakterion – pałeczka) – grupa mikroorganizmów, stanowiących osobne królestwo. Są to jednokomórkowce lub zespoły komórek o budowie prokariotycznej. Badaniem bakterii zajmuje się bakteriologia, gałąź mikrobiologii.

    Diagnostyka różnicowa[ | edytuj kod]

    Mocno nasilone zmiany w gardle wymagają różnicowania anginy Plauta-Vincenta z nowotworami złośliwymi migdałka podniebiennego. Decydujące w tym przypadku jest biopsja lub wycinek z migdałka. Ponadto należy brać pod uwagę także błonicę, anginę agranulocytarną lub zmiany w gardle występujące w przebiegu ostrej białaczki.

    Antybiotyki (z greki anti – przeciw, bios – życie) – naturalne wtórne produkty metabolizmu drobnoustrojów, które działając wybiórczo w niskich stężeniach wpływają na struktury komórkowe lub procesy metaboliczne innych drobnoustrojów hamując ich wzrost i podziały. Antybiotyki są przedmiotem badań auksanografii, stosuje się je jako leki w leczeniu wszelkiego rodzaju zakażeń bakteryjnych. Bywają także używane profilaktycznie w zapobieganiu zakażeniom bakteryjnym w przypadku osłabienia odporności, np. neutropenii, a także w profilaktyce bakteryjnego zapalenia wsierdzia.Szpatułka – narzędzie laboratoryjne lub medyczne, rodzaj wąskiej łopatki. Wykonana może być z drewna lub tworzywa sztucznego, a w zastosowaniach laboratoryjnych - także ze szkła lub metalu.

    Leczenie[ | edytuj kod]

    Polega na podawaniu antybiotyków z grupy penicylin w dużych dawkach a także metronidazolu. Ponadto objawowo leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i preparaty miejscowo odkażające (chlorheksydyna) lub płukanie rozcieńczoną wodą utlenioną.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Diagnostyka bakteriologiczna. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 152. ISBN 83-01-14473-4.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • red. A. Zakrzewski: Otolaryngologia kliniczna. Warszawa: Państ. Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1981. ISBN 83-200-0326-1.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Angina Plauta-Vincenta - zmiany wrzodziejące lewego migdałka podniebiennego
  • Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Węzły chłonne (limfatyczne) (łac. nodi lymphatici) - licznie występujące struktury leżące na przebiegu naczyń limfatycznych. Główną funkcją węzłów jest filtracja zawartej w nich limfy oraz udział w wytwarzaniu przeciwciał. Likwidując drobnoustroje stanowią ważny element układu immunologicznego.Cuchnący oddech (łac. halitosis, fetor ex ore) – medyczny termin określający odczuwanie nieprzyjemnego zapachu wyczuwalnego w trakcie wydychania powietrza.




    Warto wiedzieć że... beta

    Jan Szmurło (ur. 5 czerwca 1867 roku w Miedznie, zm. 1 maja 1952 roku w Łodzi) – polski lekarz, profesor otorynolaryngologii i filozof medycyny.
    Superinfekcja czyli nadkażenie, to sytuacja, do której dochodzi, kiedy do istniejącej i trwającej aktualnie infekcji, dołącza się i następnie rozwija kolejna wywołana innym patogenem. Do takiej sytuacji dochodzi chociażby w momencie, gdy do toczącego się wirusowego zapalenia dróg oddechowych dołącza się infekcja bakteryjna, powodując zapalenie oskrzeli.
    Błonica – choroba zakaźna, najczęściej występująca u dzieci, wywoływana przez maczugowiec błonicy (łac. Corynebacterium diphtheriae). Głównym czynnikiem chorobotwórczym jest wytwarzany przez niektóre szczepy tych bakterii jad - toksyna błonicza.
    Niedożywienie (łac. inanitio, ang. undernutrition) – stan organizmu żywego będący skutkiem, zazwyczaj przedłużonego, niedoboru składników pokarmowych (najczęściej tłuszczów i węglowodanów) wynikającym bądź z niedoboru określonych składników w spożywanych pokarmach, bądź to z ich niewielkiej ilości. Skutkiem niedożywienia jest zazwyczaj utrata masy ciała i wychudzenie, rzadziej objawy niedoboru jakiegoś składnika, np. witamin w spożywanym pokarmie. Niedożywienie może być przyczyną znacznego osłabienia organizmu i depresji, apatii czy rozdrażnienia.
    Penicyliny, antybiotyki penicylinowe (ATC J 01 C) – szeroko stosowana grupa bakteriobójczych antybiotyków; najstarsza grupa antybiotyków β-laktamowych.
    Podniebienie (łac. palatum) - górna część jamy gębowej kręgowców. Stanowi ścianę między jamą gębową i nosową. U płazów, ptaków i większości gadów podniebienie jest wieloczęściowe, ażurowe, pokryte błoną śluzową. Krokodyle i ssaki mają nie tylko kostne podniebienie pierwotne, ale również podniebienie wtórne. Podniebienie ssaków składa się z twardej części przedniej, złożonej z kości miedzyszczękowych i podniebiennych, oraz części miękkiej, zbudowanej z mięśni pokrytych śluzówką.
    Szyja – część ciała oddzielająca głowę od tułowia. W linii pośrodkowej, poniżej brody da się wyczuć kość gnykową, poniżej której znajduje się wyniosłość chrząstki tarczowatej zwana jabłkiem Adama, zaznaczająca się lepiej u mężczyzn niż u kobiet. Jeszcze niżej wyczuwalna jest chrząstka pierścieniowata, a pomiędzy nią a wcięciem nadmostkowym może się uwypuklać tchawica i przesmyk gruczołu tarczowego. Na bocznej stronie szyi najbardziej charakterystyczny jest zarys mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego, który oddziela przedni trójkąt szyi od bocznego. W górnej części tego pierwszego leży ślinianka podżuchwowa, znajdująca się poniżej tylnej połowy trzonu żuchwy. Przebieg tętnicy szyjnej wewnętrznej i zewnętrznej można wyznaczyć przedłużając wypukłość mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego do kąta żuchwy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.629 sek.