• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Andrzej Werner - krytyk

    Przeczytaj także...
    14 września jest 257. (w latach przestępnych 258.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 108 dni.Tadeusz Borowski (ur. 12 listopada 1922 w Żytomierzu, zm. 3 lipca 1951 w Warszawie) – polski pisarz, poeta i publicysta.
    Bronisław Maria Komorowski (ur. 4 czerwca 1952 w Obornikach Śląskich) – polski polityk, z wykształcenia historyk. Od 6 sierpnia 2010 prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.

    Andrzej Werner (ur. 14 września 1940 w Warszawie) – polski krytyk literacki i filmowy, historyk literatury, profesor nauk humanistycznych, współpracownik drugiego obiegu w czasach PRL, pracownik Instytutu Badań Literackich PAN.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1964 był pracownikiem Instytutu Badań Literackich w Warszawie. W 1968 doktoryzował się na podstawie pracy o Tadeuszu Borowskim. W 1978 należał do sygnatariuszy deklaracji założycielskiej Towarzystwa Kursów Naukowych i był jego wykładowcą. Publikował w Biuletynie Informacyjnym KSS „KOR”, „Głosie”, „Krytyce”. W ramach TKN prowadził wykłady Ideowe oblicze polskiego kina. W okresie wydarzeń sierpniowych w 1980 przyłączył się do skierowanego do władz komunistycznych apelu 64 naukowców, literatów i publicystów o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikami. W tym samym roku został członkiem NSZZ „Solidarność”, wchodził w skład Komisji Ekspertów ds. Kultury przy zarządzie Regionu Mazowsze. Internowany 13 grudnia 1981, osadzony w areszcie śledczym na Białołęce, trafił następnie do Ośrodka Internowania w Jaworzu, skąd został zwolniony 23 grudnia 1981. W latach 80. publikował w prasie drugiego obiegu, m.in. „Kulturze niezależnej”. od 1983 był członkiem Komitetu Kultury Niezależnej, a od 1984 członkiem kolegium Niezależnej Oficyny Wydawniczej. W 1987 wydał zbiór Polskie, arcypolskie..., za który w 1987 otrzymał Nagrodę „Solidarności” Wydawców. W 1990 praca ta, poświęcona wyborom ideowym polskich literatów i filmowców w czasach PRL, była podstawą jego habilitacji. W 1998 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych. Przez cała karierę zawodową związany z IBL, był również wykładowcą Wolnego Uniwersytetu Berlina i Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie.

    Związek Literatów Polskich (ZLP) – organizacja twórcza i zawodowa pisarzy, którymi w rozumieniu statutu są także „eseiści, krytycy, tłumacze literatury pięknej”.Komitet Kultury Niezależnej – komitet utworzony na początku Stanu Wojennego i działający od 1982 r. do 1989 r. jako kontynuacja Komisji Kultury, funkcjonującej w latach 1980 - 1981 przy Regionie Mazowsze NSZZ „Solidarność”. Przewodniczącym był Janusz Ściskalski, a sekretarzem Teresa Bogucka, która w latach 1982 - 1989 znalazła się obok Kazimierza Dziewanowskiego i Małgorzaty Łukasiewicz w ścisłym gronie osób dysponujących środkami przekazywanymi z Zachodu na niezależne inicjatywy kulturalne.

    Był członkiem ZLP. Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Stowarzyszenia Filmowców Polskich (w którym przewodniczył Kołu Piśmiennictwa Filmowego) oraz polskiego PEN Clubu (w którym w 1997 został członkiem zarządu). Był członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w 2010 i w 2015.

    Niezależna Oficyna Wydawnicza NOWA – pierwsze polskie wydawnictwo publikujące w kraju poza cenzurą, powstałe w 1977, w latach 70. największe w II obiegu. W 1989 przekształcone w tzw. „superNową”.Biuletyn Informacyjny „KOR” (w okresie wrzesień 1976-wrzesień 1977), później Biuletyn Informacyjny KSS „KOR” (w okresie październik 1977-1980) (podtytuł: Aktualności życia publicznego) – miesięcznik opozycji demokratycznej w czasach PRL, redagowany przez członków i współpracowników KOR, później KSS „KOR”.

    W 2011 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

    Publikacje[ | edytuj kod]

  • Zwyczajna apokalipsa: Tadeusz Borowski i jego wizja świata obozów (1971)
  • Polskie, arcypolskie... (1987)
  • Pasja i nuda (1991)
  • Dekada filmu (1997)
  • Krew i atrament (1997)
  • To jest kino (1999)
  • Wysoko, nie na palcach: o pisarstwie Jana Józefa Szczepańskiego (2003)
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Prof. dr hab. Andrzej Ryszard Werner, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2014-04-26].
  • Grzegorz Boguta, Mirosław Chojecki (wstęp), Ludzie NOWEJ 1977–2007, Niezależna Oficyna Wydawnicza Nowa, Warszawa 2007.
  • Ryszard Terlecki, Uniwersytet Latający i Towarzystwo Kursów Naukowych 1977–1981, Instytut Europejskich Studiów Społecznych i Poligrafia Wyższego Seminarium Duchownego, Kraków-Rzeszów 2000.
  • Wolny Uniwersytet Berlina (niem. Freie Universität Berlin, FU Berlin) – jeden z czterech największych uniwersytetów Berlina, mający swoją siedzibę w Dahlem (południowo-zachodnia część miasta).Jaworze (niem. Gabbert) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, w gminie Kalisz Pomorski. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa koszalińskiego. W roku 2007 wieś liczyła 5 mieszkańców. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Prostynia.




    Warto wiedzieć że... beta

    Ryszard Iwon Terlecki (ur. 2 września 1949 w Krakowie) – polski historyk, nauczyciel akademicki, profesor nauk humanistycznych, dziennikarz i polityk, od 2007 poseł na Sejm VI i VII kadencji
    Sierpień 1980 – jeden z kilku miesięcy, które odcisnęły największe piętno na historii PRL. Przeszedł do historii z powodu strajków na Wybrzeżu, zakończonych zawarciem czterech porozumień sierpniowych.
    Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk (IBL PAN) – instytut badawczy Polskiej Akademii Nauk powołany w 1948, początkowo podległy Ministerstwu Oświaty, następnie Ministerstwu Szkół Wyższych i Nauki. Od roku 1952 jest placówką Wydziału I Nauk Społecznych Polskiej Akademii Nauk; pozostając w strukturach PAN, w roku 1998 uzyskał osobowość prawną. Prowadzone w nim badania dotyczą głównie historii literatury polskiej, teorii literatury, historii kultury, dokumentacji literackiej i leksykografii.
    Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie (do 1996 jako Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna) – publiczna szkoła wyższa z siedzibą w Warszawie.
    Krytyka. Kwartalnik polityczny – pierwszy niezależny kwartalnik polityczny w powojennej Polsce. Ukazywał się w latach 1978-1994, łącznie wydano 45 numerów. Pismo nawiązywało do tradycji polskiej lewicy niekomunistycznej. W redakcji m.in. Miklós Haraszti i Václav Havel. Ukazały się tu m.in. teksty Józefa Kuśmierka „O czym wiedziałem” i Václava Havla – „Siła bezsilnych”. Pierwszą publikacją o charakterze czysto literackim, a nie politycznym był „Traktat poetycki. Traktat moralny” Czesława Miłosza.
    Głos – jedno z pierwszych czasopism opozycji demokratycznej w czasach PRL, związane z Komitetem Samoobrony Społecznej KOR. Pierwszy numer ukazał się w październiku 1977 a ostatni w grudniu 1981.
    Wydawnictwa podziemne (bibuła, drugi obieg) – wydawnictwa wydawane w krajach, w których obowiązywała cenzura (PRL, ZSRR itp.). Były to publikacje bezdebitowe, czyli bez dopuszczenia do rozpowszechniania przez stosowny urząd (w Polsce do 1989 był to Główny Urząd Kontroli Publikacji i Widowisk), niejednokrotnie ignorujące prawo autorskie. Bywały wydawane w nakładach od kilkunastu kopii do kilku a nawet kilkudziesięciu tysięcy egzemplarzy przez nielegalne ("podziemne") wydawnictwa lub przez osoby prywatne. Niektóre z takich nielegalnych instytucji po roku 1989 przekształciły się w normalnie prosperujące instytucje wydawnicze (np. "NOWA").

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.