• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Andrzej Stadnicki

    Przeczytaj także...
    Knihynice (ukr. Княгиничі, Kniahynyczi) – wieś na Ukrainie, na terenie obwodu lwowskiego, w rejonie mościskim.Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski; łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie.
    Stanisław Herburt (ur. 1524, zm. 1584) – syn Jana Herburta podkomorzego przemyskiego i Jadwigi córki Piotra Chwala z Rozlowa, dziedzica na Pełniatyczach, kasztelan lwowski, podkomorzy przemyski, starosta samborski (1569-1584) i drohobycki, żupnik ruski, (łac. Stanislaus Herborth de Fulstin castellanus Leopoliensis, capitaneus Samboriensis et Drohobicensis atque zupparius terrarum Russiae).

    Andrzej Stadnicki ze Żmigrodu herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. ?, zm.1551) – podkomorzy przemyski, potem kasztelan sanocki.

    Nowy Żmigród (do 1968 Żmigród Nowy) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Nowy Żmigród. Liczy ok. 1,4 tysiąca mieszkańców. Dawniej posiadał prawa miejskie nadane w 1625 roku.Przemyśl (łac. Praemislia, ros. Перемышль, ukr. Перемишль, niem. Prömsel) – miasto na prawach powiatu w południowo-wschodniej Polsce, w województwie podkarpackim, położone nad Sanem.

    Syn Mikołaja Stadnickiego, kasztelana przemyskiego i Barbary, córki burgrabiego krakowskiego Jana Gałki, która w posagu wniosła mężowi Nowy Żmigród, Solinę. Brat Stanisława, podkomorzego przemyskiego, kasztelana sanockiego i zawichojskiego. W 1487 zapisał się w semestrze zimowym na Uniwersytet Krakowski. Naukę porzucił zapewne po śmierci ojca w 1490. W latach 1495–1510, zarządzał w imieniu matki i rodzeństwa dobrami rodzinnymi, przy czym aktywność jego w tym okresie koncentrowała się na królewszczyznach w ziemi przemyskiej. W latach następnych porządkował stan dóbr po ojcu, starał się o wykupienie zastawionych przez niego wsi. Dobrami położonymi w ziemi krakowskiej zarządzała w tym czasie matka od 1497 zaczął przejmować pod swój zarząd i te dobra.Po śmierci Jana Olbrachta znalazł się w otoczeniu nowego króla Aleksandra Jagiellończyka. W 1505 wziął udział w majowym sejmie w Radomiu, gdzie uzyskał zezwolenie króla na wykupienie królewszczyzny Kniahynice. Przed 1516 kupił Pakość w ziemi przemyskiej. Po bezpotomnej śmierci brata Jana przypadły mu z podziału z bratem Stanisławem w 1521 Łyszkowice i Waganowice w ziemi krakowskiej. W kwietniu 1529 pełnił funkcję komisarza królewskiego przy rozgraniczeniu Sanoka. 2 sierpnia 1530, zapewne również za poparciem wpływowego szwagra Piotra Kmity dostał swój pierwszy urząd ziemski, podkomorstwo przemyskie, nie przejawiał większej aktywności publicznej, poza stosunkowo częstym udziałem w charakterze komisarza królewskiego w komisjach rozpatrujących spory graniczne między dobrami królewskimi a własnością prywatną. 25 listopada 1535 otrzymał zwolnioną znowu przez młodszego brata Stanisława kasztelanię sanocką i pozostał na niej aż do śmierci. Zmarł pomiędzy 5 czerwca a 24 lipca 1551. Już w 1545 dokonał podziału majątku pomiędzy dzieci z dwóch małżeństw. Z pierwszego małżeństwa z Barbarą Salomonówną pozostawił syna Stanisława (zm. 1583), od 1578 kasztelana sądeckiego, oraz córki: Barbarę i Annę. Drugą żoną była Katarzyna Kmita, córka Katarzyny Tarnowskiej i Stanisława Kmity z Wiśnicza, wojewody ruskiego i kasztelana przemyskiego. Z tego małżeństwa miał synów: Marka (zm. ok. 1578), i Mikołaja (zm. 1579), burgrabiego krakowskiego, oraz córki Zofię i Jadwigę. Wdowa Katarzyna wyszła w 1554 powtórnie za mąż za kasztelana przemyskiego Stanisława Herburta.

    Stanisław Stadnicki herbu Szreniawa bez Krzyża (zm. w 1542 roku) – kasztelan zawichojski w 1535 roku, kasztelan sanocki w latach 1530-1535, podkomorzy przemyski w latach 1523-1530, dworzanin królewski.Wiśnicz – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Małogoszcz.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Marian Wolski "Andrzej Stadnicki h. Drużyna" w Polski Słownik Biograficzny tom XLI wyd. 2002 s. 370 wersja elektroniczna
  • Kasztelan (łac. comes castellanus, komes grodowy, żupan; nazwa kasztelan pojawia się w XII w.) – urzędnik lokalny w średniowiecznej Polsce. Zajmował się administracją gospodarczą (ściąganiem danin na rzecz panującego), obroną i sądownictwem na terenie kasztelanii. Podlegali mu chorąży, wojski, sędzia grodowy i włodarz.Polski Słownik Biograficzny (PSB) – wielotomowa publikacja mająca na celu gromadzenie biografii zasłużonych, nieżyjących już osób związanych z Polską (również z Wielkim Księstwem Litewskim, z Rzecząpospolitą Obojga Narodów i ich lennami), mieszkających czy działających w kraju i za granicą – od czasów legendarnego Popiela począwszy, aż do roku 2000.




    Warto wiedzieć że... beta

    Aleksander Jagiellończyk (ur. 5 sierpnia 1461 roku w Krakowie, zm. 19 sierpnia 1506 roku w Wilnie) – syn Kazimierza IV Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki, od 1492 roku wielki książę litewski, od 1501 roku król Polski.
    Piotr Kmita Sobieński hrabia na Wiśniczu herbu Szreniawa (łac. Petrus Kmita de Wisnicze, Petrus Cmitha in Wissnicze, również, Kmitha , ukr., Кміта Петро, słow., węg. Peter Kmita z Sobnia, ur. w 1477, zm. 31 października 1553 roku) – marszałek wielki koronny od 1529 roku, marszałek nadworny koronny w latach 1518-1529, wojewoda krakowski w latach 1536-1553, starosta generalny krakowski w latach 1533-1553, starosta spiski (1522–1553), wojewoda sandomierski od 1535 roku, kasztelan sandomierski od 1532 roku, kasztelan wojnicki w latach 1527-1532, starosta spiski od 1523 roku, starosta kolski od 1524 roku, starosta przemyski od 1511 roku.
    Sanok(pełna nazwa Królewskie Wolne Miasto Sanok) – miasto powiatowe w województwie podkarpackim. Położone w dolinie Sanu, w Kotlinie Sanockiej, w Euroregionie Karpackim. Wchodzi w skład powiatu sanockiego, jest także siedzibą gminy wiejskiej Sanok, jednak do niej nie należy.
    Stanisław Kmita Sobieński herbu Szreniawa, z łac. Stanislaus Kmitha de Vissnicze, castellanus Premisliensis, (ok. 1450 - 1511), z Wiśnicza, z Sobnia – wojewoda ruski (od 1507 do 1511 roku), kasztelan sanocki (do 1486 r.), podkomorzy przemyski (1489 r.) i starosta przemyski i spiski, wojewoda bełski (1501 r.).
    Podkomorzy (łac. subcamerarius, lit. Pakamaris) – urząd w przedrozbiorowej Polsce. Jego zachodnimi odpowiednikami są: szambelan, kamerling, itp.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.698 sek.