• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Andrzej Ajnenkiel



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.Województwo warszawskie – jedno z 49 województw istniejących w latach 1975–1998. Stolicą była Warszawa. Województwo graniczyło z województwami: ciechanowskim, ostrołęckim, siedleckim, radomskim, skierniewickim, płockim.

    Andrzej Ajnenkiel (ur. 21 lutego 1931 w Warszawie, zm. 10 kwietnia 2015 tamże) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych. Specjalista w zakresie historii najnowszej oraz historii państwa i prawa, głównie w zakresie konstytucjonalizmu i parlamentaryzmu.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Syn Stefana i Janiny z domu Rogo, która zmarła, gdy Andrzej miał 3 lata. W 1949 ukończył Liceum im. Tadeusza Reytana w Warszawie. Wcześniej, w lutym 1945 roku, wstąpił do harcerstwa, przez które trafił we wrześniu 1945 roku do oddziału Narodowych Sił Zbrojnych w Podkowie Leśnej. W okresie studiów za udział w podziemnej działalności niepodległościowej tej organizacji był aresztowany i poddany represjom. W latach 1949–1954 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Kiedy ukończył studia, pracował początkowo w Archiwum Akt Nowych w Warszawie.

    Archiwum Akt Nowych, AAN – archiwum państwowe z siedzibą w Warszawie. Jest jednym z trzech polskich archiwów państwowych o charakterze centralnym obok Narodowego Archiwum Cyfrowego i Archiwum Głównego Akt Dawnych.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

    Od 1979 był profesorem Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk w Warszawie (w 1991 został profesorem zwyczajnym). W latach 1987–1988 pełnił funkcję prezesa warszawskiego Towarzystwa Miłośników Historii, a w latach 1988–1991 prezesa Polskiego Towarzystwa Historycznego. W latach 1990–1993 był ekspertem Senatu RP i Prezydenta RP w pracach nad przygotowaniem Konstytucji RP. W 1990 wchodził w skład tzn. Komisji Michnika. W latach 1993–2001 był dyrektorem Wojskowego Instytutu Historycznego, a po przekształceniach organizacyjnych – dyrektorem Wojskowego Biura Badań Historycznych (do 31 października 2002). Był wykładowcą Uczelni Łazarskiego. Kierował Katedrą Historii Prawa na tejże uczelni.

    Cmentarz Bródnowski (Bródzieński) – zabytkowy cmentarz w Warszawie przy ul. św. Wincentego 83. Rozciąga się między Targówkiem a Nowym Bródnem. Zajmuje powierzchnię 114 hektarów, a obwód murów liczy 5 km. Na cmentarzu pochowanych jest ok. 1,2 mln osób. Pod względem liczby pochowanych jest jednym z największych cmentarzy Europy.Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego (WPiA UW) – jest trzecim co do liczby studentów (po WZ UW i WDiNP UW) i najstarszym wydziałem Uniwersytetu Warszawskiego. WPiA UW umożliwia kształcenie na kierunkach:

    W latach 1959–1981 był członkiem PZPR. Pełnił funkcję I sekretarza POP PZPR w Instytucie Historii PAN.

    Był członkiem rad redakcyjnych m.in: Polskiego słownika biograficznego, „Przeglądu Historyczno-Wojskowego”, „Przeglądu Wschodniego” i „Czasopisma Prawno-Historycznego”.

    W 1993 bez powodzenia ubiegał się o mandat senatora z ramienia BBWR w województwie stołecznym.

    10 kwietnia jest 100. (w latach przestępnych 101.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 265 dni. Profesor zwyczajny (skrót: prof. zw., z łac. professor ordinarius) – stanowisko na uczelni przewidziane dla pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który posiada tytuł naukowy profesora (art. 114, ust. 1 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym, Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.). Stanowisko profesora zwyczajnego jest ukoronowaniem kariery naukowej pracowników uczelni. Wiąże się bowiem z największym prestiżem – jest przyznawane szczególnie zasłużonym dla uczelni i wyróżniającym się naukowcom z tytułem naukowym profesora. Do roku 1990 profesor zwyczajny i profesor nadzwyczajny były to dwa odrębnie tytuły naukowe nadawane przez Przewodniczącego Rady Państwa. Profesor zwyczajny był wyższy rangą niż profesor nadzwyczajny.

    Spoczywa na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie, kw. 64C.

    Dwukrotnie żonaty, ojciec trojga dzieci.

    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Wojskowe Biuro Badań Historycznych – wojskowa jednostka budżetowa, podporządkowana Ministrowi Obrony Narodowej z siedzibą w Warszawie istniejąca w latach 2002–2009.
    Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa (lit. Lietuvos nacionalinė Martyno Mažvydo biblioteka) – litewska biblioteka narodowa założona w 1919 roku w Kownie, przeniesiona w 1963 roku i działająca do dziś w Wilnie.
    VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie – jedno z najstarszych liceów w Warszawie o tradycjach sięgających 1905.
    Tadeusz Paweł Rutkowski (ur. 1965) – polski historyk, pracownik naukowy Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego.
    Wojskowy Instytut Historyczny, w latach 1978-1990 pod nazwą Wojskowy Instytut Historyczny im. Wandy Wasilewskiej (WIH) – instytut naukowo-badawczy Wojska Polskiego wyspecjalizowany w zakresie historii wojskowej.
    Polacy – naród zamieszkujący głównie obszar Rzeczypospolitej Polskiej i będący jej głównym składnikiem ludnościowym, a poza granicami Polski tworzący Polonię.
    Towarzystwo Miłośników Historii (TMH) – towarzystwo naukowe skupiające zarówno zawodowych historyków, jak i miłośników historii. Utworzone w 1906 r. we Lwowie w celu popierania rozwoju badań historycznych oraz ich krzewienia ze szczególnym uwzględnieniem dziejów polskich. Towarzystwo pozostało temu wierne, nie przerywając działalności nawet podczas dwóch wojen światowych, starając się zawsze włączać w nurt obywatelskich powinności i wyrażać niezależne opinie. Dnia 17 listopada 1906 r., na zebraniu organizacyjnym w sali Towarzystwa Kredytowego Miejskiego przy ul. Czackiego (wówczas Włodzimierskiej), wybrano pierwszy Zarząd Towarzystwa Miłośników Historii, do którego weszli wybitni historycy. Prezesem został Aleksander Jabłonowski — historyk, wydawca źródeł do dziejów Polski w XVI w., etnograf, kartograf, współorganizator i prezes Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Rozpoczęto organizowanie zebrań naukowych (w różnych lokalach Warszawy), przejęto czasopismo naukowe, ukazujący się od 1905 r. "Przegląd Historyczny", który do dzisiaj jest organem TMH. Od roku 1925 TMH jest oddziałem autonomicznym Polskiego Towarzystwa Historycznego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.039 sek.