• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Andrzej Adamczewski

    Przeczytaj także...
    Teatr im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu (TWB) – teatr w Kaliszu, wojewódzka instytucja kultury, założony w 1801 przez Wojciecha Bogusławskiego, honorowa scena narodowa, trzeci najstarszy teatr dramatyczny w Polsce; od 1936 nosi imię założyciela, od 1961 organizuje Kaliskie Spotkania Teatralne; budynek teatru wzniesiony w latach 1920–1923 według projektu Czesława Przybylskiego został wpisany do rejestru zabytków w 1979.Idiota (ros. Идиот – Idiot) – powieść Fiodora Dostojewskiego w czterech częściach, napisana w okresie między 14 września 1867 roku a 17 stycznia 1869 roku. Pierwsza redakcja powieści powstała między 14 września a 4 grudnia 1867 roku, druga – po 18 grudnia 1867 roku. Po drugiej redakcji dzieło było w istocie zupełnie nową książką – z innymi postaciami i innym głównym wątkiem fabularnym.
    Kalisz (gr. Καλισία, łac. Calisia, jid. קאַליש) – miasto na prawach powiatu w środkowo-zachodniej Polsce, położone na Wysoczyźnie Kaliskiej, nad Prosną, u ujścia Swędrni; historyczna stolica Wielkopolski, stolica Kaliskiego, drugi co do wielkości ośrodek województwa wielkopolskiego, siedziba powiatu kaliskiego, główny ośrodek aglomeracji kalisko-ostrowskiej i Kalisko-Ostrowskiego Okręgu Przemysłowego; stolica diecezji kaliskiej.

    Andrzej Alfons Adamczewski (ur. 17 września 1941 w Gdyni, zm. 8 sierpnia 1967 w Poznaniu) – polski aktor teatralny.

    Biografia[]

    Był synem Alfonsa i Agnieszki Adamczewskich. Studiował na Wydziale Aktorskim krakowskiej PWST, którą ukończył w roku 1964. Karierę aktorską rozpoczął w tym samym roku w Teatrze im. Bogu­sławskiego w Kaliszu, a w roku 1966 przeniósł się do Poznania, gdzie występował w teatrach Polskim i Nowym.

    Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.Wyzwolenie – dramat w trzech aktach Stanisława Wyspiańskiego. Akcja utworu od początku do końca rozgrywa się na scenie teatru krakowskiego, a więc przedstawia teatr w teatrze.

    Już w początkach swej krótkiej kariery wyróżniał się jako utalentowany aktor, któremu powierzano duże i odpowiedzialne role. Podkreślano jego umiejętność oddania charakteru roli przy jednoczesnym uwzględnieniu aktualnych okoliczności i współczesnych mu czasów.

    Jego dobrze zapowiadające się plany zawodowe przerwała niespodziewana śmierć. Zmarł w 1967 roku, mając niespełna 26 lat.

    Halina Gryglaszewska (ur. 13 czerwca 1917 w Charkowie zm. 18 czerwca 2010 w Krakowie) – polska aktorka teatralna i filmowa, reżyser teatralny, profesor Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie.Poznań (niem. Posen, łac. Posnania, jidysz פּױזן Pojzn) – miasto na prawach powiatu w zachodniej Polsce, położone na Pojezierzu Wielkopolskim, nad Wartą, u ujścia Cybiny. Historyczna stolica Wielkopolski, od 1999 r. siedziba władz województwa wielkopolskiego i powiatu poznańskiego. Miasto jest istotnym węzłem drogowym i kolejowym, funkcjonuje tu również międzynarodowy port lotniczy.

    Role teatralne[]

  • 1964: Stracone zachody miłości jako Ferdynand, król Nawarry (reż. Halina Gryglaszewska)
  • 1964: Pierwszy dzień wolności jako Karol (reż. Jerzy Merunowicz)
  • 1964: Król w kraju rozkoszy jako Król (reż. Bogusław Litwiniec)
  • 1964: Pastorałka jako Szlachcic; Maścibrzuch (reż. Józef Maśliński)
  • 1965: Pamiętnik matki jako Franio (reż. Alina Obidniak)
  • 1965: Ktoś nowy jako Karol Kukuła (reż. Jerzy Sopoćko)
  • 1965: Pogranicze południk 15 jako Narrator czwarty; Samy (reż. A. Obidniak)
  • 1965: Czarowna noc, Zabawa jako Drogi Pan Kolega / Parobek B (reż. Zbigniew Mak)
  • 1966: Fizycy jako Uwe Siewers / Policjant (reż. A. Obidniak)
  • 1966: Parady (reż. Andrzej Witkowski)
  • 1966: Namiestnik jako Eichmann (reż. Marek Okopiński)
  • 1966: Wyzwolenie jako Konrad (reż. M. Okopiński)
  • 1966: Trojanki jako Żołnierz (reż. Jowita Pieńkiewicz)
  • 1967: Kram z piosenkami (reż. J. Pieńkiewicz)
  • 1967: Idiota jako Rogożyn (reż. Stanisław Brejdygant)
  • Linki zewnętrzne[]

  • Andrzej Adamczewski w bazie filmpolski.pl
  • Andrzej Adamczewski w bazie e-teatr.pl
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Stanisław Brejdygant (ur. 2 października 1936 w Warszawie) - polski aktor, reżyser, scenarzysta, pisarz i dramaturg. Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim, wydziału aktorskiego Warszawskiej Szkoły Teatralnej i reżyserii w łódzkiej filmówce. Jako aktor występował na deskach teatrów warszawskich: Narodowego, Powszechnego, Nowego i Dramatycznego a także Teatru Bałtyckiego w Koszalinie, Teatru Polskiego w Poznaniu i Teatru Nowego w Łodzi. Jako reżyser pracował w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu i Teatrze Nowym Warszawie. Ma w swoim dorobku role szekspirowskie i w adaptacjach Dostojewskiego, a także w wielu innych. Jako reżyser wystawił m.in. Wiecznego małżonka i Idiotę Dostojewskiego oraz pięć oper (m.in. Damę Pikową Piotra Czajkowskiego). Ma w swoim dorobku kilka filmów, słuchowisk radiowych i widowisk plenerowych. Dużą popularność zdobył jako dubbingujący tytułową postać w brytyjskim serialu Ja, Klaudiusz. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, był członkiem Zarządu Głównego ZASP-u, ZAiKS-u, PEN Clubu, ITI oraz Rady Pisarzy Trzech Mórz. Ojciec aktora Igora Brejdyganta.Teatr Polski w Poznaniu – zbudowany w latach 1873 - 1875 po długoletnich staraniach na uzyskanie zgody rządu pruskiego, według projektu Stanisława Hebanowskiego. Budynek stanął na podwórzu kamienicy w Poznaniu przy ul. 27 Grudnia (wówczas ul. Berlińska). Dziś jest widoczny, ponieważ podczas walk w 1945 roku owa kamienica została zniszczona. Budowa została sfinansowana ze składek społecznych (świadczy o tym napis "Naród Sobie"). Teatr pełnił ważną funkcję w zachowaniu polskości, będąc stałą sceną, na której wystawiano w języku polskim.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Alina Obidniak (ur. 29 czerwca 1931 roku w Krośnie) - polska reżyserka teatralna, aktorka, feministka i działaczka ekologiczna.
    Teatr Nowy im. Tadeusza Łomnickiego w Poznaniu - jeden z poznańskich teatrów. Znajduje się w secesyjnej kamienicy wzniesionej w latach 1906 - 1907 na posesji przy ul. Dąbrowskiego 5 przez architektów i jednocześnie właścicieli Hermana Böhmera i Paula Preula. W budynku znajdowała się sala widowiskowa "Bandolina", która następnie stała się lokalem o charakterze kabaretu o nazwie "Alt-Posen Vergnügungslokal". Po I wojnie światowej budynek przejął Zarząd Towarzystwa Bratniej Pomocy Studentów Uniwersytetu Poznańskiego, który wydzierżawił go spółce "Maski. Teatr Nowy im. Heleny Modrzejewskiej". Inauguracyjne przedstawienie miało miejsce 14 września 1923 roku. Teatr prezentował repertuar lżejszy. W 1937 roku teatr zbankrutował i został zamknięty. W 1973 Teatr Nowy reaktywowała Izabella Cywińska. 22 lutego 1992 roku podczas próby "Króla Leara" na deskach teatru zmarł Tadeusz Łomnicki. Dokładnie w dziesiątą rocznicę jego śmierci Teatr Nowy otrzymał jego imię.
    Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna im. Ludwika Solskiego – publiczna szkoła wyższa założona w 1946 w Krakowie, kształcąca przyszłych aktorów i reżyserów.
    Fizycy (niem. Die Physiker) – to dwuaktowa komedia autorstwa szwajcarskiego pisarza Friedricha Dürrenmatta, napisana w 1961 i wystawiona 21 lutego 1962 w Zurychu przez Kurta Horwitza. W 1980 autor przerobił sztukę na potrzeby wydania dzieł zebranych. Tytułowi fizycy są pacjentami kliniki psychiatrycznej, a jeden z nich dokonuje rewolucyjnego odkrycia, które niesie ze sobą zagrożenie unicestwienia całego świata. Z tej problematyki wyłania się główne pytanie utworu o odpowiedzialność nauki wobec dokonanych przełomów. Dürrenmatt łączy ową tematykę ze swoją teorią dramatu, zgodnie z którą dziełem przypadku sprawy przybierają najgorszy możliwy obrót. Stąd utwór jest często określany jako tragikomedia bądź groteska. Premiera Fizyków była wielkim sukcesem autora. W krótkim odstępie czasu stała się ona najczęściej wystawianą sztuką teatralną w niemieckim obszarze językowym i świętowała zarazem jeden z największych powojennych sukcesów teatralnych w krajach niemieckojęzycznych. Fizycy należą poza tym do najbardziej znanych dzieł Friedricha Dürrenmatta.
    Aktor (łac. agere – działać) – osoba odgrywająca za pomocą szczególnego zachowania, technik cielesnych i głosowych rolę w teatrze lub w filmie. Od zwykłego człowieka odróżnia go ze strony samego aktora świadomość gry, ze strony widzów – szczególny sposób traktowania osoby jako aktora. Wobec widza istnieje na sposób dwoisty, jako odtwarzana postać, w którą się tymczasowo wciela, i zarazem jako żywy człowiek, posiadający własną rzeczywistą tożsamość i biografię.
    Teatr – rodzaj sztuki widowiskowej, w której aktor lub grupa aktorów na żywo daje przedstawienie dla zgromadzonej publiczności. Terminem teatr określa się też sam spektakl teatralny lub też budynek, w którym jest grany.
    17 września jest 260. (w latach przestępnych 261.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 105 dni.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.