Andriej Ostermann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andriej Iwanowicz Ostermann, właśc. niem. Heinrich Johann Friedrich Ostermann (ur. 9 czerwca 1686 w Bochum, zm. 31 maja 1747) – rosyjski polityk pochodzenia niemieckiego. Jego polityka zagraniczna opierała się na aliansie z Austrią.

Iwan VI Antonowicz (ros. Иоанн Антонович) (ur. 23 sierpnia 1740 w Sankt Petersburgu, zm. 16 lipca 1764 w Szlisselburgu) – cesarz Rosji w latach 1740-1741Westfalia (niem. Westfalen) – kraina historyczna w Niemczech, między miastami Dortmund, Münster, Bielefeld i Osnabrück. Obecnie część kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia. Północno-wschodnia część historycznej Westfalii leży w obrębie Dolnej Saksonii.

Życiorys[ | edytuj kod]

Ostermann wywodził się ze średnio zamożnej niemieckiej rodziny. Urodził się w Bochum (Westfalia). Na służbę rosyjską przeszedł w 1717 roku. Biegła znajomość kilku języków sprawiła, że wstawił się za nim sam wicekanclerz Rosji Piotr Szafirow (1670–1739). Reprezentował Rosję na kongresie pokojowym na Wyspach Alandzkich w 1718 roku. Był również obecny, gdy podpisywano pokój w Nystad (1721). Za zasługi otrzymał tytuł barona. Za Katarzyny I (1725–1727) jego pozycja stale rosła w siłę. Był politycznym wychowawcą małoletniego Piotra II Aleksiejewicza w czasie jego panowania. Był przeciwny planom ograniczenia samodzierżawia w Rosji, które wysuwał książę Dmitrij Golicyn.

International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Hrabia Burkhard Christoph von Münnich (ros. Иоганн Бурхарт Kристофор Ми́них (ur. 9 maja/19 maja 1683 w Neuenhuntorf, zm. 16 października/27 października 1767 w Petersburgu) – inżynier, rosyjski generał-feldmarszałek 1732, z pochodzenia Niemiec.

Gdy panowała Anna Iwanowna Romanowa, Ostermann wprowadził wiele pożytecznych reform między rokiem 1730 a 1740: obniżył podatki, popierał edukację i przemysł, poprawił działanie aparatu sprawiedliwości. We współpracy z innym Niemcem, szefem sztabu Burkhardem Christophem Münnichem, oraz marszałkiem Lacy wygrał dla Rosji 2 wojny: polską sukcesyjną (1733–1735) i wojnę przeciwko Turkom (1736–1739), czym otworzył dostęp Rosji do Morza Czarnego.

Ta strona przedstawia ministrów odpowiedzialnych za prowadzenie polityki zagranicznej w Państwie Moskiewskim, Imperium Rosyjskim, ZSRR i Federacji Rosyjskiej.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

Gdy w latach 1740–1741 panował car-dziecko Iwan VI Romanow, regencję sprawowała jego matka Anna Leopoldowna, wtedy Ostermann jako Grossadmiral osiągnął szczyt swych możliwości i wpływów. Poseł francuski, Jacques-Joachim Trotti, markiz de La Chétardie, stwierdzał, że tak naprawdę Ostermann jest carem. Prowadził politykę bardzo proaustriacką, co nie podobało się Chétardiemu. Francuzi próbowali osłabić pozycję Ostermanna, gdy ta próba się nie powiodła, skłonili do interwencji Szwedów, którzy wypowiedzieli Rosji wojnę w sierpniu 1741 roku. Marszałek Piotr Lacy pokonał jednak Szwedów w bitwie pod Vilmanstrand pod wodzą generała Wrangla, niedaleko granicznej twierdzy Villmanstrand zdobytej szturmem.

Carl Gustaf Wrangel (ur. 23 grudnia 1613, zm. 5 lipca 1676) – szwedzki feldmarszałek, dowódca z czasów wojny trzydziestoletniej.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

6 grudnia 1741 roku Elżbieta Piotrowna przejęła władzę w wyniku zamachu stanu. Ostermann, oskarżony o działania proaustriackie, został skazany na łamanie kołem, jednak w wyniku ułaskawienia 27 stycznia 1742 r. on i jego rodzina zostali zesłani do miejscowości Bieriozowo na Syberii, gdzie zmarł. Powrócili stamtąd dopiero jego synowie, którzy osiągnęli wysokie godności, gdy panowała Katarzyna II Wielka. Fiodor Andrejewicz Ostermann (1723–1804) był gubernatorem Moskwy (1773), a Iwan Andrejewicz Ostermann (1725–1811) był rosyjskim ambasadorem w Sztokholmie, a potem przez lat 16 kanclerzem imperium rosyjskiego (1781–1797).

Dymitr Michajłowicz Golicyn (ros. Дмитрий Михаиловнч Голицын, ur. 1665, zm. 1737) – rosyjski dyplomata zwany Starszym w odróżnieniu od Dymitra Michajłowicza Golicyna Młodszego (1720-1794), pochodzący z rodu książąt Golicyn.Katarzyna I Aleksiejewna, ros. Екатерина I Алексеевна właściwie Marta Helena Skowrońska (ur. 5 kwietnia/15 kwietnia 1683 lub 5 kwietnia/15 kwietnia 1684 w Jēkabpils w Inflantach, zm. 6 maja/17 maja 1727 w Petersburgu) – cesarzowa Rosji w latach 1725-1727, żona Piotra I Wielkiego (1672-1725).
Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Katarzyna II Wielka (ur. 2 maja 1729 w Szczecinie – zm. 17 listopada 1796 w Petersburgu) – księżniczka anhalcka Zofia Fryderyka Augusta, , żona wielkiego księcia, później cesarza rosyjskiego Piotra III, a po dokonaniu zamachu stanu samodzielna cesarzowa Rosji w latach 1762-1796. Podziwiana przez zachodnich filozofów za mądrość, umiłowanie wiedzy i sprzyjanie oświeceniu, nazywana przez nich „Semiramidą Północy”, w rzeczywistości rządziła niezwykle twardą ręką. Zezwoliła szlachcie na handel chłopami i zsyłanie buntowników na Syberię, krwawo stłumiła bunty kozackie i chłopskie. Uczestniczyła w rozbiorach Polski.




Warto wiedzieć że... beta

Jacques-Joachim Trotti, markiz de La Chétardie (ur. 3 października 1705, zm. 1 stycznia 1759) – francuski dyplomata, organizator zamachu stanu w Petersburgu, w wyniku którego na tron carski wyniesiono Elżbietę Piotrowną.
Bieriozowo (ros. Берёзово) osiedle typu miejskiego w Rosji, w Chanty-Mansyjskim Okręgu Autonomicznym - Jugrze, ośrodek administracyjny Rejonu Bieriozowskiego.
Morze Czarne (w starożytności: gr. Εύξεινος Πόντος, łac. Pontus Euxinus, co znaczy „Morze Gościnne”) – morze śródlądowe rozciągające się pomiędzy Azją Mniejszą na południu, Kaukazem na wschodzie, Niziną Wschodnioeuropejską na północy i Półwyspem Bałkańskim na zachodzie. Wchodzi w skład systemu oceanicznego Oceanu Atlantyckiego.
Ułaskawienie – indywidualny akt ingerencji odpowiedniego organu władzy wykonawczej lub ustawodawczej w kompetencje władzy sądowniczej polegający najczęściej na całkowitym darowaniu kary lub też częściowym złagodzeniu postanowień wyroku sądowego.
Baron Piotr Pałowicz Szafirow (ros: Пётр Павлович Шафиров), 1670 - 1739) − rosyjski polityk i doradca Piotra Wielkiego. Jego pochodzenie jest niejasne. Możliwe, że był z pochodzenia rosyjskim Żydem. Karierę rozpoczął jako tłumacz rosyjskiego poselskiego urzędu i towarzysz podróży cara.
Piotr II Aleksiejewicz, Пётр II Алексеевич (ur. 12 października/23 października 1715 w Petersburgu, zm. 19 stycznia/30 stycznia 1730 w Moskwie) – cesarz Rosji w latach 1727 - 1730, wnuk cara Piotra I (1682-1725). Pochodził z dynastii Romanowów, której był ostatnim potomkiem w linii męskiej.
Elżbieta Piotrowna Romanowa, Елизавета Петровна (ur. 29 grudnia 1709 w Kołomienskim, zm. 5 stycznia 1762 w Sankt Petersburgu) – cesarzowa Rosji w latach 1741-1762, córka Piotra I Wielkiego (1689-1725) i cesarzowej Katarzyny I.

Reklama