• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Anastazy Antoni Sielawa



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Jozafat Kuncewicz OSBM, imię świeckie Jan Kunczyc lub Kuncewicz (ur. ok. 1580 we Włodzimierzu Wołyńskim, zm. 12 listopada 1623 w Witebsku) – unicki arcybiskup połocki, bazylianin, święty Kościoła katolickiego.Szaława (Saława, Salava, Sielawa) – polski herb szlachecki, używany przez kilkadziesiąt rodzin, z których największe znaczenie uzyskali Ledóchowscy.
    .mw-parser-output table.duchowny-ksiadz td.naglowek{color:white!important;background:black!important}.mw-parser-output table.duchowny-biskup td.naglowek{color:white!important;background:#E56DC4!important}.mw-parser-output table.duchowny-patriarcha td.naglowek{color:white!important;background:#BA55D3!important}.mw-parser-output table.duchowny-kardynal td.naglowek{color:white!important;background:#FF2400!important}.mw-parser-output table.duchowny-papiez td.naglowek{color:black!important;background:gold!important}.mw-parser-output table.duchowny-cywil td.naglowek{color:black!important;background:#C0C0C0!important}.mw-parser-output table.duchowny-ksiadz tr.naglowek{color:white!important;background:black!important}.mw-parser-output table.duchowny-biskup tr.naglowek{color:white!important;background:#E56DC4!important}.mw-parser-output table.duchowny-patriarcha tr.naglowek{color:white!important;background:#BA55D3!important}.mw-parser-output table.duchowny-kardynal tr.naglowek{color:white!important;background:#FF2400!important}.mw-parser-output table.duchowny-papiez tr.naglowek{color:black!important;background:gold!important}.mw-parser-output table.duchowny-cywil tr.naglowek{color:black!important;background:#C0C0C0!important}

    Anastazy Antoni Sielawa herbu Sielawa OSBM (ur. w 1583 roku – zm. 5 października 1655 roku w Tykocinie) – unicki arcybiskup połocki (od 1624), autor polemicznej księgi „Anteleuchus...”, wydanej w Wilnie w 1622 r., w latach 1641–1655 unicki metropolita kijowski.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Zwierzchnicy Kościoła unickiego, zwanego później greckokatolickim, który powstał w wyniku unii brzeskiej w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. W wyniku rozbiorów Polski terytorium Kościoła i jego wierni znaleźli się pod władzą trzech państw zaborczych, prowadzących własną politykę wobec unitów. Obecnie za jego kontynuację uważany jest Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego (Ukraińska Cerkiew Greckokatolicka), w którego skład wchodzą archieparchia lwowska (zdelegalizowana przez władze komunistyczne w 1946, reaktywowana w 1991) i archieparchia przemysko-warszawska (niegdyś przemyska – zdelegalizowana przez władze komunistyczne w 1946, reaktywowana w 1991), wywodzące się bezpośrednio z Kościoła unickiego w Rzeczypospolitej.

    Biografia[ | edytuj kod]

    W 1616 roku studiował w Kolegium Greckim w Rzymie. Studiował w Wilnie. Był elektorem Władysława IV Wazy z województwa połockiego w 1632 roku. Zmarł w Tykocinie w ucieczce przed wojskami rosyjskimi.

    1612 członek zakonu bazylianów, w 1617 przyjął święcenia kapłańskie. Ukończył Greckie Collegium w Rzymie (1622). 1622 Archimandryt klasztorów unickich: w Wilnie św. Trinity, Nowogorodok, Zhidichin. 1624 Arcybiskup Połocka, od 1639 Wikariusz Generalny metropolity kijowskiego. W latach 1641-55 był metropolitą kijowskim i galicyjskim, a jednocześnie od 1652 r. Generałem (protoarchimandrytą) zakonu bazylianów. W latach trzydziestych i czterdziestych XVII w. Brał udział w przygotowaniach do soboru generalnego unitów i prawosławnych, których celem było zjednoczenie na podstawie powołania Patriarchatu Kijowskiego i uznania zwierzchnictwa Papieża. Dbał o kształcenie księży, umacnianie życia monastycznego, otworzył seminarium duchowne przy klasztorze bazylianów w Mińsku (1652). Spopularyzował się kult I. Kuncewicza. Autor "Antielenhusa" (1622) - odpowiedź na "Elenhusa" M. Smatrytskiego (1622) i biografii I. Kuncewicza (1625). Będąc chory, w 1648 r. Przekazał zarząd zakonowi ks. Simon Yatskevich-Stavrovetsky, Konsulat Generalny Zakonu i Opat Bitenski, jednak z powodu działań wojennych nie zdołał zwołać kapituły w sprawie wyboru nowego archimandryty i aż do śmierci metropolita Antoni Sielawa pozostał na czele zakonu. Został fundatorem kobiecego klasztoru bazylianów w Mińsku, którego zakonnice zajmowały się opieką nad biednymi dziewczętami. W 1652 roku otworzył w tym klasztorze seminarium duchowne. Po trudnych latach dla Kościoła unickiego, powstaniu Chmielnickiego (1648-1654) i podczas wojny polsko-moskiewskiej Sielawa został zmuszony do opuszczenia Białorusi na Podlasie. Pod koniec życia był już bardzo chory i prawie całkowicie ślepy.

    5 października jest 278. (w latach przestępnych 279.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 87 dni.Władysław IV Waza (ur. 9 czerwca 1595 w Łobzowie, zm. 20 maja 1648 w Mereczu) – syn Zygmunta III Wazy i Anny Habsburżanki, król Polski w latach 1632–1648, tytularny król Szwecji 1632–1648, tytularny car Rosji do 1634.

    W styczniu 1655 r. Powierzył zarządzanie metropolią Gabrielowi Kolenda, a on sam został zmuszony do zamieszkania w klasztorze bazylianów w Supraślu. Wyjeżdżając z Połocka w 1655 roku zabrał ze sobą do Supraśla największy klejnot kościoła unickiego - trumnę z relikwiami św. Jozafata Kuncewicza (Yosafat Kuntsevich), ratując go przed moskiewską armią. Zmarł na emigracji w Tykocinie na Podlasiu. Napisał dzieła: „Antelenhus” (1622) (przeciwko „Elenhus” Meletiusa Smotritsky'ego) i „Życie sługi Bożego Jehoszafata” (1625).

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Archieparchia kijowska – greckokatolicka eparchia metropolitalna powstała w 1596 w wyniku przystąpienia prawosławnej metropolii kijowskiej do unii brzeskiej. Zlikwidowana w 1839 na synodzie połockim. W 1790 metropolita Teodozy Rostocki zasiadł w polskim senacie.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Tykocin (łac. Tykocien, heb. Tiktin, Tyktin, Tuktin, Tikoczin, Tykoczyn) – miasto w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Tykocin, położone w Kotlinie Biebrzańskiej nad Narwią, na zachód od Białegostoku. Tykocin to miasto, gdzie przebywali wielokrotnie w dawnych czasach królowie oraz książęta polscy. Duża liczba zabytków a przede wszystkim zachowany oryginalny układ przestrzenny miasta, z widoczną do dzisiaj granicą części żydowskiej, z oryginalną synagogą (muzeum) powoduje, że miasto jest coraz częściej odwiedzane przez turystów z kraju i zagranicy.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Kolegium Greckie zostało powołane w Rzymie w roku 1575. Podstawowym założeniem tego kolegium miało być zbliżenie Kościołów Wschodnich do Kościoła katolickiego.
    Unia brzeska – połączenie Cerkwi prawosławnej z Kościołem łacińskim w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, dokonane w Brześciu Litewskim w 1596 roku. Część duchownych prawosławnych i wyznawców prawosławia uznała papieża za głowę Kościoła i przyjęła dogmaty katolickie, zachowując bizantyjski ryt liturgiczny. Następstwem unii brzeskiej był podział społeczności prawosławnej na zwolenników unii – unitów i przeciwników – dyzunitów.
    Monaster Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy i św. Apostoła Jana Teologa w Supraślu, Ławra Supraska – jeden z sześciu prawosławnych klasztorów męskich w Polsce. Podlega diecezji białostocko-gdańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.
    Bazyliański Zakon Świętego Jozafata (bazylianie; łac. Ordo Basilianus Sancti Josaphat; ukr. Василіянський Чин святого Йосафата) – katolicki zakon obrządku greckiego, żyjący według reguły zakonnej Bazylego Wielkiego. Oficjalna nazwa „Bazyliański Zakon Świętego Jozafata” nie jest zbyt popularnym określeniem tego zakonu. W Polsce rozpowszechniona jest nazwa Zakon Świętego Bazylego Wielkiego bądź po prostu „bazylianie”, ponieważ jest to jedyny zakon z istniejących wspólnot bazyliańskich, działający w Europie Środkowo-Wschodniej. Zakon używa skrótu „OSBM”, wspólnego dla wszystkich katolickich zgromadzeń bazyliańskich. Skrótu od nazwy oficjalnej, czyli OBSJ, kongregacja nie posiada. W krajach, gdzie używa się cyrylicy, zakon ma skrót „ЧСВВ”.
    Archieparchia połocka – archieparchia (archidiecezja) Kościoła unickiego, powstała w 1596 r. w wyniku formalnego przyjęcia unii brzeskiej przez prawosławną archieparchię połocką. W następstwie rozbiorów Rzeczypospolitej stała się jednostką administracyjną Kościoła greckounickiego w Imperium Rosyjskim. Zlikwidowana w wyniku synodu połockiego ukazem z 14 marca 1839.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.815 sek.