• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ananiasz z Damaszku

    Przeczytaj także...
    Beit Guvrin (hebr. בית גוברין; oficjalna pisownia w ang. Bet Guvrin lub także Beit Guvrin) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Yoav, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (HaTenoa’a HaKibbutzit).Damaszek (arab. دمشق, transk. naukowa Dimašq, transk. polska Dimaszk; dialekt damasceński: š-Šām) – stolica oraz największe miasto Syrii – 1,71 mln mieszkańców (XII 2009), cały zespół miejski – 4,36 mln mieszkańców (2007). Leży w południowo-zachodniej części kraju, w oazie nad rzeką Barada u podnóża gór Antyliban, na skraju Pustyni Syryjskiej. Jest to największy ośrodek przemysłowy i naukowy w Syrii, jedno z czterech świętych miast islamu, a także (od 1268) siedziba prawosławnego Patriarchatu Antiochii, znaczący ośrodek handlowy. Aglomeracja Damaszku stanowi wydzieloną jednostką administracyjną Syrii.
    Wstawiennictwo świętych – doktryna występująca w części wyznań chrześcijańskich, przede wszystkim katolickich i prawosławnych, zakładająca możliwość wstawiennictwa zbawionych zmarłych w modlitwach zanoszonych do Boga oraz uznająca zanoszenie próśb przez wiernych w formie modlitwy skierowanej do świętego o wstawiennictwo u Boga. W pobożności katolickiej i prawosławnej występują tzw. patroni, uchodzący za posiadających szczególną skuteczność wstawienniczą w danych problemach.
    Kaplica (podziemie) Ananiasza z Damaszku - domniemany dom tego świętego

    Ananiasz (I w.) – chrześcijanin, żydowski prozelita, mieszkający w Damaszku. Według Dziejów Apostolskich uzdrowił ze ślepoty i ochrzcił Pawła z Tarsu. Część egzegetów przypuszcza, że był zwierzchnikiem chrześcijańskiej gminy w Damaszku.

    1 października jest 274. (w latach przestępnych 275.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 91 dni.Ewangelia (z gr. εὐαγγέλιον, euangelion, dosł. dobra nowina) – w starożytności termin używany jako określenie nagrody dla osoby przynoszącej dobrą nowinę.

    Dzieje Apostolskie 9:10-18 opowiadają o tym wydarzeniu w następujących słowach:

    Według tradycji był uczniem Jezusa, i zalicza się go do siedemdziesięciu dwóch uczniów, których misja została opisana w 10 rozdziale Ewangelii Łukasza. On także był człowiekiem, który jak podaje Biblia został posłany przez Boga aby uzdrowić Świętego Pawła ze ślepoty i przyłączyć go do kościoła.

    Jezus Chrystus (ur. ok. 8–4 p.n.e., zm. 30 lub 33 w Jerozolimie) – centralna postać religii chrześcijańskiej, założyciel Kościoła. W chrześcijaństwie uznawany za Boga i człowieka, współistotnego Bogu Ojcu.Dzieje Apostolskie – księga historyczna Nowego Testamentu, zajmująca w kanonie miejsce piąte. Oryginalny tytuł grecki, Πραξεις(Prakseis) (dosł. czyny), znajdujemy już w Kodeksie Synaickim z IV stulecia, później będzie on rozszerzony do formy dziś używanej, Πραξεις <των> Αποστολων (Prakseis <ton> Apostolon) - Czyny Apostołów. Księga opisuje dzieje uczniów Chrystusa, formowanie się pierwszych wspólnot i rozprzestrzenianie chrześcijaństwa aż do panowania cesarza Nerona. Bohaterem (zbiorowym) pierwszych dwunastu rozdziałów jest wspólnota uczniów Chrystusa w Jerozolimie, kierowana przez Dwunastu Apostołów, wśród których wyróżnia się aktywnością i znaczeniem Szymon Piotr. Począwszy od r. 8 nowa nauka przekracza granice Jeruzalemu i Judei, docierając min. do Samarii i Antiochii Syryjskiej; od r. 13 głównym bohaterem Dziejów staje się Szaweł z Tarsu, dotąd prześladowca, a teraz świeżo pozyskany żarliwy wyznawca, który pod rzymskim imieniem Paweł (łac. Paulus) będzie przodującym apostołem chrystianizmu. Rozdziały 13 - 28 opisują kolejno trzy podróże misyjne Pawła z towarzyszami oraz czwartą podróż - przymusową, jako więźnia przed sąd cesarski w Rzymie. Księga kończy się opisem pobytu Pawła Apostoła w areszcie domowym w Rzymie w oczekiwaniu na proces sądowy przed cesarzem.

    Według greckiej tradycji Ananiasz głosił dobrą nowinę w Damaszku a ostatecznie także w Eleutheropolis, gdzie zginął śmiercią męczeńską w dniu 1 października.

    W martyrologiach łacińskich został wpisany przez Adona; widnieje w nich pod dniem 25 stycznia (pamiątka nawrócenia świętego Pawła).

    Zobacz też[edytuj kod]

  • święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
  • modlitwa za pośrednictwem świętego
  • Bibliografia[edytuj kod]

  • Bocian M., Leksykon postaci biblijnych, Kraków 1995, s. 63.
  • Bosak P. Cz., Postacie Nowego Testamentu. Słownik-konkordancja, Poznań - Pelplin 1996, s. 96.
  • Fros H., Sowa F., Księga imion i świętych, t. 1, Kraków 1997, szp. 150.
  • Biblia, Pismo Święte (z greckiego βιβλίον, biblion – zwój papirusu, księga, l.m. βιβλία, biblia – księgi) – zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku (w formie koinè (gr. κοινὴ)), uznawanych przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga. Biblia i poszczególne jej części posiadają odmienne znaczenie religijne dla różnych wyznań. Na chrześcijańską Biblię składają się Stary Testament i Nowy Testament. Biblia hebrajska – Tanach obejmuje księgi Starego Testamentu. Poszczególne tradycje chrześcijańskie mają nieco inny kanon ksiąg biblijnych.Siedemdziesięciu dwóch, również Sobór siedemdziesięciu apostołów, cs. Sobor semidiesiati apostołow – grupa wysłańców określanych też mianem uczniów lub apostołów, wyznaczonych przez Jezusa Chrystusa by głosić Dobrą Nowinę do miejsc, które zamierzał nawiedzić (Łk 10, 1-12 BT).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    O. Henryk Fros SJ (ur. 18 stycznia 1922 w Rybniku, zm. 24 kwietnia 1998 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, badacz literatury hagiograficznej, mediewista.
    Paweł z Tarsu, Paweł Apostoł, Szaweł, Saul, Szaul, heb. שאול התרסי Szaul ha-Tarsi (ur. ok. 5-10 w Tarsie w Cylicji, zm. 64-67 w Rzymie) – Żyd z Tarsu, święty chrześcijański, zwany Apostołem Narodów. Święty ten wymieniany jest w Modlitwie Eucharystycznej Kanonu rzymskiego.
    Święty – stosowane przez chrześcijan określenie osoby w sposób wybitny realizującej określone, specyficzne dla nich wartości. Święci pełnią funkcję wzorca osobowego i są otaczane kultem.
    Ewangelia Łukasza [Łk lub Łuk] – Ewangelia (z gr. ευαγγελιον dobra nowina) tradycyjnie umieszczana w kanonie Nowego Testamentu jako trzecia. Jej autor – według tradycji Łukasz Ewangelista, lekarz i towarzysz św. Pawła – jest także autorem Dziejów Apostolskich. Jest jedną z ewangelii synoptycznych. Ewangelię rozpoczyna zwrócenie się do "dostojnego Teofila" - gr. Theophilos oznacza przyjaciel Boga i niekoniecznie musi oznaczać imię, ale może być także ogólnym określeniem chrześcijanina.

    Reklama