An-22

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

An-22 (ros. Aн-22, Антей „Antei”) – radziecki samolot transportowy zaprojektowany w biurze konstrukcyjnym Olega Antonowa. W kodzie NATO otrzymał oznaczenie Cock.

Silnik turbośmigłowy – rodzaj napędu statku powietrznego, najczęściej samolotu lub śmigłowca, wykorzystujący turbinę gazową do poruszania zewnętrznego śmigła napędowego. Wydostające się z silnika spaliny mają relatywnie małą energię w porównaniu z wydalanymi przez silnik turboodrzutowy, z tego też względu w małym stopniu odpowiadają za napędzanie statku powietrznego.Tu-142 – (ros. Ту-142 w kodzie NATO – Bear-F Mod 1) radziecki/rosyjski morski samolot dalekiego rozpoznania i zwalczania okrętów podwodnych, powstały na bazie bombowca strategicznego Tu-95. Oba napędzane przez śmigła przeciwbieżne.
Ukraiński An-22

Samolot przewidziany do transportu wojska i ładunków oraz poszukiwania złóż minerałów. Wyposażony w silniki turbośmigłowe Kuzniecow NK-12, które napędzały również samoloty Tu-95 i Tu-142 z rodziny samolotów bombardujących i patrolujących. NK-12 był najpotężniejszym wówczas używanym turbinowym silnikiem śmigłowym. Pierwszy lot samolotu miał miejsce 27 lutego 1965 roku. Pierwszy publiczny pokaz odbył się podczas Międzynarodowych Pokazów Lotniczych w Paryżu rok później. W swoim czasie An-22 był największym samolotem transportowym na świecie. W roku 1970 uległ katastrofie samolot An-22 z żywnością i sprzętem przeznaczonym do pomocy dla Peru po trzęsieniu ziemi. W 1975 roku produkcja została zakończona. Wyprodukowano 68 maszyn.

An-12 (ros. Ан-12) kod NATO: Cub - średni samolot transportowy produkcji ZSRR, zaprojektowany przez biuro konstrukcyjne Olega Antonowa. Pierwszy prototyp, wystartował 16 grudnia 1957 r. W roku 1958 rozpoczęto produkcję seryjną. Na potrzeby ZSRR i krajów zależnych wyprodukowano 1248 sztuk tego samolotu, z czego część służy po dziś dzień. W Chinach w latach 1974-2006 wyprodukowano ponad 650 samolotów Y-8, skopiowanych z An-12 bez praw licencyjnych.Peru (Perú, Republika Peru – República del Perú) – państwo w zachodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Spokojnym. Jest to trzecie co do wielkości państwo kontynentu po Brazylii i Argentynie oraz drugi co do wielkości kraj andyjski po Argentynie. Stolicą Peru jest Lima.

Konstrukcja[ | edytuj kod]

Kabina pilotów An-22

An-22 jest w zasadzie rozszerzoną wersją An-12. Samolot został zaprojektowany jako strategiczna maszyna przystosowana do operowania z krótkich lądowisk. Zmiana ciśnienia w oponach dawała możliwość startu z nieutwardzonych lądowisk. Wysoko umieszczone skrzydła umożliwiły skonstruowanie ogromnej przestrzeni ładunkowej mierzącej 33 metry długości oraz 639 m³ objętości. Oddzielona hermetyzowana kabina pozwalała na zmieszczenie od 5 do 8 członków załogi, oraz 29 pasażerów. Część ładunkowa nie była hermetyzowana co pozwalało na otworzenie tylnych drzwi ładunkowych podczas lotu i desant wojska spadochronowego oraz sprzętu. Samolot mógł przenosić ładunek o masie do 80 ton. W doświadczalnym locie rekordowym uniósł ładunek o masie 100 ton, co jest dotychczasowym niepobitym rekordem dla samolotu turbośmigłowego. Zamontowane silniki są najpotężniejszymi silnikami turbośmigłowymi kiedykolwiek zamontowanymi w samolocie (i największymi jakie powstały), 4 silniki Kuzniecow NK-12MA każdy po 11 030 kW (14997 KM).

Oleg Konstantinowicz Antonow (ur. 7 lutego 1906, zm. 4 kwietnia 1984) – radziecki konstruktor lotniczy. Swój pierwszy szybowiec Gołub (Gołąb) zbudował w 1924 r. W dwa lata później został studentem Instytutu Politechnicznego w Leningradzie. Kontynuował projektowanie szybowców, a po ukończeniu studiów podjął pracę w nowej Moskiewskiej Fabryce Szybowców, gdzie został głównym konstruktorem. W 1938 r. przeszedł do biura konstrukcyjnego Jakowlewa do prac nad lekkim samolotem STOL OKA-58 Aist (była to kopia niemieckiego samolotu Fi-56 Storch). Krótko potem zaangażował się w projekt A-7 - jednego z pierwszych szybowców do transportu wojska. W 1946 r. w ZSRR utworzono biuro konstrukcyjne Antonowa, gdzie powstała rodzina samolotów transportowych i pasażerskich - An-2, An-8, An-10, An-12, An-14, An-24, An-26, An-28 i An-124 ("Rusłan"). Będący rozwinięciem tego ostatniego An-225 ("Mrija") jest od połowy lat 80.XX wieku największym i najcięższym samolotem na świecie.Antajos – w mitologii greckiej syn Posejdona i Gai, gigant żyjący w Libii. Dotknięcie ziemi, jego matki, przywracało mu siły. Herakles zetknął się z nim szukając cudownych jabłek Hesperyd – była to jego jedenasta praca. Anteusz każdego wyzywał do zapasów. Gdy Herakles zorientował się, skąd biorą się siły przeciwnika, udusił go trzymając nad ziemią.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Jerzy Domański: Wojskowe lotnictwo transportowe, Wydawnictwo MON, Warszawa 1967.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Dawid Rendall Jane’s Lotnictwo Przewodnik Encyklopedyczny Zysk i S-ka Wydawnictwo, poznań 2001, s. 103 ​ISBN 83-7150-819-0
  • Wat – jednostka mocy lub strumienia energii w układzie SI (jednostka pochodna układu SI), oznaczana symbolem W. Nazwa wat pochodzi od nazwiska brytyjskiego inżyniera i wynalazcy Jamesa Watta.Antonow – popularna nazwa radzieckich i ukraińskich samolotów konstrukcji Olega Antonowa lub jego biura konstrukcyjnego. Samoloty produkowane seryjnie noszą oznaczenie An z numerem. Przede wszystkim są to samoloty transportowe lub pasażerskie.




    Warto wiedzieć że... beta

    Kuzniecow NK-12 Radziecki silnik turbośmigłowy z lat 50 XX wieku. Zaprojektowany przez Biuro Projektowe Kuzniecow. Silnik posiadał ośmiołopatowe (po cztery łopaty na piastę) przeciwbieżne śmigła o średnicy 5,6 m. (w modelu NK-12MA 6,2 m)i masie 1155 kg (NK-12MV).
    Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, Związek Radziecki, ZSRR (ros. Советский Союз, Союз Советских Социалистических Республик [СССР], trb. Sowietskij Sojuz, Sojuz Sowietskich Socyalisticzeskich Riespublik, [SSSR]) – historyczne państwo socjalistyczne w Europie północnej i wschodniej oraz Azji północnej i środkowej.
    Tu-95 (ros. Ту-95) (w kryptonimie NATO "Bear") – radziecki strategiczny samolot bombowy dalekiego zasięgu. Napędzany przez silniki turbośmigłowe NK-12 ze śmigłami przeciwbieżnymi. Opracowany w biurze konstrukcyjnym Tupolewa. W służbie od 1956. Obok Tu-160 stanowi podstawowe uzbrojenie rosyjskiego lotnictwa strategicznego. Morska wersja nosi oznaczenie Tu-142.

    Reklama