• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Amunicja szkolna

    Przeczytaj także...
    Amunicja – ogół rakiet, nabojów artyleryjskich, min, bomb lotniczych, torped, bomb głębinowych, granatów ręcznych oraz naboje do broni strzeleckiej.Amunicja bojowa - amunicja o działaniu niszczącym, obezwładniającym lub specjalnym, przeznaczona do wykonywania zadań bojowych na polu walki.
    Armata była dawniej bronią miotająca pociski za pomocą prochu. Współcześnie terminem tym określa się działo o bliskim płaskiemu torze lotu pocisku, służące do ostrzeliwania celów będących na linii pola widzenia.
    Szkolny nabój artyleryjski armaty kal. 23 mm (ZU-23-2, ZSU-23-4)

    Amunicja szkolnaamunicja służąca do nauki posługiwania się bronią lub do nauki o budowie i sposobach użycia amunicji bojowej.

    Kaliber broni - najmniejsza średnica przewodu lufy broni palnej. Pod uwagę nie bierze się zakończenia lufy, które, np. w garłaczu, może rozszerzać się lejkowato. W przypadku luf gwintowanych kaliber broni oznacza średnicę lufy mierzoną na polach gwintu.ZSU-23-4 "Szyłka" – poczwórnie sprzężone samobieżne działo przeciwlotnicze, opracowane w latach 1957-1961 w Związku Radzieckim przez biuro projektowe Astrowa. Skrót ZSU pochodzi od rosyjskiej nazwy Zenitnaja samochodnaja ustanowka (ros. Зенитная самоходная установка - przeciwlotnicze działo samobieżne), a Szyłka to nazwa rosyjskiej rzeki, lewego dopływu Amuru. Dalsza część oznaczenia zestawu to kaliber działek - 23 mm i ich liczba - 4. W kodzie NATO system ten otrzymał oznaczenie Awl (ang. szydło) prawdopodobnie z powodu pomyłki lub skojarzenia z rosyjskim słowem szyło oznaczającym właśnie to narzędzie.

    Wykonana jest podobnie jak amunicja bojowa, lecz pozbawiona elementów ogniowych. Do nauki o budowie amunicji używa się amunicji szkolnej o różnych przekrojach. Do jej wytwarzania wykorzystywane są elementy wybrakowywane w procesie produkcji, a także elementy zużytej lub przestarzałej amunicji bojowej. W celu odróżnienia od bojowej oznacza się napisem „SZKOLNY” i białym paskiem umieszczonym obwodowo na największym elemencie składowym naboju oraz cechą „SZKOLNY”, „SZKOL.” lub „SZK.” wybitą na każdym z elementów zasadniczych.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej(od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994. ISBN 83-86028-01-7.




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.007 sek.