• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ambakaj

    Przeczytaj także...
    Mongołowie – plemię mongolskie, które na przełomie XII i XIII wieku podbiło inne ludy Wyżyny Mongolskiej, odtąd od jego nazwy zbiorczo określane Mongołami. Jednocześnie język którym mówiło plemię Mongołów, wspólny z innymi plemionami Wyżyny, zaczął być nazywany językiem mongolskim. Stanisław Kałużyński (ur. 6 sierpnia 1925 roku w Świerczowie, zm. 6 stycznia 2007) – profesor zwyczajny, doktor habilitowany, światowej sławy ałtaista, językoznawca i badacz kultury Azji Środkowej i Syberii, mongolista i jakutolog, popularyzator wiedzy o Mongolii, w latach 1970-2004 członek komitetu redakcyjnego „Rocznika Orientalistycznego”, oraz w latach 1974-2005 serii „Prace Orientalistyczne”. Autor blisko 150 prac naukowych, wykładowca uniwersytecki.
    Chan – głowa chanatu, tytuł oznaczający władcę w dawnych krajach Azji Środkowej i Europy Wschodniej; także część imienia, oznaczająca wysokie urodzenie w krajach muzułmańskich.

    Ambakaj - chan mongolski z połowy XII wieku. Syn Sengüma Mądrego, krewny i następca pierwszego chana Mongołów - Kabuła, żonaty z Orbaj i Sokotaj. Przywódca rodu Tajczutów.

    Kabuł-chan żyjący na przełomie XI i XII wieku pierwszy chan Mongołów. Miał siedmiu synów z których wywodziły się później najpotężniejsze rody mongolskie, Najstarszym i formalnym dziedzicem jego władzy nad rodem był Ökin Barak, drugim Bartan Dzielny ojciec Jesügeja Baatura a dziad Czyngis-chana. Na następcę wyznaczył swego kuzyna Ambakaja.Tatarzy czarni – lud koczowniczy pochodzenia mongolskiego, zamieszkujący między XI a XIII wiekiem pogranicze Chin, Mongolii i Mandżurii.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Zamierzał wydać swoją córkę za mąż za jednego z wodzów Tatarów. W drodze do niego, został pojmany przez Tatarów i wydany Dżurdżenom. Na swoich następców wyznaczył swojego syna - Kada'ana Tajdziego i syna Kabuła - Kutułę (jedynie Kutuła został wybrany chanem), którym nakazał walkę z Tatarami. Po nieznanym okresie przebywania w Dżurdżeńskiej niewoli został zamordowany. Wdowy po Ambakaju - Orbaj i Sokotaj przyczyniły się późnej do porzucenia przez Tajcziutów młodego Temudżina wraz z rodziną. Czyngis-chan w 1211 roku, mord na nim wymienił wśród przyczyn swojej wojny z Dżurdżenami.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Dżurdżeni (chiń.: 女真; pinyin: nǚzhēn) - lud pochodzenia tunguskiego, zamieszkujący Mandżurię od co najmniej XI wieku. Od XVII wieku nazywa się go Mandżurami. Dżurdzeni na terenie północnych Chin utworzyli państwo, tzw. dynastię Jin (1115–1234).

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Tajna historia Mongołów. Anonimowa kronika mongolska z XIII wieku. Przełożył z mongolskiego wstępem i komentarzami opatrzył Stanisław Kałużyński, Warszawa 2005 PIW ​ISBN 83-06-02965-8



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.631 sek.