• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ambakaj

    Przeczytaj także...
    Chan – głowa chanatu, tytuł oznaczający władcę w dawnych krajach Azji Środkowej i Europy Wschodniej; także część imienia, oznaczająca wysokie urodzenie w krajach muzułmańskich.Kabuł-chan żyjący na przełomie XI i XII wieku pierwszy chan Mongołów. Miał siedmiu synów z których wywodziły się później najpotężniejsze rody mongolskie, Najstarszym i formalnym dziedzicem jego władzy nad rodem był Ökin Barak, drugim Bartan Dzielny ojciec Jesügeja Baatura a dziad Czyngis-chana. Na następcę wyznaczył swego kuzyna Ambakaja.
    Tatarzy czarni – lud koczowniczy pochodzenia mongolskiego, zamieszkujący między XI a XIII wiekiem pogranicze Chin, Mongolii i Mandżurii.

    Ambakaj - chan mongolski z połowy XII wieku. Syn Sengüma Mądrego, krewny i następca pierwszego chana Mongołów - Kabuła, żonaty z Orbaj i Sokotaj. Przywódca rodu Tajczutów.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Dżurdżeni (chiń.: 女真; pinyin: nǚzhēn) - lud pochodzenia tunguskiego, zamieszkujący Mandżurię od co najmniej XI wieku. Od XVII wieku nazywa się go Mandżurami. Dżurdzeni na terenie północnych Chin utworzyli państwo, tzw. dynastię Jin (1115–1234).

    Zamierzał wydać swoją córkę za mąż za jednego z wodzów Tatarów. W drodze do niego, został pojmany przez Tatarów i wydany Dżurdżenom. Na swoich następców wyznaczył swojego syna - Kada'ana Tajdziego i syna Kabuła - Kutułę (jedynie Kutuła został wybrany chanem), którym nakazał walkę z Tatarami. Po nieznanym okresie przebywania w Dżurdżeńskiej niewoli został zamordowany. Wdowy po Ambakaju - Orbaj i Sokotaj przyczyniły się późnej do porzucenia przez Tajczutów młodego Temudżina wraz z rodziną. Czyngis-chan w 1211 roku, mord na nim wymienił wśród przyczyn swojej wojny z Dżurdżenami.

    Bibliografia[]

  • Tajna historia Mongołów. Anonimowa kronika mongolska z XIII wieku. Przełożył z mongolskiego wstępem i komentarzami opatrzył Stanisław Kałużyński, Warszawa 2005 PIW ISBN 83-06-02965-8



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.03 sek.