• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Amat

    Przeczytaj także...
    Wiesław Aleksander Niewęgłowski (ur. 11 lipca 1941 w Zbuczynie k. Siedlec) – polski prezbiter katolicki, pracownik naukowy, pisarz oraz były duszpasterz środowisk twórczych.Aimé Jacquet (ur. 27 listopada 1941 w Sail-sous-Couzan nad Loarą), francuski piłkarz i trener piłkarski. W latach 1994-98 był selekcjonerem reprezentacji Francji, z którą w 1998 roku zdobył mistrzostwo świata.
    Amado Azar (ur. 31 grudnia 1913, zm. 1971) – argentyński bokser, srebrny medalista letnich igrzysk olimpijskich w Los Angeles w kategorii średniej.

    Amatimię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od łacińskiej nazwy rodowej (Amatus), która z kolei dosłownie oznacza "ukochany, drogi, kochany".

    Sir Antoine-Aimé Dorion (1818-1891) – kanadyjski polityk, prawnik i wydawca, dwukrotny ko-premier rządu Prowincji Kanady.31 sierpnia jest 243. (w latach przestępnych 244.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 122 dni.

    Żeński odpowiednik:

    Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.Język hiszpański (hiszp. idioma español, castellano) – język należący do rodziny romańskiej języków indoeuropejskich. Współczesne standardy literackie (z Hiszpanii i Ameryki hiszpańskojęzycznej) wywodzą się ze średniowiecznego języka kastylijskiego. Jeszcze dziś język hiszpański bywa nazywany kastylijskim, dla odróżnienia go od innych języków używanych w Hiszpanii (zob. niżej).
  • Amata
  • Amat | edytuj kod]

  • 8 maja, jako wspomnienie św. Amata Ronconiego;
  • 31 sierpnia, jako wspomnienie św. Amata, biskupa Nusco;
  • 13 września, jako wspomnienie św. Amata, opata z Remiremont i św. Amata, biskupa z Sionu.
  • Odpowiedniki w innych językach[ | edytuj kod]

  • łacina — Amatus
  • język francuski — Aimé
  • język hiszpański — Amado
  • język włoski — Amato
  • Znane osoby noszące imię Amat[ | edytuj kod]

  • Aimé Anthuenis (ur. 1943), belgijski piłkarz i trener piłkarski
  • Amado Avendaño, polityk meksykański, dziennikarz
  • Amado Azar, były argentyński bokser
  • Aimé Jacquet, francuski piłkarz i trener piłkarski
  • Antti Amatus Aarne, fiński folklorysta, profesor uniwersytetu w Helsinkach
  • Paul-Jacques-Aimé Baudry, francuski malarz
  • Antoine-Aimé Dorion, kanadyjski polityk, prawnik i wydawca, dwukrotny współpremier rządu Prowincji Kanady
  • Luigi Amat di San Filippo e Sorso, włoski kardynał
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Saint-Amé
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Henryk Fros, Franciszek Sowa, Księga imion i świętych, t. 1, Kraków: Wydaw. WAM, 1997, ISBN 83-7097-271-3, OCLC 830132402.
    2. Niewęgłowski W. Al., Leksykon świętych, Warszawa 2006, ​ISBN 978-83-247-0574-0​.
    Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.Paul-Jacques-Aimé Baudry (ur. 7 listopada 1828 w La Roche-sur-Yon, zm. 17 stycznia 1886 w Paryżu) – francuski malarz.




    Warto wiedzieć że... beta

    13 września jest 256. (w latach przestępnych 257.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 109 dni.
    Saint-Amé – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Lotaryngia, w departamencie Wogezy. Nazwa miejscowości wywodzi się od imienia świętego Amata.
    O. Henryk Fros SJ (ur. 18 stycznia 1922 w Rybniku, zm. 24 kwietnia 1998 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, badacz literatury hagiograficznej, mediewista.
    Antti Amatus Aarne albo Anti Amatus Aarne (ur. 5 grudnia 1867 Pori – zm. 5 lutego 1925 Helsinki) – folklorysta fiński, badacz utworów wczesno- i średniofińskich. Był współtwórcą klasyfikacji Aarne-Thompsona, obowiązującej w identyfikacji i klasyfikowaniu utworów ludowych (1910). Autor największego opracowania fińskich utworów ludowych.
    Amado Avendaño Figueroa (ur. 14 września 1938, zm. 28 kwietnia 2004 w San Cristóbal de las Casas), polityk meksykański, dziennikarz.
    Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz (z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz) z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество (trans.) otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.
    Aimé Anthuenis (ur. 21 grudnia 1943 w Lokeren) – belgijski piłkarz i trener piłkarski. Jako szkoleniowiec w drugiej połowie lat 90. pracował w Racingu Genk, z którym najpierw awansował do pierwszej ligi, a trzy sezony później zdobył mistrzostwo kraju. Do tytułu najlepszej drużyny w Belgii dwukrotnie doprowadził także RSC Anderlecht. Sukcesów z pracy klubowej nie powtórzył w reprezentacji Belgii, której selekcjonerem był od 2002 do 2005 roku; przegrał z nią eliminacje do Euro 2004 i Mundialu 2006. W styczniu 2006 roku został trenerem KSC Lokeren, ale zrezygnował już po miesiącu, tłumacząc się kłopotami zdrowotnymi. Zapowiedział jednocześnie zakończenie kariery szkoleniowej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.63 sek.