• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Alwill Jankau

    Przeczytaj także...
    Ryski Uniwersytet Techniczny (łot. Rīgas Tehniskā universitāte) - wyższa szkoła techniczna na Łotwie, wcześniej działająca pod nazwą Politechniki Ryskiej (1862-1918).Julianów – osiedle mieszkaniowe, znajdujące się na terenie Bałut w Łodzi. Granicznymi ulicami osiedla są: Łagiewnicka, Julianowska, Sikorskiego oraz Zgierska.
    Nazwa ulicy wywodzi się z czasów, gdy powstawała Łódź przemysłowa. Drewna opałowego dostarczała przemysłowi puszcza łódzka (jej reliktem jest dziś Park 3 Maja). Droga wiodąca do puszczy zwana była początkowo Przechodem a następnie Przejazdem (obecnie ulica Tuwima), drogą powrotną ku miastu stał się równoległy do Przejazdu Nawrot. Obecnie obie te ulice są jednokierunkowe, jednak kierunek ruchu jest odwrotny do historycznego. Ulicą Tuwima jeździ się od Parku 3 Maja ku śródmieściu, zaś Nawrot wyprowadza ruch z centrum miasta ku byłym peryferiom.
    Dawny kościół mariawitów przy dawnej ul. Podleśnej, obecnie ul. M. Skłodowskiej-Curie 22

    Alwill Jankau (znany też jako Alvil lub Albin) (ur. 1859 w Rzeżycy, zm. 1916 roku w Łodzi) – architekt niemieckiego pochodzenia. Jeden z najbardziej aktywnych architektów łódzkich przełomu XIX/XX w.

    Rzeżyca (łot. Rēzekne, niem. Rositten, ros. Режица; jidysz רעזשיצע, Reżice) – miejscowość na Łotwie. Liczy 37 200 mieszkańców, głównie Rosjan (49,4%) następnie Łotyszy (43,7%). Rzeżycę zamieszkuje również niewielka społeczność polska – około 1000 osób (2,7% ludności miasta). Miasto to węzeł komunikacyjny oraz centrum gospodarcze i kulturowe środkowej części Łatgalii, miasto wydzielone.Architekt (gr. architéktōn – kierownik budowy, majster budowniczy) – interdyscyplinarny zawód trudny do jednoznacznego zdefiniowania i w zależności od kraju, w różnym czasie, przedstawiciele tego zawodu spełniali nieco odmienne funkcje. Jest to zawód interdyscyplinarny (łączący wiele dziedzin nauki i techniki). Architektami nazywa się:

    Życiorys[]

    Wywodził się z rodziny niemieckiego pochodzenia. Wykształcenie pobierał w Dyneburgu, a także na wydziale mechanicznym (w latach 1880–1882) oraz budowlanym (1882–1887) Politechniki Ryskiej. Do Łodzi przyjechał za sprawą Juliusza Heinzla, który zatrudnił go do budowy pałacu na Julianowie. Zasłynął z projektów wykonanych na zlecenie łódzkich mariawitów.

    Aleja Tadeusza Kościuszki w Łodzi biegnie od ulicy Zielonej do ulicy Radwańskiej. Jest przedłużeniem ulicy Zachodniej. Przy alei Kościuszki znajdują się między innymi:Mariawityzm – grupa wyznań chrześcijańskich powstała w Polsce na przełomie XIX i XX wieku, oparta na objawieniu Miłosierdzia Bożego, którego miała dostąpić polska zakonnica Feliksa Kozłowska, która po objawieniach w 1893 podjęła misję uzdrowienia polskiego duchowieństwa. Wspólnota mariawicka działała początkowo w ramach Kościoła rzymskokatolickiego zachowując jego zwyczaje i praktyki pobożnościowe, jednak w 1906, po ekskomunice nałożonej przez papieża Piusa X na założycielkę i księdza Jana Kowalskiego, została z niego wyłączona.

    Wybrane dzieła[]

  • pałac Wilhelma Lürkensa przy al. Kościuszki 31/33 w Łodzi
  • kościół mariawitów przy ul. Nawrot 104 w Łodzi
  • kościół mariawitów pw. Najświętszego Sakramentu przy ul. Podleśnej 22; obecnie kościół katolicki Archidiecezjalnego Duszpasterstwa Środowisk Twórczych przy ul. M. Skłodowskiej–Curie w Łodzi
  • kościół św. Anny i św. Marcina w Strykowie – starokatolicki mariawitów
  • Bibliografia[]

  • Krzysztof Stefański: Mały leksykon architektów i budowniczych.
  • Krzysztof Stefański: Ludzie, którzy zbudowali Łódź. Leksykon architektów i budowniczych miasta. Łódź: Księży Młyn Dom Wydawniczy, 2009, s. 75-77. ISBN 9788361253440.
  • Dyneburg (łot. Daugavpils, ros. Даугавпилс lub Динабург, Dinaburg, lit. Daugpilis, niem. Dünaburg, dawniej pol. Dyneburg, z czasem za tłumaczeniem nazwy rosyjskiej używano też: Dźwińsk lub Dźwinów, biał. Дынабург, Дзьвінск, Dźwinsk, ros. Двинcк, Dwinsk, 1656–1667 Борисоглебск, Borisoglebsk; jidysz דינאבורג, דענענבורג; Denenburg lub Dineburg; także: דװינסק, Dwinsk; fiń. Väinänlinna) – miasto na Łotwie, w południowo-wschodniej części kraju, nad Dźwiną (nazwa w języku łotewskim oznacza zamek nad Daugavą, tj. Dźwiną), miasto wydzielone, drugie co do wielkości miasto Łotwy, stolica i centrum naukowe, przemysłowe i kulturalne Łatgalii (b. Inflant Polskich). W 1956 do miasta przyłączono położone na lewym brzegu (kurlandzkim) miasteczko Grzywa. Główny ośrodek Polaków na Łotwie; większość mieszkańców miasta stanowi ludność rosyjskojęzyczna (w tym Rosjanie, Białorusini) oraz Polacy, natomiast Łotysze to ok. 17% mieszkańców.Krzysztof Stefański (ur. 1955 w Bolesławcu) – prof. dr hab., historyk sztuki, kierownik Katedry Historii Sztuki Uniwersytetu Łódzkiego. Specjalizujący się w historii architektury polskiej XIX i XX wieku oraz zagadnieniach związanych ze sztuką Łodzi.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Rektoralny Kościół pw. Niepokalanego Poczęcia NMP zwany Kościołem Środowisk Twórczych (dawniej Mariawicki Kościół parafialny pw. Najświętszego Sakramentu) – rzymsko-katolicki kościół Archidiecezjalnego Duszpasterstwa Środowisk Twórczych przy ulicy Marii Skłodowskiej-Curie 22.
    Juliusz Heinzel baron von Hohenfels (ur. 2 grudnia 1834 roku w Łodzi, zm. w 1895 roku w Coburgu w Turyngii) – fabrykant.
    Kościół św. Anny i św. Marcina w Strykowie – świątynia mariawicka, siedziba parafii św. Anny i św. Marcina w Strykowie, położonej w diecezji śląsko-łódzkiej Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w RP.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.032 sek.