• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Alophoixus

    Przeczytaj także...
    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Ptaki (Aves) – gromada stałocieplnych zwierząt z podtypu kręgowców. Jest najbardziej zróżnicowaną spośród gromad kręgowców lądowych – istnieje około 10 tys. gatunków ptaków, które zamieszkują ekosystemy na całym świecie. Ich wielkość waha się od 5 cm u koliberka hawańskiego do 2,7 m u strusia.
    Azja (gr. Ἀσία Asía, łac. Asia) – część świata, razem z Europą tworząca Eurazję, największy kontynent na Ziemi. Z powodów historycznych i kulturowych sama Azja bywa również nazywana kontynentem (zob. alternatywne listy kontynentów).

    Alophoixusrodzaj ptaka z rodziny bilbili (Pycnonotidae).

    Zasięg występowania[]

    Rodzaj obejmuje gatunki występujące w południowo-wschodniej Azji.

    Morfologia[]

    Długość ciała 16,5–25 cm, masa ciała 22–54 g.

    Systematyka[]

    Etymologia[]

    Alophoixus: gr. αλοφος alophos – bez czuba, od negatywnego przedrostka α- – a-; λοφος lophos – czub; rodzaj Ixos Temminck, 1825, szczeciak.

    Podział systematyczny[]

    Takson wyodrębniony z Criniger. Do rodzaju należą następujące gatunki:

    Rodzaj (łac. genus, l.mn. genera) – podstawowa, obowiązkowa kategoria systematyczna obejmująca gatunek lub monofiletyczną grupę gatunków wyróżnionych na podstawie jednej lub więcej cech taksonomicznych. Nazwą rodzaj określany jest też każdy takson w randze rodzaju.Bilbile (Pycnonotidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), obejmująca około stu pięćdziesięciu gatunków. Występują w Afryce i tropikalnej Azji.
  • Alophoixus phaeocephalus – szczeciak żółtobrzuchy
  • Alophoixus flaveolus – szczeciak białogardły
  • Alophoixus ochraceus – szczeciak czubaty
  • Alophoixus pallidus – szczeciak płowy
  • Alophoixus ruficrissus – szczeciak rdzaworzytny – takson wyodrębniony ostatnio z A. ochraceus
  • Alophoixus bres – szczeciak szarolicy
  • Alophoixus frater – szczeciak palawański – takson wyodrębniony ostatnio z A. bres
  • Przypisy

    1. Alophoixus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
    2. E.W. Oates: The fauna of British India, including Ceylon and Burma. Cz. 1: Birds. London: Taylor and Francis, 1889, s. 259. (ang.)
    3. F. Gill & D. Donsker: Bulbuls (ang.). IOC World Bird List: Version 7.1. [dostęp 2017-04-25].
    4. L. Fishpool & J. Tobias: Family Pycnonotidae (Bulbuls). W: J. del Hoyo, A. Elliott & D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 10: Cuckoo-shrikes to Thrushes. Barcelona: Lynx Edicions, 2005, s. 225-227. ISBN 84-87334-72-5. (ang.)
    5. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-03-06]. (ang.)
    6. É. Pasǫet, L.-X. Han, O. Khobkhet & A. Cibois. Towards a molecular systematics of the genus Criniger, and a preliminary phylogeny of the bulbuls (Aves, Passeriformes, Pycnonotidae). „Zoosystema”. 23 (4), s. 857-863, 2002 (ang.). 
    7. R.G. Moyle & B.D. Marks. Phylogenetic relationships of the bulbuls (Aves: Pycnonotidae) based on mitochondrial and nuclear DNA sequence data. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 40 (3), s. 687-695, 2006. DOI: 10.1016/j.ympev.2006.04.015 (ang.). 
    8. C.H. Oliveros & R.G. Moyle. Origin and diversification of Philippine bulbuls. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 54 (3), s. 822-823, 2010. DOI: 10.1016/j.ympev.2009.12.001 (ang.). 
    9. D. Zuccon & P.G.P. Ericson. The phylogenetic position of the Black-collared Bulbul Neolestes torquatus. „Ibis”. 152 (2), s. 386-392, 2010. DOI: 10.1111/j.1474-919X.2009.00986.x (ang.). 
    10. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Pycnonotidae Gray,GR, 1840 - bilbile - Bulbuls (wersja: 2017-03-25). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-04-25].
    11. J. Fuchs, P.G.P. Ericson, C. Bonillo, A. Couloux & E. Pasquet. The complex phylogeography of the Indo-Malayan Alophoixus bulbuls with the description of a putative new ring species complex. „Molecular Ecology”. 24 (21), s. 5460-5474, 2015. DOI: 10.1111/mec.13337 (ang.). 
    DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.056 sek.