• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Alkifron

    Przeczytaj także...
    Stefan Aleksander Bakałowicz (ur. 10 października 1857 w Warszawie, zm. 1947 w Rzymie), malarz akademista; syn Wiktoryny i Władysława.Druga sofistyka – nurt intelektualny i literacki w kulturze i literaturze greckiej okresu cesarstwa rzymskiego zakładający odnowę dialektu attyckiego, którym posługiwali się ateńczycy przełomu V i IV wieku, powrót do zainteresowań filozoficzno-lingwistycznych pierwszych sofistów i naśladowanie uczoności poetów aleksandryjskich.
    Menander (stgr. Μένανδρος Menandros, 342-291 p.n.e.) – starożytny poeta grecki, syn Diopejthesa i Hegestraty, główny przedstawiciel komedii nowej i komedii charakterów.
    Greczynka czytająca list (mal. Stefan Bakałowicz)

    Alkifron (stgr. Ἀλκίφρων) – grecki sofista i retor. Żył prawdopodobnie w II wieku, przypuszczalnie pochodził z Aten.

    O jego życiu nie zachowały się żadne informacje. Zasłynął jako autor fikcyjnych Listów (Epistolaí), podzielonych na cztery księgi: Listy rybaków (Halieutikaí), Listy wieśniaków (Agroitikaí), Listy pieczeniarzy (Parasíton) i Listy heter (Hetairikaí). Z utworów tych zachowało się dotąd 118 listów i 6 większych fragmentów. Interesujące dla historii kultury, obrazują życie ateńskie z przełomu epoki klasycznej i hellenistycznej, nacechowane są wdziękiem o zabarwieniu erotycznym. Źródłem wiadomości dla autora była najpewniej komedia nowoattycka, zaś język wzorował wyraźnie na komediach Menandra.

    Demetrios Poliorketes (gr. Δημήτριος Πολιορκητής), „ten, który oblega miasta” (337 p.n.e. – 283 p.n.e.) – syn Antygonosa Jednookiego Macedońskiego, według Plutarcha jeden z najwybitniejszych wodzów w historii świata antycznego, wynalazca nowych maszyn oblężniczych.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    Sceneria utworów osadzona jest na przełomie IV/III wieku p.n.e., a ich bohaterami są m.in. znane postacie tamtych czasów, takie jak Menander, Hyperejdes, Praksyteles, Demetriusz, Epikur czy Lizjasz, oraz ich partnerki (Glykera, Fryne, Lamia, Leontion). Poruszane są w nich sprawy związane z epoką życia bohaterów, jak spory filozoficzne czy widowiska teatralne.

    Język grecki klasyczny, greka klasyczna – stadium rozwojowe języka greckiego, używanego w okresie klasycznym (500 r. p.n.e. - 350 r. p.n.e.) starożytnej Grecji. Był to jeden z ważniejszych języków starożytności, rozpowszechniony na znacznych obszarach Półwyspu Bałkańskiego i Azji Mniejszej oraz na Cyprze. Dzisiaj ten język można studiować na filologii klasycznej. Był to język bogatej literatury, w okresie klasycznym działali Tukidydes, Arystofanes, Platon, mówcy ateńscy.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Na język polski twórczość Alkifrona tłumaczyły Lidia Winniczuk i Halina Wiszniewska.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Słownik pisarzy antycznych, dz. cyt., s. 46.
    2. Por. J. Łanowski w posłowiu (Listy heter, Wrocław 1988, s. 69).
    3. Słownik pisarzy antycznych, dz. cyt., s. 47.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Słownik pisarzy antycznych (red. A. Świderkówna). Wyd. III. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2001, ​ISBN 83-214-1199-1
  • Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z (red. Z. Piszczek). Wyd. V. Warszawa: PWN, 1983, ​ISBN 83-01-03529-3
  • Stanisław Stabryła: Literatura starożytnej Grecji i Rzymu. Wrocław: Ossolineum, 2002, ​ISBN 83-04-04624-5
  • Alkifron: Listy heter (tłum. H. Wiszniewska). Wrocław: Ossolineum 1988, ​ISBN 83-04-02450-0
  • WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.




    Warto wiedzieć że... beta

    Anna Świderkówna (ur. 5 grudnia 1925 w Warszawie, właśc. Anna Świderek (do lat 70. XX wieku publikowała pod tym nazwiskiem), zm. 16 sierpnia 2008 tamże) – polska historyk literatury, filolog klasyczny, papirolog, biblistka, tłumaczka; profesor Uniwersytetu Warszawskiego, popularyzatorka wiedzy o antyku i Biblii. Ponad 30 lat kierowała Katedrą Papirologii (późniejszym Zakładem Papirologii) UW.
    Epoka hellenistyczna – okres w dziejach regionu Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu (zwłaszcza obszarów znajdujących się pod greckim panowaniem), którego początek wyznacza śmierć Aleksandra Wielkiego w 323 roku p.n.e., a koniec rzymskie podboje zakończone zajęciem ptolemejskiego Egiptu w 30 roku p.n.e. Niekiedy zwany hellenizmem, lub epoką aleksandryjską.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Stanisław Stabryła (ur. 2 listopada 1936 we Lwowie) - polski filolog klasyczny, profesor zwyczajny Uniwersytetu Jagiellońskiego.
    Jerzy Wiktor Feliks Łanowski, pseud. literacki Georgius Arvalis (ur. 5 czerwca 1919 we Lwowie, zm. 24 stycznia 2000 we Wrocławiu) - filolog klasyczny, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego. Autor licznych prac naukowych z dziedziny literatury greckiej, tłumacz m.in. Eurypidesa i Menandra. Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1993).
    Komedia starogrecka ukształtowała się w V wieku p.n.e. Stała się jednym z podstawowych gatunków dramatu starożytnej Grecji, traktowanym jako opozycyjny do tragedii. Badacze wyróżniają trzy etapy rozwoju komedii starogreckiej: staroattycki, średni i nowy. Według greckiej mitologii muzą komedii jest Talia.
    Praksyteles z Aten - rzeźbiarz grecki. Artysta stylu późnoklasycznego, którego lata działalności są kwestią sporną i ich datowanie waha się od 380 do 330 lat p.n.e. Syn Kefisodotosa Starszego, a ojciec Kefisodotosa Młodszego i Timarchosa.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.