• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ali Kosh

    Przeczytaj także...
    Iran (pers. ايران – Irān), (dawniej znany powszechnie na Zachodzie jako Persja) pełna nazwa: Islamska Republika Iranu (pers. جمهوری اسلامی ايران – Dżomhuri-je Eslāmi-je Irān) – państwo na Bliskim Wschodzie, leżące nad Morzem Kaspijskim, Zatoką Perską i Zatoką Omańską.Glina – pod kątem genezy, jest to ilasta skała osadowa, powstała najczęściej w okresie czwartorzędu w wyniku nagromadzenia osadów morenowych (skały ilaste starsze niż czwartorzędowe nazywane są najczęściej iłami). Jest to zatem skała złożona z minerałów ilastych, kwarcu, skaleni, substancji koloidalnych, może zawierać okruchy innych skał oraz substancje organiczne (humus, korzenie, bituminy).
    Zagros – góry w Iranie, od pd.-zach. obrzeżają Wyżynę Irańską. Długość ok. 1600 km, szerokość 200-300 km. Najwyższy szczyt Zard Kuh, 4548 m n.p.m. Obejmują kilkanaście grzbietów górskich (biegnących równolegle z pn.-zach. na pd.-wsch.) rozdzielonych podłużnymi obniżeniami pochodzenia tektonicznego i krasowego. Grzbiety z płaskimi wierzchołkami i stromo opadającymi stokami.
    Stanowiska neolityczne na terenie Iranu

    Ali Kosh (również Ali Kusz, Ali Kosz) – stanowisko archeologiczne, osada (tell) na przedpolu gór Zagros w Iranie, w północnej części równiny Chuzestanu.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>,Miedź (Cu, łac. cuprum) – pierwiastek chemiczny, z grupy metali przejściowych układu okresowego. Nazwa miedzi po łacinie (a za nią także w wielu innych językach, w tym angielskim) pochodzi od Cypru, gdzie w starożytności wydobywano ten metal. Początkowo nazywano go metalem cypryjskim (łac. cyprum aes), a następnie cuprum. Posiada 26 izotopów z przedziału mas 55-80. Trwałe są dwa: 63 i 65.

    Stanowisko to pełni kluczową rolę dla poznania sekwencji neolitu zachodnioirańskiego. Zostało odsłonięte i przebadane w latach 60. XX wieku przez Franka Hole’a i Kenta Flannery’ego. Najniższe warstwy, odpowiadające fazie neolitu preceramicznego, datowane są na 9600–8000 lat temu. Charakteryzują się budowlami mieszkalnymi wznoszonymi z glinianych bloków, składającymi się z wielu przylegających do siebie prostokątnych pomieszczeń, wyposażonych w paleniska i jamy zasobowe. Stosowano kamienie żarnowe, wyrabiano paciorki kamienne, ostrza kościane, mikrolity obsydianowe oraz terakotowe figurki przedstawiające postaci ludzkie i zwierzęce. Ślady wskazują na początki uprawy zbóż (jęczmień i pszenica) i hodowli zwierząt (kozy i owce). W górnych, młodszych warstwach stanowiska pojawiają się wyroby z miedzi, a także malowana ceramika zdobiona ornamentami geometrycznymi. Następuje także wzrost roli rolnictwa i pasterstwa w miejsce polowań i rybołówstwa. Osada została opuszczona w połowie VI tysiąclecia p.n.e.

    Tell, także tall – typ stanowiska archeologicznego, utworzonego z nawarstwiających się wskutek długotrwałego osadnictwa, szczątków osad ludzkich. Po raz pierwszy zjawisko akumulacji poziomów stratygraficznych osadnictwa ludzkiego na stanowisku typu tell zostało zauważone przez Heinricha Schliemanna i Wilhelma Dörpfelda podczas prac wykopaliskowych w Troi w latach 70 i 80 XIX wieku. Pierwsze naukowe metody prac wykopaliskowych na tego typu stanowisku opracował William Flinders Petrie i Frederick J. Bliss podczas wykopalisk w Tell el-Hesi w latach 1890-1892.Chuzestan (per. استان خوزستان) – ostan w południowo-zachodnim Iranie nad Zatoką Perską. Stolicą jest Ahwaz.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Encyklopedia Historyczna Świata. T. 1. Kraków: Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, 1999, s. 472. ISBN 83-85909-48-6.
    2. Timothy Darvill: Concise Oxford Dictionary of Archaeology. Oxford: Oxford University Press, 2008, s. 10. ISBN 978-0-19-953405-0.
    3. Julia Zabłocka: Historia Bliskiego Wschodu w starożytności: od początków osadnictwa do podboju perskiego. Wrocław: Ossolineum, 1987, s. 20. ISBN 83-04-02183-8.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.