• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Alfabet słowacki

    Przeczytaj także...
    Język słowacki (słow. slovenský jazyk, też slovenčina) należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Językiem tym posługuje się ponad 6 mln osób – przede wszystkim na Słowacji i w należącej do Serbii Wojwodinie, gdzie jest jednym z języków urzędowych. Używają go także Słowacy mieszkający w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, w USA i Kanadzie. W Polsce język słowacki mógł być zdawany na maturze jako jeden z języków nowożytnych.X – dwudziesta czwarta litera alfabetu łacińskiego. Litera x jest obecna w wielu alfabetach narodowych wywodzących się z alfabetu łacińskiego.
    Akcent przeciągły (cyrkumfleks, łac. circumflexus, gr. περισπωμένος / perispomenos), często nazywany daszkiem, to znak diakrytyczny używany w językach: esperanto, francuskim, greckim, rumuńskim, słowackim, portugalskim i innych.

    Alfabet słowacki (słow. slovenská abeceda) – zmodyfikowany alfabet łaciński służący do zapisywania języka słowackiego. Różnice są w stosowaniu znaku długości (dĺžeň), znaku miękkości (mäkčeň) i akcentu przeciągłego (vôkaň). Alfabet ten składa się z 46 liter:

    a á ä b c č d ď dz e é f g h ch i í j k l ĺ ľ m n ň o ó ô p q r ŕ s š t ť u ú v w x y ý z ž.

    Š – litera alfabetu łacińskiego z diakrytycznym znakiem háček. Jest to litera w alfabecie husyckim, służąca do zapisu głoski "sz". Występuje w zapisie języków litewskiego, łotewskiego, czeskiego, słowackiego, chorwackiego, słoweńskiego, serbskiego, macedońskiego, bośniackiego, białoruskiego (alfabet łacinka) i fińskiego. Jest tożsama ze znakiem Ш w cyrylicy.Alfabet łaciński, łacinka, alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu łaciny.

    Litery q i w są używane tylko w wyrazach pochodzenia obcego, np.: Walter, watt, Quido.

    Używa się trzech dwuznaków: dz, i ch.

    Zobacz też[]

  • alfabet czeski
  • Przypisy

    1. Każda litera ma odpowiednie miejsce w rzędzie.
    2. Pravidlá slovenského pravopisu, 3. upravené a doplnené vydanie (słow.). juls.savba.sk. [dostęp 2015-03-01].
    3. Veronika Bakalová, Jarmila Krajčovičová, Anton Bujalka: Slovenský jazyk pre 4. ročník základných škôl. Bratislava: OG-Vydavateľstvo Poľana spol. s.r.o., 2003, s. 10-11. ISBN 80-89002-70-6. (słow.)
    (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Ĺ - litera występująca w sugerowanym przez Jana Kochanowskiego zapisie języka średniopolskiego. Oznacza zmiękczone l.Alfabet (nazwa pochodzi od starogreckich nazw pierwszych liter alfabetu: alfa i beta) – najpopularniejszy system zapisywania mowy. Terminu używany w trzech głównych, powiązanych ze sobą i niekiedy mylonych znaczeniach, co jest źródłem licznych nieporozumień w dziedzinie historii i teorii pisma, oraz w jednym znaczeniu pochodnym. Piąty sens obejmuje użycie niepoprawne, czyli nazywanie "alfabetami" systemów nie będących nimi (pseudoalfabetów).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Č – litera alfabetu łacińskiego z diakrytycznym znakiem háček. Jest to litera w alfabecie husyckim, służąca do zapisu głoski zapisywanej w języku polskim dwuznakiem "cz". Litera ta jest stosowana w pisowni wszystkich języków zachodniosłowiańskich z wyjątkiem polskiego i kaszubskiego oraz w pisowni tych języków południowosłowiańskich, które stosują alfabet łaciński. Włączono ją też do alfabetu białoruskiego w krótkim okresie, kiedy teksty białoruskie zapisywano łacinką.
    , - jeden z dwuznaków używanych w alfabetach łacińskich języków południowosłowiańskich. W zapisie cyrylickim języka serbskiego jego odpowiednikiem jest znak џ. Dźwięk, który jest przezeń wyrażany brzmi jak polskie dż np. w słowie dżdżownica.
    Ďď - litera alfabetu łacińskiego występująca w języku czeskim i w języku słowackim. Oznacza spółgłoskę dźwięczną /ɟ/.
    Ch (Ch, ch) - dwuznak występujący w języku polskim i wielu innych. Zapożyczony z łaciny, gdzie służył do zapisywania greckiego <χ>. Stąd w wyrazach obcych etymologicznie odpowiada łacińskiemu i niemieckiemu, często także francuskiemu czy angielskiemu <ch> oraz esperanckiemu, wychodzącemu z użycia <ĥ>.
    V jest dwudziestą drugą literą alfabetu łacińskiego. W języku polskim używana w zapożyczeniach z innych języków, a także jako symbol lub skrót oraz w tak nietypowych zastosowaniach jak tablice rejestracyjne pojazdów.
    Ň (czyt. "Ni") – 22. litera alfabetu czeskiego. Pochodzi z alfabetu łacińskiego z dodatkiem symbolu haczek. Używana w języku czeskim, słowackim i turkmeńskim.
    Ú, Úú Litera alfabetu łacińskiego stosowana w językach czeskim, w węgierskim, w słowackim, w hiszpańskim, w islandzkim, w farerskim, w niderlandzkim oraz w portugalskim. Zazwyczaj jest używana do wydłużonego "u" lub do oznaczenia akcentu na U.

    Reklama