• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Alfabet niemiecki

    Przeczytaj także...
    Alfabet łaciński, łacinka, alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu łaciny.Tsch – tetragraf występujący w języku niemieckim i odpowiadający polskiemu "cz" a także czeskiemu i słowackiemu "č". W cyrylicy "tsch" zapisuje się za pomocą znaku "ч".
    Alfabet (nazwa pochodzi od starogreckich nazw pierwszych liter alfabetu: alfa i beta) – najpopularniejszy system zapisywania mowy. Terminu używany w trzech głównych, powiązanych ze sobą i niekiedy mylonych znaczeniach, co jest źródłem licznych nieporozumień w dziedzinie historii i teorii pisma, oraz w jednym znaczeniu pochodnym. Piąty sens obejmuje użycie niepoprawne, czyli nazywanie "alfabetami" systemów nie będących nimi (pseudoalfabetów).

    Alfabet niemieckialfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka niemieckiego. Składa się z 30 liter, lecz w Szwajcarii i w Liechtensteinie z 29 liter, gdzie ẞß jest zawsze zastępowane przez SS/ss. Duża litera od końca 2016 r. jest częścią oficjalnej pisowni niemieckiej.

    Alfabet polski, abecadło (dawniej: obiecadło, obiecado) – alfabet dwuszeregowy oparty na piśmie łacińskim używany do zapisu języka polskiego. Ch (Ch, ch) - dwuznak występujący w języku polskim i wielu innych. Zapożyczony z łaciny, gdzie służył do zapisywania greckiego <χ>. Stąd w wyrazach obcych etymologicznie odpowiada łacińskiemu i niemieckiemu, często także francuskiemu czy angielskiemu <ch> oraz esperanckiemu, wychodzącemu z użycia <ĥ>.

    Litery w alfabecie niemieckim i ich nazwy[ | edytuj kod]

    Wieloznaki[ | edytuj kod]

    Do zapisu języka niemieckiego stosowane są następujące wieloznaki:

    Sch występuje w języku niemieckim i jest odpowiednikiem polskiego "sz" a także czeskiego i słowackiego "š". W cyrylicy "sch" zapisuje się za pomocą znaku "ш".Tzsch – litera alfabetu (pentagraf) występujący w języku niemieckim i odpowiadający polskiemu "cz". Współcześnie nieużywany. Zachował się jedynie w nazwach własnych jak np.: w nazwisku Friedrich Wilhelm Nietzsche albo w nazwie gminy Kötzschau w Saksonii-Anhalcie.
  • Wieloznaki oznaczające pojedynczą głoskę, która nie wynika z wymowy poszczególnych liter lub wynika z niej tylko częściowo: ch, sch, ph, ng, ie, ou oraz dodatkowo dla zastąpienia liter ä, ö, ü, ß i w nazwach własnych: ae, oe, ue, ss;
  • Wieloznaki oznaczające pojedynczą głoskę, która wynika z ogólnej ustalonej w języku niemieckim zasady odczytywania kombinacji liter: bb, dd, ff, ..., ss, ck, tz, dt, aa, ee, oo, ah, äh, eh, ih, ..., th, gh, dh, ..., oraz tylko w sylabach nieakcentowanych: el, em, en, er;
  • Wieloznaki i inne kombinacje liter, oznaczające kilka głosek, które nie wynikają z ogólnej ustalonej w języku niemieckim zasady odczytywania kombinacji liter: äu, ei, eu, chs, dsch, tsch tylko w nazwach własnych: tzsch, zsch, tylko w nagłosie: sp i st, tylko w środku wyrazu przed samogłoską: ti, tylko w nieakcentowanym wygłosie wyrazu: ig
  • Alfabet niemiecki a alfabet polski[ | edytuj kod]

    23 litery występują zarówno w alfabecie polskim, jak i niemieckim. Są to: A, a, B, b, C, c, D, d, E, e, F, f, G, g, H, h, I, i, J, j, K, k, L, l, M, m, N, n, O, o, P, p, R, r, S, s, T, t, U, u, W, w, Y, y, Z, z

    Zsch – tetragraf występujący w języku niemieckim i odpowiadający polskiemu "cz". Występuje wyłącznie na początku wyrazów. Współcześnie nieużywany. Zachował się jedynie w nazwach własnych jak np. w nazwach niemieckich gmin: Zschorlau, Zschepplin i Zschopau oraz rzeki Zschopau.Dsch – tetragraf występujący w języku niemieckim i odpowiadający polskiemu . Używany w niektórych wyrazach obcego pochodzenia. Np. Dschungel – dżungla, Dschibuti - Dżibuti lub Dschingis Khan - Czyngis-chan.

    7 liter występuje w alfabecie niemieckim, ale nie występuje w alfabecie polskim. Są to: Ä, ä, Ö, ö, Q, q, ẞ, ß, Ü, ü, V, v, X, x

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Fonetyka i fonologia a pisownia niemiecka
  • Symbole specjalne
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. rfdr_Bericht_2011
    2. Germany's century-long debate over a missing letter in its alphabet - Quartz, qz.com [dostęp 2018-09-13] (ang.).
    3. Stanisław Walewski: Słownik kieszonkowy, Niemiecki alfabet. Wydawnictwo Langenscheidt Monachium 2002, s. 626, ​ISBN 3-468-11262-9
    4. a z przegłosem
    5. o z przegłosem
    6. u z przegłosem
    7. choć w języku polskim samogłoska ta jest wymawiana inaczej
    8. choć w języku polskim spółgłoska ta jest wymawiana inaczej

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Wymowa bez znaków diakrytycznych
  • Szwajcaria, Konfederacja Szwajcarska (Confoederatio Helvetica, Schweiz, Schweizerische Eidgenossenschaft) – państwo federacyjne w Europie Zachodniej. Jest jednym z niewielu państw, w których obowiązuje demokracja bezpośrednia. Szwajcaria od kongresu wiedeńskiego w 1815 roku jest państwem neutralnym. Do Organizacji Narodów Zjednoczonych przystąpiła dopiero 10 września 2002 po przegłosowaniu tej decyzji w referendum minimalną większością 52% głosów.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.