• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Aleksiej Kuropatkin

    Przeczytaj także...
    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Aleksiej Aleksiejewicz Brusiłow (ur. 19 sierpnia/31 sierpnia 1853 w Tbilisi, zm. 17 marca 1926 w Moskwie) – rosyjski generał kawalerii, od 1919 w Armii Czerwonej.
    Petersburg (forma zalecana), Sankt Petersburg (egzonim wariantowy) (ros. Санкт-Петербург, Sankt-Pietierburg, potocznie Петербург, Pietierburg; dawniej Piotrogród, ros. Петроград, Leningrad, ros. Ленинград) – miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską na terytorium zawierającym m.in. ponad 40 wysp. W latach 1712–1918 stolica Imperium Rosyjskiego. Powierzchnia 1439 km², liczba ludności 4 600 276.

    Aleksiej Nikołajewicz Kuropatkin, ros. Алексей Николаевич Куропаткин (ur. 17 marca/29 marca 1848 w powiecie chołmskim guberni pskowskiej, zm. 16 stycznia 1925 w majątku Szeszurino, w powiecie toropieckim guberni pskowskiej) – generał piechoty (1900), generał adiutant (1902), rosyjski Minister Wojny w latach 1898-1904, często obarczany odpowiedzialnością za główne porażki Rosjan w czasie wojny rosyjsko-japońskiej, szczególnie w bitwie pod Mukdenem i bitwie pod Liaoyang.

    Chołm - miasto w Rosji, w obwodzie nowogrodzkim, 200 km na południe od Nowogrodu Wielkiego. W 2006 liczyło 4 089 mieszkańców. W jego okolicach miała miejsce operacja toropiecko-chołmska.Front Zachodni - dowództwo frontu sformowano w sierpniu 1915 na bazie Frontu Północno-Zachodniego. Rozformowano na początku 1918.

    Biografia[]

    Kształcił się w Korpusie Kadetów i 1 Pawłowskiej Szkole Wojskowej. Promowany nas stopień oficerski w 1866 w 1 turkiestańskim batalionie strzeleckim. Służył w Turkiestanie. Uczestnik wojen o podporządkowanie przez Rosję Azji w latach 1866-1868, 1875-1877.

    W 1874 ukończył Mikołajewską Akademię Sztabu Generalnego. Po zakończeniu akademii służył w Turkiestańskim Okręgu Wojskowym. Od 16 grudnia 1875 starszy adiutant sztabu okręgu, od 1876 oficer do zadań specjalnych sztabu okręgu. W 1877 skierowany do sztabu głównego armii uczestniczącej w wojnie rosyjsko tureckiej 1877-1878. Za udział w działaniach wyróżniony orderem Świętego Jerzego 4. stopnia i złotą bronią. Od lipca 1877 starszy oficer do zadań specjalnych Naczelnego Dowódcy Wielkiego księcia Mikołaja Mikołajewicza (starszego). Od września 1877 do września 1878 szef sztabu 16 Dywizji Piechoty. Od września 1878 adiunkt w Mikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego. Od sierpnia 1879 dowódca Turkiestańskiej Brygady Piechoty, później przedstawiciel kierujący częścią azjatycką Sztabu Głównego, szef sztabu awangardy Oddziału Kulczyńskiego, szef sztabu Oddziału Turkiestańskiego. Za udział w walkach nagrodzony Orderem świętego Jerzego 3. stopnia (1881). Od marca 1883 w Sztabie Głównym armii rosyjskiej. Od 27 marca 1890 dowódca Wojsk Obwodu Zakaspijskiego. Od stycznia 1898 do 7 lutego 1904 minister wojny (do 1 lipca 1898 pełniący obowiązki ministra) i przewodniczący Rady Wojennej.

    Iran (pers. ايران – Irān), (dawniej znany powszechnie na Zachodzie jako Persja) pełna nazwa: Islamska Republika Iranu (pers. جمهوری اسلامی ايران – Dżomhuri-je Eslāmi-je Irān) – państwo na Bliskim Wschodzie, leżące nad Morzem Kaspijskim, Zatoką Perską i Zatoką Omańską.Stawka Naczelnego Dowódcy (ros. Ставка Верховного Главнокомандующего, Stawka Wierchownogo Gławnokomandujuszczego) – organ naczelnego kierownictwa polowego wojskami i kwatera główna Naczelnego Dowódcy armii rosyjskiej na teatrze działań wojennych w I wojnie światowej (rozformowania 16 marca 1918 r.).

    Po rozpoczęciu wojny rosyjsko-japońskiej 1904-1905 7 lutego 1904 wyznaczony na dowódcę Armii Mandżurskiej. Dowodził całością lądowych sił zbrojnych walczących z Japonią. Działał zgodnie z doktryną pasywno-obronną, co stało się jedną z przyczyn klęski armii rosyjskiej. Od 13 października 1904 Naczelny Dowódca całości rosyjskich sił lądowych i morskich walczących z Japonią. Po klęsce pod Mukdenem 3 marca 1905 usunięty ze stanowiska i wezwany do Petersburga na rozmowę z carem. Prosił cara o pozostawienie go na Japońskim Teatrze Działań Wojennych. 8 maja wyznaczony na dowódcę 1 Armii Mandżurskiej. W związku z likwidacją 1 Armii 3 lutego 1906 usunięty ze stanowiska i pozostawiony w świcie cara.

    Mikołajewska Akademia Sztabu Generalnego (1832 - 1918, nieoficjalnie do 1922) - jedna z renomowanych uczelni wojskowych dla starszych oficerów Armii Imperium Rosyjskiego, założona w Sankt Petersburgu przez Mikołaja I, kształcąca oficerów dyplomowanych. Do jej tradycji nawiązuje powstała w 1936 Wojskowa Akademia Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej.Nikołaj Władimirowicz Ruzski, ros. Николай Владимирович Рузский (ur. 18 marca 1854 r., zm. 18 października 1918 r. w Piatigorsku) – rosyjski wojskowy generał piechoty, generał adiutant, od 3 września 1914 do 17 marca 1915 r. głównodowodzący Armią Północną

    Po rozpoczęciu I wojny światowej złożył prośbę o skierowanie na front, lecz nie uzyskał poparcia wielkiego księcia Mikołaja Mikołajewicza (młodszego). 12 września 1915 wyznaczony na dowódcę Korpusu Grenadierów. W działaniach wojennych nie pokazał zdolności dowódczych. 23 stycznia 1916 zorganizował atak na Niemców, dwoma pułkami z użyciem reflektorów. Niemcy rozbili ostrzałem artylerii reflektory, pułki z wielkimi stratami odrzucili. W styczniu 1916 wyznaczony na dowódcę 5 Armii Frontu Północnego. Na skutek choroby gen. Nikołaja Ruzskiego 6 lutego 1916 otrzymał rozkaz objęcia obowiązków naczelnego dowódcy Frontu Północnego (1, 5, 12 Armie, 42 samodzielny Korpus). 21 marca rozpoczął operację, która miała na celu związać walką wojska niemieckie i nie pozwolić dowództwu niemieckiemu przerzucić wojska pod Verdun. Operacja nie przyniosła rezultatu. Wojska rosyjskie poniosły straty (60 tys. żołnierzy). Dowództwo niemieckie pod Verdun przerzuciło 3 Korpus Alpejski, 3 i 103 Dywizję Piechoty. Po tej operacji Kuropatkin doszedł do wniosku, że wszelkiego rodzaju działania zaczepne prowadzone przez wojska rosyjskie nie mają sensu ze względu na przewagę techniczną wojsk niemieckich. Na odprawie 14 kwietnia w Stawce, dotyczącej dalszych działań wojennych, wyraził ten pogląd. Pod wpływem gen. A. A. Brusiłowa Stawka przyjęła decyzje o dalszym prowadzeniu operacji zaczepnych i wyznaczyła operację na 31 maja. Zgodnie z dyrektywą Stawki główne uderzenie miało być przeprowadzone siłami Frontu Zachodniego, a fronty Północny i Południowo-Zachodni otrzymały zadanie wsparcia, przy czym armie Kuropatkina miały prowadzić uderzenie na pomocniczym kierunku na Święciany. Gen. Kuropatkin przygotował operację przeciwko spodziewanemu desantowi z Liflandii. 12 Armia, z jego frontu, rozpoczęła przygotowania do działań na tyły armii niemieckich. W końcu czerwca odwołany ze stanowiska dowódcy Frontu.

    Bitwa pod Verdun – jedna z bitew I wojny światowej, toczona od 21 lutego do grudnia 1916 roku w miejscowości Verdun we Francji. W zamierzeniu dowództwa niemieckiego walki te miały spowodować wykrwawienie się armii francuskiej; po serii ataków i kontrataków, w których obydwie strony poniosły ciężkie straty (Niemcy – 337 tysięcy żołnierzy, Francja – 362 tysiące) Verdun pozostało w rękach Francuzów; walki te przeszły do historii jako "piekło Verdun" lub "młyn verdeński", ponieważ obie strony dziesiątkowały się wzajemnie, zaś niektóre z epizodów, np. obrona fortu Vaux, stały się symbolem żołnierskiego męstwa.Order Świętego Aleksandra Newskiego (ros. Орден Святого Александра Невского) – do 1917 wysokie odznaczenie Imperium Rosyjskiego. W hierarchii carskich orderów znajdował się wraz z Orderem Świętej Katarzyny Męczennicy na drugim miejscu po Orderze Świętego Andrzeja Powołańca. Obecnie jest jednym z orderów domowych b. panującej dynastii Romanow.

    Od 22 lipca 1916 generał gubernator Turkiestanu i dowódca Siemireczeńskiego Kozackiego Wojska. Kierował tłumieniem powstania w Turkiestanie.

    Po rewolucji lutowej 1917 30 lutego usunięty ze stanowiska, chociaż oficjalnie był gubernatorem do 5 czerwca 1917, kiedy to został wyznaczony członkiem Aleksandrowskiego Komitetu Rannych.

    Od maja 1917 do końca życia mieszkał w swoim byłym majątku Szeszurino, powiat chołmski. Zorganizował szkołę wiejską, w której pracował jako nauczyciel. Wykładał także w szkole średniej. W 1918 i 1919 odrzucił propozycję ambasadora francuskiego dotyczącą emigracji i przedstawicieli oddziałów Białej Gwardii walki z władzą sowiecką. Został zamordowany przez bandytów. Pochowany w majątku. W 1964 na mogile postawiono pomnik z napisem „Założycielowi szkoły wiejskiej w Nagowsku”.

    Order Świętego Aleksandra (buł. Орден Св. Александръ ) – jedno z odznaczeń państwowych Księstwa i Królestwa Bułgarii, ustanowione w 1881.Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych (ang.: Library of Congress) – największa biblioteka świata. Gromadzi ponad 142 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln książek, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500.000 filmów; wszystko w ponad 460 językach. 7% zbiorów to dokumenty w językach słowiańskich, w tym największy w USA zbiór polskich książek. Całość zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmenów oraz biblioteką sztuki (John F. Kennedy Center). Zatrudnia 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy o pojemności 13 mln rekordów oraz w 3000 terminali. Pełni funkcję biblioteki narodowej.

    Autor prac wojskowo-historycznych i wojskowo-geograficznych.

    Odznaczenia[]

  • Order Świętego Jerzego III i IV klasy
  • Order Świętego Aleksandra Newskiego z Brylantami
  • Order Orła Białego (Rosja)
  • Order Świętego Włodzimierza II, III i IV klasy
  • Order Świętej Anny I, II i III klasy
  • Order Świętego Stanisława I, II i III klasy
  • Złota Odznaka „Za Waleczność”
  • Order Świętego Aleksandra (Bułgaria)
  • Krzyż Wielki Legii Honorowej (Francja)
  • Wielki Oficer Legii Honorowej (Francja)
  • Kawaler Legii Honorowej (Francja)
  • Order Lwa i Słońca II klasy (Persja)
  • Order Gwiazdy Rumunii (Rumunia)
  • Bibliografia[]

  • K. A. Zalesskij, I mirowaja wojna. Rukowoditieli i wojennaczalniki, „WECZE”, Moskwa 2000
  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia, t. 14, Moskwa 1973
  • Bułgaria, Republika Bułgarii (България, Република България) – państwo położone w południowo-wschodniej Europie, na Bałkanach. Graniczy z Serbią oraz Macedonią od zachodu, Grecją i Turcją od południa, Morzem Czarnym od wschodu i Rumunią od północy.Mikołaj Mikołajewicz Romanow (młodszy) (ur. 6 listopada 1856 w Sankt Petersburgu, zm. 5 stycznia 1929 w Antibes) – wielki książę, generał kawalerii, generał adiutant, do 23 sierpnia 1915 głównodowodzący armii rosyjskiej podczas I wojny światowej.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Bitwa pod Liaoyang (1904) - bitwa w wojnie rosyjsko-japońskiej, która rozegrała się między 24 sierpnia i 3 września 1904 pomiędzy Japonią i Rosją.
    Order św. Jerzego, pełna nazwa: Wojskowy Order św. Męczennika i Zwycięzcy Jerzego (ros. Военный Орден Св. Великомученика и Победоносца Георгия) – carski rosyjski order wojskowy, jedno z najwyższych rosyjskich odznaczeń, od 1992 odnowiony jako najwyższe odznaczenie wojskowe Rosji, pod nazwą Order św. Jerzego (Орден Святого Георгия).
    Wojna rosyjsko-japońska – wojna pomiędzy Imperium Rosyjskim a Cesarstwem Japonii toczona w okresie od 8 lutego 1904 do 5 września 1905 na Dalekim Wschodzie, zakończona traktatem z Portsmouth (5 września 1905) i zwycięstwem Japonii, która dzięki temu awansowała do grona światowych potęg. Japońska armia o stosunkowo małym doświadczeniu bojowym uzyskała miażdżące zwycięstwo nad siłami Rosji, co było dużym zaskoczeniem dla wielu obserwatorów konfliktu. Poniżający szereg klęsk armii rosyjskiej w ogromnym stopniu przyczynił się do niezadowolenia społecznego w Rosji i był główną przyczyną rewolucji w 1905.
    Bitwa pod Mukdenem - ostatnia z głównych bitew lądowych podczas wojny rosyjsko-japońskiej, trwająca od 19 lutego do 10 marca 1905 roku. Bitwa rozegrała się pomiędzy wojskami Imperium Rosyjskiego a Cesarstwa Japonii, niedaleko miasta Mukden w Mandżurii (miasto leży obecnie na terytorium Chin i nosi nazwę Shenyang).
    Cesarski i Królewski Order Orła Białego – order rosyjski ustanowiony ukazem cara Mikołaja I po upadku powstania listopadowego w 1831 jako order "cesarski i królewski" ("imperatorskij i carskij"). Nadawany przez cesarzy rosyjskich do upadku caratu w wyniku rewolucji lutowej w marcu 1917. Zachowany przez Rząd Tymczasowy, następnie jeden z orderów dynastycznych Domu Romanowów (Rosyjskiego Domu Cesarskiego) na wygnaniu, nadawany bardzo rzadko, przeważnie kawalerom orderu Św. Andrzeja (którym przysługuje automatycznie, obok kilku innych orderów cesarskich); w ten sposób do liczby kawalerów tego orderu zaliczeni są m.in. były car Bułgarii Symeon II, były król Grecji Konstantyn II Grecki, wielki mistrz Zakonu Maltańskiego o. Andrew Bertie, patriarcha Aleksy II.
    I wojna światowa – konflikt zbrojny trwający od 28 lipca 1914 do 11 listopada 1918 (w latach 20. i 30. XX wieku nazywany "wielką wojną") pomiędzy ententą, tj. Wielką Brytanią, Francją, Rosją, Serbią, Japonią, Włochami (od 1915) i Stanami Zjednoczonymi (od 1917), a państwami centralnymi, tj. Austro-Węgrami i Niemcami wspieranymi przez Turcję i Bułgarię.
    Order Świętej Anny (ros. Орден Святой Анны) – od 1735 do 1797 order domowy oraz zasługi holsztyńskiej dynastii Schleswig-Holstein-Gottorp, panującej w księstwie Gottorf, w Szwecji oraz w 1762 i ponownie od 1796 w Imperium Rosyjskim. W 1797 car Paweł I wcielił go do systemu orderów carskich jako Opдeнъ cв. Aнны i przydzielił mu najniższe miejsce w ich hierarchii, w której pozostał do 1917. Obecnie jest jednym z orderów domowych b. panującej dynastii Romanowów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.049 sek.