• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Aleksiej Arakczejew

    Przeczytaj także...
    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Dewiza (z fr. devise "godło, zawołanie", z łac. sententia divisa "myśl wydzielona") – krótkie zdanie definiujące ogólną zasadę postępowania osoby lub rodu osób, organizacji lub instytucji, wyrażone najczęściej w języku narodowym lub po łacinie, rzadziej w innych językach; także rodzaj epigrafu.
    Hrabia – tytuł szlachecki, w Polsce od wyrazu grabia i graf, wyraz pochodzenia czeskiego i niemieckiego, w czasach wczesnośredniowiecznych comes, jednakże średniowieczni comites byli wyższymi urzędnikami, kasztelanami oraz wojewodami.
    .mw-parser-output table.zolnierz-lotnictwo td.naglowek{color:black!important;background:#95a7b9!important}.mw-parser-output table.zolnierz-marynarka td.naglowek{color:white!important;background:#6082B6!important}.mw-parser-output table.zolnierz-lądowe td.naglowek{color:white!important;background:#556B2F!important}.mw-parser-output table.zolnierz-paramilitarny td.naglowek{color:black!important;background:#b6b3c7!important}

    Aleksiej Andrejewicz Arakczejew (ros. Алексей Андреевич Аракчеев; ur. 4 października 1769, zm. 3 maja 1834 w Gruzinie, rejon czudowski) – generał armii Imperium Rosyjskiego, minister wojny Rosji, jeden z najbliższych współpracowników cara Aleksandra I w drugim okresie jego rządów.

    Finlandia, Republika Finlandii (fiń. Suomi, Suomen Tasavalta; szw. Finland, Republiken Finland) – państwo w Europie Północnej, powstałe po odłączeniu od Rosji w 1917. Członek Unii Europejskiej. Graniczy od zachodu ze Szwecją, od północy z Norwegią i od wschodu z Rosją. Od zachodu ma ponadto dostęp do Morza Bałtyckiego.Ludwik Bazylow (ur. 4 kwietnia 1915, zm. 17 stycznia 1985) – polski historyk, badacz dziejów Europy Wschodniej, profesor Uniwersytetu Warszawskiego oraz Wojskowej Akademii Politycznej.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Młodość. Kariera wojskowa[ | edytuj kod]

    Pochodził z rodziny szlacheckiej. Jego ojciec Andriej Andriejewicz służył w Preobrażeńskim Pułku Lejbgwardii i złożył dymisję ze służby w stopniu porucznika, wtedy też ożenił się z Jelizawietą Witlicką. Matka miała znaczący wpływ na wychowanie przyszłego wojskowego – ona wpoiła mu przywiązanie do pracy, ładu i surowego porządku. Podstaw matematyki oraz czytania i pisania Aleksiej Arakczejew uczył się w domu od miejscowego psalmisty cerkiewnego. W 1785 został przyjęty do jednej z najlepszych szkół wojskowych w kraju – szlacheckiego korpusu artylerii i wojsk inżynieryjnych w Petersburgu. Jako kadet uzyskiwał wysokie wyniki w nauce, wyróżniał się zwłaszcza w przedmiotach typowo wojskowych, nie wykazując zdolności do wykładanych w szkole przedmiotów ogólnohumanistycznych. W szkole nauczył się języka niemieckiego, słabiej posługiwał się językiem francuskim. W 1786 za wyniki w nauce i zaangażowanie w nauczanie młodszych kadetów otrzymał srebrny medal, zaś w 1787, jako jeden z najlepszych absolwentów, został wykładowcą matematyki i artylerii w korpusie.

    Aleksander I Pawłowicz (Александр I Павлович), (ur. 12 grudnia/23 grudnia 1777 w Petersburgu, zm. 19 listopada/1 grudnia 1825 w Taganrogu) – cesarz Rosji od 1801, wielki książę Finlandii od 1809, król Polski od 1815 (Królestwo Polskie), syn Pawła I z dynastii Romanowów, starszy brat księcia Konstantego oraz Mikołaja, swojego następcy na tronie Rosji.Mikołaj I Pawłowicz (ros. Николай I Павлович) (ur. 6 lipca 1796 w Carskim Siole, zm. 2 marca 1855 w Sankt Petersburgu) – cesarz Rosji od 1 grudnia 1825 (koronowany na cesarza 3 września 1826 roku), król Polski od 1825 (koronowany na króla Polski 24 maja 1829 roku, zdetronizowany przez polski Sejm 25 stycznia 1831), brat Aleksandra I (1777-1825), trzeci syn Pawła I (1754-1801), z dynastii Romanowów.

    W 1792, będąc już porucznikiem artylerii, został skierowany na służbę do oddziałów wielkiego księcia Pawła Piotrowicza do Gatczyny, następcy tronu rosyjskiego. Na jego polecenie awansował na kapitana artylerii, zaś w 1793 – na majora. W tym momencie Arakczejew został dowódcą wszystkich wojsk stacjonujących w Gatczynie. Po trzech latach awansował na podpułkownika. Paweł I pozostał jego protektorem także po wstąpieniu na tron. W 1797 Arakczejew został mianowany generałem-majorem, komendantem miasta Petersburga, generałem-kwatermistrzem całej armii rosyjskiej, otrzymał także tytuł barona. Jemu też Paweł I powierzył kształcenie następcy tronu, Aleksandra Pawłowicza, w naukach wojskowych. W roku następnym Arakczejew na krótko popadł w niełaskę cara, jednak już w 1799 Paweł I mianował go inspektorem całej artylerii rosyjskiej i nadał mu tytuł hrabiowski. Po krótkim czasie generał popadł w niełaskę po raz drugi i został przywrócony do służby dopiero w 1803, na poprzednie stanowisko. W ciągu pięcioletniej działalności inspektora artylerii Arakczejew całkowicie zreorganizował podległe mu oddziały. Oceniany przez historyków jako zdolny organizator wojskowy, nigdy nie był natomiast strategiem.

    Aleksandr Nikołajewicz Golicyn ros. Александр Николаевич Голицын (ur. 8 grudnia/19 grudnia 1773, zm. 22 listopada/4 grudnia 1844) – rosyjski działacz państwowy, minister oświaty i spraw duchownych w latach 1817-1824.Zatoka Botnicka (fiń. Pohjanlahti, szw. Bottniska viken) – najbardziej wysunięta na północ część Morza Bałtyckiego pomiędzy zachodnim wybrzeżem Finlandii a wschodnim Szwecji. Zatoka Botnicka połączona jest z właściwym Bałtykiem niewielkimi akwenami morskimi: Morzem Alandzkim o średniej głębokości około 80 - 100 m i maksymalnej 405 m oraz Morzem Archipelagowym o głębokości średniej 27 m i maksymalnej 146 m. Od południa zamyka ją archipelag Wysp Alandzkich.

    W 1808 mianowany ministrem wojny, przeprowadził w armii rosyjskiej, w tym w jej zaopatrzeniu i systemie kształcenia wojskowych, kolejne zmiany. W czasie wojny rosyjsko-szwedzkiej w latach 1808–1809 był pomysłodawcą manewru polegającego na przejściu wojsk rosyjskich przez zamarzniętą Zatokę Botnicką, co pozwoliło przenieść walki na terytorium przeciwnika i przyczyniło się do wcielenia Finlandii do Imperium Rosyjskiego. Arakczejew pozostawał ministrem wojny do 1810, gdy odszedł z urzędu, protestując przeciwko zatajeniu przed nim projektu utworzenia Rady Państwa. Na żądanie Aleksandra I objął jednak stanowisko kierownika departamentu spraw wojskowych w Radzie Państwa. W czasie wojny francusko-rosyjskiej roku 1812 i kampanii antynapoleońskiej lat 1813-1814 należał do najbliższych współpracowników cara, odmówił jednak przyjęcia w dowód uznania stopnia feldmarszałka.

    Jan Kucharzewski (ur. 27 maja 1876 w Wysokiem Mazowieckiem, zm. 4 lipca 1952 w Nowym Jorku) – polski historyk, prawnik, polityk, premier (1917–1918).International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    Najbliższy współpracownik cara Aleksandra I[ | edytuj kod]

    Od 1814 Arakczejew był najbliższym współpracownikiem cara Aleksandra I. W praktyce odpowiadał za wszystkie zagadnienia związane z polityką wewnętrzną kraju. Jako jedyny cieszył się całkowitym zaufaniem cara. W popularnej opinii to pedantyczny i służbisty Arakczejew w decydujący sposób przyczynił się do zmiany kursu politycznego Aleksandra I, który przed wojną r. 1812 prowadził liberalną politykę wewnętrzną. W rzeczywistości jednak generał był przede wszystkim sprawnym wykonawcą dyspozycji samego cara, który z wiekiem stawał się coraz bardziej apodyktyczny, a przy tym tracił zainteresowanie wieloma politycznymi problemami swojego państwa. Okres wpływów Arakczejewa określa się w historiografii jako arakczejewszczyznę.

    Paweł I Piotrowicz, ros. Павел I Петрович (ur. 1 października 1754 w Sankt Petersburgu, zm. 23 marca 1801 tamże) – cesarz Rosji w latach 1796–1801, wielki mistrz Zakonu Maltańskiego 1799-1801, wolnomularzMarszałek polny (czasem marszałek polowy lub feldmarszałek) – najwyższy stopień wojskowy w wielu armiach lądowych świata. W Wielkiej Brytanii Field Marshal, w Niemczech Feldmarschall lub Generalfeldmarschall, w Rosji Фельдмаршал.

    Z polecenia Aleksandra I Arakczejew w latach 1816–1821 zajmował się planowaniem i organizacją systemu osiedli wojskowych, w których żołnierze w okresach wolnych od działań wojennych mieli, obok regularnych ćwiczeń, zajmować się rolnictwem (podobny projekt powstał jeszcze w 1810, lecz nie mógł zostać wprowadzony w życie z powodu wybuchu wojny). Despotyczny sposób organizacji osiedli, w których wprowadzony skrajnie surowy rygor, doprowadził do porażki całego przedsięwzięcia – w osiedlach dochodziło do zamieszek i buntów, przez co następca Aleksandra I Mikołaj I polecił ich rozwiązanie.

    Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    W latach 1823–1824 Arakczejew był związany z tzw. „prawosławną opozycją” lub „partią rosyjską” – grupą konserwatywnych działaczy państwowych i cerkiewnych (m.in. metropolita petersburski Serafin (Głagolewski)). Przyczynił się do wydania zakazu działania lóż masońskich w Rosji oraz do zdymisjonowania w 1824 Aleksandra Golicyna, ministra spraw duchownych i oświecenia narodowego, którego oskarżono o niedostateczną pobożność.

    Bies – w przedchrześcijańskich wierzeniach Słowian personifikacja bliżej nieokreślonego złego ducha, demona zła. Nazwa bies wywodzi się z prasłowiańskiego *bĕsъ, od praindoeuropejskiego *bboidh-, oznaczającego "powodujący strach, przerażenie".VI koalicja antyfrancuska – koalicja austriacko-prusko-rosyjsko-szwedzko-brytyjsko-hiszpańska (wraz z licznymi państewkami niemieckimi), która w schyłkowym okresie wojen napoleońskich w latach 1812–1814 ostatecznie pokonała Cesarstwo Francuskie i zmusiła do abdykacji Napoleona. Zdetronizowany Napoleon został zesłany na Elbę.

    W czerwcu 1825 Aleksander I polecił Arakczejewowi udaremnić spisek organizacji dekabrystów, wykryty przez tajną policję. Generał nie podjął jednak natychmiastowych działań, wstrząśnięty zamordowaniem swojej wieloletniej faworytki – Nastazji Minkiny, ekonomki z jego majątku Gruzino. Po nieoczekiwanej śmierci cara w tym samym roku i objęciu tronu przez jego brata Mikołaja I Arakczejew został zdymisjonowany z pełnionych stanowisk.

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    Ostatnie lata[ | edytuj kod]

    W kwietniu 1826 Mikołaj I udzielił Arakczejewowi urlopu na czas nieokreślony z prawem wyjazdu na leczenie za granicę. Po powrocie generał zamieszkał w swoim majątku w Gruzinie, nie angażując się więcej w politykę państwa. Zaangażował się w reorganizację majątku, w którym urządził dla chłopów szpital, surowo karał chłopów za lenistwo i pijaństwo. Zmarł w 1834.

    Aleksandr Iwanowicz Hercen (ros. Александр Иванович Герцен; ur. 25 marca/6 kwietnia 1812 w Moskwie - zm. 9 stycznia/21 stycznia 1870 w Paryżu) – rosyjski pisarz, myśliciel społeczny, działacz polityczny.Serafin, imię świeckie: Stiefan Wasiljewicz Głagolewski (ur. w 1757 w Kałudze – zm. 17 stycznia 1843 w Petersburgu) – rosyjski metropolita prawosławny, wolnomularz

    Uwagi[ | edytuj kod]

    1. Sprawę zabójstwa i okrutnych kar dla chłopów opisał w swoim pamiętniku Rzeczy minione i rozmyślania (1868) Aleksandr Hercen jako „sprawę zabójstwa Anastazji Szumskiej” ((ros.) Дело об убийстве Настасьи Шумской).

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Аракчеев Алексей Андреевич
    2. Nadana przez Pawła I dewiza herbowa Без лести предан (bez pochlebstwa oddany) była powszechnie przekręcana na Бес лести предан (bies pochlebstwu oddany). Ludwik Bazylow Dzieje Rosji 1801-1917 1971, str. 54.
    3. Riasanovsky N. V., Steinberg M. D.: Historia Rosji. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2009, s. 328-329. ISBN 978-83-233-2615-1.
    4. Zbigniew Filipiak, Rosyjskie kolonie wojskowe w XIX w.
    5. Jan Kucharzewski, Epoka Paskiewiczowska, s. 11.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.Generał – wysoki stopień wojskowy, a także grupa stopni generalskich. Nazwa pochodzi z łacińskiego generalis (główny, nadrzędny) i oznaczała początkowo głównego dowódcę wojska lub konkretnego rodzaju broni. W tym znaczeniu, stopień generała, jako naczelnego dowódcy całych sił zbrojnych państwa, zachował się obecnie jedynie w Szwajcarii.




    Warto wiedzieć że... beta

    Kadet to tytuł słuchacza szkoły chorążych (szkoły wojskowej i niektórych innych służb mundurowych) przed jej ukończeniem.
    Rejon czudowski (ros. Чудовский район, Czudowskij rajon) – rejon na północnym zachodzie europejskiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie nowogrodzkim.
    Lejb-Gwardyjski Preobrażeński Pułk Jego Wysokości (ros. Лейб-гвардии Преображенский Его Величества полк) - pułk piechoty okresu Imperium Rosyjskiego, sformowany w 1687 za panowania cara Piotra I Wielkiego.
    SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.
    Biblioteka Narodowa Republiki Czeskiej (cz. Národní knihovna České republiky) – biblioteka narodowa Czech z siedzibą w Pradze. Biblioteka znajduje się w gmachu Clementinum. Jedna z najstarszych bibliotek na terenie Czech, której zbiory obejmują ponad 6,5 miliona woluminów.
    Armia Imperium Rosyjskiego , ros. Русская императорская армия (transkr. russkaja imperatorskaja armia) (po polsku potocznie armia carska) – wojska lądowe Imperium Rosyjskiego (państwa rosyjskiego w latach 1721-1917).
    Inwazja na Rosję (1812), oficjalnie zwana Drugą Wojną Polską rozpoczęta 24 czerwca, zakończona około 25 grudnia 1812 roku. Była decydującą dla losu dalszych wojen napoleońskich klęską Wielkiej Armii.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.033 sek.