Alatskivi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Alatskivi – miasteczko we wschodniej części Estonii, główne miasto gminy Alatskivi. Znajduje się 35 kilometrów na północny wschód od miasta Tartu. Na terenie miasta leży jezioro o tej samej nazwie.

Ziemia (łac. Terra) − trzecia, licząc od Słońca, a piąta co do wielkości planeta Układu Słonecznego. Pod względem średnicy, masy i gęstości jest to największa planeta skalista Układu Słonecznego.Wschód (symbol E, od ang. east) – jedna z czterech głównych stron świata. Odnosi się do punktu horyzontu, w którym wschodzi Słońce w dniu równonocy.

Pierwsze ślady osadnictwa na tym terenie pochodzą z lat 9000-5000 p.n.e. (epoka kamienia). Wykopaliska świadczą o tym, że tereny te były nieprzerwanie zamieszkałe.

Główną atrakcją jest zamek gotycki, zbudowany pod koniec XIX wieku na wzór szkockiego zamku Balmoral.

Znani mieszkańcy[ | edytuj kod]

  • Juhan Liiv (1864-1913) – poeta,
  • baron Johan Cronman (1662-1737).
  • <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Tartu (Dorpat; niem. i szw. Dorpat, d. ros. Дерпт) – drugie co do wielkości miasto Estonii, uznawane za intelektualną i kulturalną stolicę kraju. Słynie z uniwersytetu, założonego w 1632 przez króla Szwecji Gustawa II Adolfa. W 1828 powstała tu najstarsza polska korporacja akademicka Konwent Polonia. Przez miasto przepływa rzeka Emajõgi, łącząca dwa największe jeziora Estonii (Võrtsjärv i Pejpus). Transport lotniczy obsługuje Port lotniczy Tartu.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Balmoral – posiadłość o powierzchni 20.000 hektarów, oddalona o 80 km na zachód od Aberdeen w Szkocji, nad rzeką Dee. Jest jedną z dwóch – obok Sandringham House – rezydencji królewskich nienależących do dóbr, którymi monarchowie dysponują z racji pełnionego urzędu (tzw. royal estate), lecz pozostających własnością prywatną rodziny panującej.
    Epoka kamienia – najwcześniejsza i najdłuższa z trzech klasycznych epok prehistorii (po niej nastąpiły epoka brązu i żelaza) obejmująca okres od pojawienia się pierwszych używanych przez człowieka narzędzi kamiennych (najwcześniej w Afryce ok. 2,6 mln lat temu) aż do momentu zdobycia umiejętności masowego wytwarzania przedmiotów metalowych.

    Reklama