• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Alapaha blue blood bulldog

    Przeczytaj także...
    Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.Rasy psa – dawniej rasy (w znaczeniu zootechnicznym) zwierząt z gatunku psa domowego (Canis familiaris) wyselekcjonowana głównie pod kątem wartości użytkowej, a współcześnie grupy psów uznanych przez organizację kynologiczną za spełniającą wymogi ustalonego przez nią wzorca rasy, ukierunkowanego głównie pod kątem wyglądu zewnętrznego. Różne stowarzyszenia kynologiczne stosują różne kryteria podziału tego gatunku na rasy oraz – zachowując odrębność w jeszcze większym stopniu – grupują rasy według swoich zasad, określonych we wzorcu rasy.
    Buldog amerykański (oryginalna nazwa american bulldog) – rasa psa wywodząca się od buldoga angielskiego, hodowana w USA w pierwotnym typie.
    Alapaha Bulldog

    Alapaha Blue Blood Bulldograsa psa, pochodna buldoga amerykańskiego. Nazywany także Otto. Nazwa pochodzi od rzeki Alapaha w amerykańskim stanie Georgia, w pobliżu której wyhodowana została ta rasa. Alternatywna nazwa Otto wywodzi się od pierwszego przedstawiciela tej rasy. Obecnie żyje nie więcej niż 200 przedstawicieli tej rasy.

    Stop, inaczej przełom czołowo-nosowy, krawędź czołowa, w kynologii – określenie miejsca na górnej powierzchni głowy psa, w którym czoło przechodzi w kufę, a dokładniej w grzbiet nosa.Trufla – u psów jest to bezwłosa, najczęściej zawilgocona, końcówka nosa. Odcień i kolor trufli może być całkiem czarny, brązowy, wątrobiany lub jasnoróżowawy. Wielkość trufli w stosunku do kufy jest różna u różnych ras.

    Opis ogólny[ | edytuj kod]

    Alapaha jest poukładanym, średniej wielkości psem. Rozstaw jego nóg pozwala mu poruszać się z siłą i determinacją, dzięki czemu, pomimo jego mizernego wyglądu, sprawia wrażenia bardzo silnego jak na niewielki wzrost. Jest odważny, ale nie przejawia zachowań agresywnych. Ciało powinno być krępe, nie długonogie w zarysie. Podczas pierwszego wrażenia powinien wyglądać jak silnie zbudowany buldog (nieposiadający wysokiego, ciężkiego brzucha), nie terier. Charakterystycznie samce są większe, cięższej kości i bardziej muskularne od samic. Najczęściej są białe ze znaczeniami o różnych kształtach i barwach. Buldogi te hodowano głównie do połowu żywego inwentarza. Psy średniej wielkości okazały się być do tego celu najbardziej skuteczne. Wzrost i waga zwierzęcia powinny być proporcjonalne.

    Terier – typ psa należącego pierwotnie do grona psów myśliwskich – norowców, polujących także na powierzchni (praca w nagance z innymi psami). Wykorzystywane były do polowań na zwierzęta takie jak: borsuki, wydry, lisy czy szczury. Obecnie część ras terierów nie pełni już funkcji myśliwskich.Umaszczenie – maść, ubarwienie sierści; uwarunkowany genetycznie kolor okrywy włosowej zwierzęcia; w wyniku domestykacji i powiązanych z tym procesem zmian środowiska, sztucznej selekcji, czy też utrwalaniem mutacji uzyskano różne umaszczenia. W przypadku niektórych zwierząt stało się ono podstawowym kryterium oceny zwierzęcia (zwierzęta futerkowe, owce).
  • Wielkość miotu: 7 - 14 szczeniąt
  • Średnia długość życia: 10 - 15 lat.
  • Wygląd[ | edytuj kod]

    Waga[ | edytuj kod]

  • samiec 32 - 41 kg
  • samica 25 - 34 kg
  • Wzrost[ | edytuj kod]

  • samiec 51 - 61 cm
  • samica 46 - 56 cm
  • Szata[ | edytuj kod]

    krótka, przyległa, błyszcząca, twarda w dotyku.

    | edytuj kod]

    Każdy odcień merle lub pręgowania. Jednolite błękitne, czarne, czekoladowe, czerwone i płowe. Występuje również seal i tricolor.

    Przodozgryz – jako odstępstwo od zgryzu prawidłowego może dotyczyć zarówno samych zębów jak i całych szczęk. Ważne jest ustalenie, czy szczęka i żuchwa są normalnie rozwinięte, czy też występują odstępstwa od normy (np. połączenie makrogenii – zbyt dużej żuchwy z mikrognacją – niedorozwiniętą szczęką górną). Prawie we wszystkich przypadkach przodozgryz wymaga leczenia, gdyż zaburza funkcje gryzienia i życia, może przyczynić się do wystąpienia chorób przyzębia i zaburzeń czynności stawu skroniowo-żuchwowego, a także dlatego, że od osiągnięcia pewnego wieku można go korygować już tylko chirurgicznie.

    Anatomia[ | edytuj kod]

    Głowa[ | edytuj kod]

    Głowa średniej wielkości w kształcie beczki (kwadratowa) z umięśnionymi policzkami. Wierzchołek czaszki płaski, pokryty mięśniami bez bruzdy pomiędzy oczami. Stop głęboki.

    Oczy[ | edytuj kod]

    Średniej wielkości o dowolnym kolorze. Preferowana obwódka wokół oczu czarna, różowa traktowana jako błąd kosmetyczny.

    Pysk[ | edytuj kod]

    Średniej długości (2 do 4 cali), kwadratowy z silną szczęką. Usta powinny być pełne, ale nie obwisłe. Posiada 36 do 42 zębów (przodozgryz akceptowany pomiędzy 1/8, a 1/4 cala). Zgryz nożycowy podlega dyskwalifikacji. Błędem budowy są: pysk położony poniżej 5 cm lub powyżej 10 cm według wzorca rasy, posiadanie mniej niż 36 zębów, małe zęby lub nierówne siekacze.

    Nos[ | edytuj kod]

    Trufla nosa koloru wątrobianego lub czarnego. U czarnonosych psów na wargach występują różowe znaczenia. 50% lub więcej pigmentu na nosie uważany jest za błąd kosmetyczny.

    Uszy[ | edytuj kod]

    Uszy w kształcie litery „V” lub zagięte, wysoko osadzone, szeroko rozstawione. Kształt czaszki warunkowany ułożeniem uszu - cecha bardzo istotna. Powinny być małe i unosić się na poziomie oczu. Stojące lub kopiowane są niedopuszczalne na wystawach.





    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.