• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Alagaësia



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Eragon – pierwsza część cyklu Dziedzictwo, została napisana przez Christophera Paoliniego i opublikowana przez wydawnictwo Alfred A. Knopf, w Polsce przez MAG. Znajdowała się na liście bestsellerów New York Timesa (dane z 22 kwietnia 2004 r.).Najstarszy (ang. Eldest) – druga część cyklu Dziedzictwo autorstwa Christophera Paoliniego, kontynuacja Eragona. Książka została wydana w 2005 roku kiedy Eragon znalazła się na liście bestsellerów New York Timesa.

    Alagaësia – fikcyjna kraina, w której toczy się akcja Cyklu Dziedzictwo, autorstwa Christophera Paoliniego.

    Cykl Dziedzictwo (ang. Inheritance Cycle) – seria książek fantasy napisanych przez Christophera Paoliniego. Dawniej nazwana Trylogia Dziedzictwo (ang. Inheritance Trilogy), lecz ze względu na zmianę liczby tomów seria została przemianowana.Język hiszpański (hiszp. idioma español, castellano) – język należący do rodziny romańskiej języków indoeuropejskich. Współczesne standardy literackie (z Hiszpanii i Ameryki hiszpańskojęzycznej) wywodzą się ze średniowiecznego języka kastylijskiego. Jeszcze dziś język hiszpański bywa nazywany kastylijskim, dla odróżnienia go od innych języków używanych w Hiszpanii (zob. niżej).

    Krainy geograficzne[]

    Góry Beorskie[]

    Góry Beorskie (ang. Beor Mountains) – góry leżące na południowym wschodzie Alagaësii, na południe od Pustyni Hadarackiej, na wschód od Surdy. Najdalej wysuniętą na północ górą jest Moldûn Dumny. Z Beorów wypływają rzeki Az Rangi i Niedźwiedzi Ząb. Wysokość szczytów szacuje się średnio na ponad 10 mil (przełęcze między górami – 5 mil). Wierzchołki sięgają wysoko ponad chmury, toteż nie są pokryte śniegiem ani lodowcami. Niższe partie porasta bujny las zamieszkiwany przez zwierzęta nienaturalnie wielkich rozmiarów (np.: Nagra – dzik, Urzhad – niedźwiedź, Shrrg – wilk). W Górach Beorskich żyją krasnoludy – wolna rasa będąca poza zasięgiem Imperium. Ich dziełem są majestatyczne, kamienne miasta, a wśród nich stolica Tronjheim (kras. Hełm Olbrzymów) wzniesiona w kraterze wulkanu Farthen Dûr, w pobliżu źródła rzeki Niedźwiedzi Ząb. Krasnoludy stworzyły także pod Beorami gęstą sieć tuneli umożliwiających szybkie przedostanie się w określony region gór.

    Elf – stworzenie rodem z mitologii germańskiej. Z początku elfy były pomniejszymi bożkami natury i płodności, później były przedstawiane jako chochliki lub duszki leśne bądź wodne. W folklorze przedstawiane są jako małe, wyglądające młodzieńczo ludziki wielkiej piękności, żyjące w lasach, źródłach, studniach, a nawet pod ziemią. Wierzono, że są długowieczne, jeśli nie nieśmiertelne i posiadają różnorakie magiczne moce.Język polski (polszczyzna) – język naturalny należący do grupy zachodniosłowiańskich (do których należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiących część rodziny indoeuropejskiej.

    Eragon i Saphira chcieli wzlecieć ponad Góry Beorskie, lecz im się nie udało z powodu zbyt rozrzedzonego powietrza, by nim oddychać.

    Farthen Dûr[]

    Farthen Dûr (kras. Nasz Ojciec) – olbrzymi wygasły wulkan w środkowo-wschodniej części Gór Beorskich. W jego wnętrzu mieści się skalne miasto Tronjheim. Promienie słońca nie oświetlają wnętrza krateru – prócz półgodziny przed i po południu w środku lata. W czasie zagrożenia miejsce to może stać się schronieniem dla tysięcy krasnoludów i umożliwić przez to przetrwanie całej rasy. W przeszłości tylko trzykrotnie uciekano się do tego wyjścia. Dzięki swemu położeniu i wynikającej z niego niedostępności, Farthen Dûr przez długie lata służył za kryjówkę Vardenom zbuntowanym przeciw królowi. Pod powierzchnią Farthen Dûru ciągną się niezliczone krasnoludzie tunele, które w Eragonie zostały wykorzystane przez Urgale pod dowództwem Cienia, Durzy do przepuszczenia ataku na Tronjheim. Dzięki Eragonowi i Saphirze Vardeni zwyciężyli a później przenieśli się do Surdy.

    Eragon Bromsson, znany również jako Eragon Cieniobójca (Eragon Shadeslayer), Eragon Królobójca (Eragon Kingslayer) i Argetlam – postać fikcyjna, tytułowy bohater Dziedzictwa autorstwa amerykańskiego pisarza Christophera Paoliniego.Smok – fikcyjne stworzenie, najczęściej rodzaj olbrzymiego, latającego gada. Występuje w licznych mitach i legendach oraz w literaturze, filmach i grach. Według wielu mitów smoki obdarzone były dużą inteligencją, potrafiły posługiwać się magią, znały ludzką mowę, a także ziały ogniem. Poza tym posiadały lub strzegły rozmaitych skarbów.

    Kościec[]

    Kościec (ang. The Spine) – drugie pod względem wielkości pasmo górskie Alagaësii. Ciągnąc się z północy na południe, oddziela zachodnie wybrzeże (gdzie leżą miasta Kuasta, Teirm i Narda) od wielkich równinnych stepów zajmujących większość terytorium Imperium. Jedyna ogólnodostępna droga łącząca te krainy geograficzne wiedzie przez przełęcz niedaleko Jeziora Woadrak, źródła rzek Toark. Na północy tych gór leży Dolina Palancar. Kościec jest zamieszkiwany przez Urgale zakładające swe wioski z dala od skupisk ludzkich.

    Brisingr – trzeci tom czterotomowego cyklu Dziedzictwo Christophera Paoliniego. Poprzedzające tomy to Eragon i Najstarszy.Krasnolud (szwed. dvärg, norw. dverg, niem. Zwerg, ang. dwarf) – istoty z mitologii nordyckiej i germańskiej, obecne później także w folklorze niemieckim i skandynawskim, a współcześnie w literaturze, filmach i grach fantasy.

    Kościec cieszy się niezwykle złą opinią wśród mieszkańców rodzinnej wioski Eragona: Carvahall. Wieśniacy unikają wypraw w góry z powodu rzekomej negatywnej aury, jaka je otacza, powodującej liczne nieszczęścia i wypadki (np. śmierć żony Sloana). Tylko nieliczna grupa myśliwych i traperów może przebywać tam bezpiecznie. Zdaniem Eragona, który należał do tej grupy, była to kwestia nieustannej czujności i dobrego refleksu. Góry porastała pradawna puszcza bogata w różnorodną zwierzynę, dlatego najbezpieczniejszym szlakiem prowadzącym do Doliny Palancar była ścieżka wydeptana przez stada jeleni biegnąca wzdłuż strumienia Anora.

    Kościec ściśle wiąże się z rozpoczęciem całej historii gdyż to tam, podczas polowania Eragon znalazł smocze jajo, z którego wykluła się Saphira. Gdy Ra'zacowie przybyli do Carvahall by odnaleźć nowego Jeźdźca, Saphira ratując życie Eragona porwała go na polanę w sercu Kośćca. Góry te dały również schronienie Roranowi, gdy w Najstarszym ukrywał się przed sługami Galbatorixa a następnie przeprowadził przez nie mieszkańców Carvahall podczas ucieczki na wybrzeże.

    Du Weldenvarden[]

    Du Weldenvarden (z pradawnej mowy: Strzegący Las) – starożytna puszcza porastająca północne i północno-wschodnie kresy Alagaësii. Zdecydowana większość jej drzew to drzewa iglaste, przeważnie olbrzymie sosny z czarnymi szpilkami. Te bezkresne lasy zamieszkane są przez elfy, którym puszcza wyznacza granica ich królestwa. Du Weldenvarden podczas akcji Dziedzictwa znajduje się pod rządami królowej Islanzadí zasiadającej na tronie w stolicy: Ellesmérze. Strzegący Las to obszar o najbogatszej faunie i florze w całej Alagaësii. Jest tak dzięki magii elfów chroniącej go przed intruzami i wspomagającej wegetację wszelkich roślin w jego granicach. Niezwykle silna więź łącząca elfy z naturą i wynikająca z niej bezwarunkowa chęć obrony prastarego lasu często prowadzą do przelewu krwi i konfliktów pomiędzy mieszkańcami puszczy a ludźmi mieszkającymi poza jej granicami.

    W Najstarszym i Brisingrze Eragon i Saphira odwiedzają Du Weldenvarden dwukrotnie. (patrz więcej → Ellesméra)

    Imperium[]

    Imperium (ang. The Empire) – obszar Alagaësii znajdujący się pod władaniem bezlitosnego tyrana i samozwańczego króla Galbatorixa, który zdobył władzę po Upadku Smoczych Jeźdźców. Granice Imperium ograniczają: od południa: Surda i jezioro Tüdosten, od wschodu: niezamieszkana Pustynia Hadaracka, od północy morze i puszcza Du Weldenvarden a od zachodu: ocean.

    Życie mieszkańców Imperium podlega ciągłemu nadzorowi we wszystkich swych aspektach. W miastach i osadach roi się od szpiegów gotowych donieść władcy o jakichkolwiek kontaktach mieszkańców Imperium z Vardenami, zbuntowanymi bojownikami o wolność ukrywającymi się poza jego granicami.

    Pustynia Hadaracka[]

    Pustynia Hadaracka (ang. Hadarac Desert) – olbrzymi obszar położony w centrum Alagaësii: na północ od Gór Beorskich i na południe od Du Weldenvarden. Zamieszkują ją wyłącznie koczownicze szczepy czarnoskórych nomadów potrafiące przystosować się do takich niekorzystnych cech terenu jak: niesprzyjający klimat, piaszczyste gleby, uboga szata roślinna i mocno ograniczony dostęp do wody. W sercu pustyni wznoszą się góry Du Fells Nágoröth, w których smoki przechowywały swe Eldunarí zanim zawarły pakt z elfami.

    Po raz pierwszy Eragon, Saphira i Murtagh podróżowali przez Pustynię Hadaracką, aby dotrzeć do Vardenów w Górach Beorskich. Wówczas to Eragon odkrył sposób czerpania wody z osuszonego gruntu: za pomocą magii przywoływał ukrytą głęboko wilgoć do wykopanego zagłębienia.

    Później kilkakrotnie nad nią przelatywali.

    Surda[]

    Surda – niewielki, niepodległy kraj położony na południowym zachodzie Alagaësii, powstały w wyniku odłączenia się od Imperium niedługo po Upadku Smoczych Jeźdźców. Na jej terytorium położone jest 6 większych miast, w tym stolica: Aberon. Władcą Surdy jest młody król Orrin. Tak jak jego poprzednicy potajemnie wspiera Vardenów, zaopatrując ich w żywność i inne niezbędne do przetrwania dobra. Po bitwie w Farthen Dûrze, przyjął buntowników pod wodzą Nasuady w Surdzie co było jednoznaczne z wypowiedzeniem otwartej wojny Imperium. Efektem tego była Bitwa na Płonących Równinach, do której doszło w rok po wykluciu się Saphiry. Naprzeciw armii Imperium oprócz Vardenów wspieranych przez wojska króla Orrina oraz Eragona wraz z Saphirą, stanęły Urgale i Krasnoludy pod dowództwem starego króla Hrothgara. Bitwa ta była przełomowa, gdyż w jej trakcie ujawnił się kolejny Smoczy Jeździec, którego istnienia nikt się nie spodziewał. Okazał się nim być porwany i zniewolony przez Galbatorixa Murtagh dosiadający szkarłatnego Ciernia. Pokonał on Eragona, po czym wyznał, że są braćmi i odebrał mu miecz, Zar'roca.

    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.055 sek.