• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Akt normatywny



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Norma kompetencyjna - norma prawna, która udziela upoważnienia (kompetencji) do ważnego dokonania określonej czynności konwencjonalnej. Aby czynność konwencjonalna została dokonana, ważnie muszą być spełnione dwa warunki: musi być ona dokonana w określony sposób i podmiot, który jej dokonuje, musi mieć do tego kompetencje nadane mu przez normę kompetencyjną. Norma kompetencyjna nie nakłada na podmiot kompetentny żadnych obowiązków wobec swojej kompetencji. Obowiązki te pojawiają dopiero wtedy, gdy ustawodawca obok normy kompetencyjnej ustanowi jakieś inne normy merytoryczne związane z tą kompetencją. Wówczas podmiot kompetentny może się znaleźć w jednej z trzech sytuacji:Norma retroaktywna – norma prawna która wiąże teraźniejszy obowiązek prawny z konsekwencjami zdarzeń, które zaistniały w przeszłości. Normą retroaktywną będzie na przykład norma, która nakłada karę za czyn popełniony w przeszłości.
    Zobacz też[ | edytuj kod]
  • akt prawny
  • akt administracyjny
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Sławomira Wronkowska: Podstawowe pojęcia prawa i prawoznawstwa. Poznań: Ars boni et aequi, 2005. ISBN 83-87148-66-0.
    2. Janusz Guść: Akt normatywny. W: Leksykon współczesnej teorii i filozofii prawa. Jerzy Zajadło (red.). Warszawa: C.H. Beck, 2007, s. 8-12. ISBN 978-83-7483-519-0.
    3. Witold Płowiec: Sposoby pojmowania „aktu normatywnego”. W: Prawo wobec wyzwań współczesności. Paweł Wiliński (red.). Poznań: 1994.
    4. Dz.U. z 2019 r. poz. 1461

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Paweł Sarnecki (red.), Prawo konstytucyjne RP, wyd. V, Warszawa 2004, ​ISBN 83-7387-079-2​.
  • Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.

    Norma postępowania to jednoznaczna wypowiedź pozaopisowa, która (według wzorcowej struktury słownej) określonemu podmiotowi w określonych okolicznościach wskazuje określony sposób postępowania.Konstytucja (od łac. constituo, -ere – urządzać, ustanawiać, regulować) – akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, która zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Język prawny – język, w którym formułowane jest prawo, a więc język przepisów i norm prawnych. Jest zawarty w tekstach prawnych - Konstytucji, ustawach, rozporządzeniach, dekretach (aktach normatywnych).
    Kompetencja - pojęcie z zakresu prawa administracyjnego oznaczające uprawnienie, a zarazem obowiązek organu administracyjnego podejmowania określonych działań prawnych. Kompetencja najczęściej realizuje się w wydaniu pozytywnej lub odmownej decyzji administracyjnej, od której wydania organ administracyjny nie może się uchylić.
    Rozporządzenie – akt normatywny wydany na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Rozporządzenie stanowi jedno ze źródeł prawa powszechnie obowiązującego, obok Konstytucji, ratyfikowanych umów międzynarodowych, ustaw oraz aktów prawa miejscowego.
    Norma prawna – najmniejszy, stanowiący sensowną całość, element prawa. Reguła postępowania zewnętrznego stworzona na podstawie przepisów prawnych, ustanowiona przez kompetentny organ władzy w odpowiednim trybie, generalna (nie jest skierowana do jednego, ściśle oznaczonego adresata, ale do grupy podmiotów określonych przy pomocy nazwy rodzajowej) i abstrakcyjna (dotycząca powtarzalnych zachowań, wielokrotnego zastosowania, uniwersalna), ogłoszona i chroniona przez państwo aparatem przymusu.
    Obywatelstwo – więź prawna łącząca jednostkę (osobę fizyczną) z państwem, na mocy której jednostka ma określone prawa i obowiązki wobec państwa, a państwo – analogicznie – ma obowiązki i prawa wobec jednostki. Określenie spraw związanych z obywatelstwem, a w szczególności sposobów jego nabycia i ewentualnie także utraty, należy do samego państwa – jest to jego kompetencja wyłączna. Istnieją także regulacje prawa międzynarodowego dotyczące spraw związanych z obywatelstwem, a w szczególności unikania sytuacji bezpaństwowości i wielokrotnego obywatelstwa.
    Akt administracyjny – jedna z prawnych form działania administracji publicznej. Jednostronne, władcze oświadczenie woli organu administracji publicznej rozstrzygające w sposób prawnie wiążący o sytuacji indywidualnie określonego podmiotu prawa w konkretnej sprawie, wydane przez ten organ w toku postępowania administracyjnego, na podstawie przepisów proceduralnego prawa administracyjnego (i w wykonaniu przepisów materialnego prawa administracyjnego).
    Praworządność, zasada legalności, zasada praworządności – działanie przez wszystkie organy państwowe wyłącznie na podstawie przepisów prawa i ściśle według prawa oraz przestrzeganie prawa przez inne podmioty. Pojęcie praworządności, według dominującego stanowiska nauki prawa, dotyczy zarówno organów państwowych jak i zwykłych obywateli czy osób prawnych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.