• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Akis

    Przeczytaj także...
    Faun lub Faunus – staroitalski bóg płodności, bóg lasów górskich, opiekun pasterzy, darzący płodnością ich stada, nauczyciel uprawy roli. Często występujący w otoczeniu innych bóstw leśnych, utożsamiany z greckim Panem. Przedstawiany w postaci brodatego mężczyzny z koźlimi rogami i kopytami.Nereidy (gr. Νηρηίδες Nērēídes, łac. Nereides, l.poj. gr. Νηρηίς Nērēís, łac. Nereid) – w mitologii greckiej kilkadziesiąt nimf morskich, córek Nereusa i Doris, powszechnie znanych z wielkiej urody.
    Galatea (gr. Γαλάτεια Galáteia – ‘mlecznobiała’, łac. Galatea) – imię noszone przez dwie postacie w mitologii greckiej:

    Akis (Acis) – w mitologii greckiej syn Fauna i nimfy Symaithis. Sycylijski pasterz, śmiertelnik, którego pokochała nereida Galatea.

    Zakochany w niej cyklop Polifem ujrzawszy parę zakochanych zaczął ich ścigać. Galatea uciekła przed Polifemem wskakując do morza, Akis zaś został śmiertelnie przywalony skałą. Galatea zamieniła jego krew w rzekę – Acis.

    Źródła
    Mała encyklopedia kultury antycznej, PWN, W-wa

    Cyklopi (także Kiklopi, gr. Κύκλωπες Kýklōpes, łac. Cyclopes ‘okrągłoocy’) – w mitologii greckiej olbrzymy z jednym okiem pośrodku czoła, zajmujące się pasterstwem i budową ogromnych murów (cyklopowe mury). Pracowali też u Hefajstosa w kuźni i kuli pioruny dla Zeusa.Polifem (także Polifemos, Polyfem, Polyfemos, gr. Πολύφημος Polýphēmos, łac. Polyphemus) – cyklop w mitologii greckiej.




    Warto wiedzieć że... beta

    Nimfy (gr. Νύμφαι Nýmphai, l. poj. Νύμφη Nýmphē, łac. Nymphae, "młode kobiety", "dziewczyny w porze godowej", "narzeczone") – w mitologii greckiej i mitologii rzymskiej boginie (niższego rzędu) i uosobienia sił żywotnych przyrody.
    Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną grecką tradycję opowieści o bogach i herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.