• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Akapit

    Przeczytaj także...
    Paragraf – podstawowa jednostka redakcyjna tekstu prawnego, oznaczana w tekście symbolem § (Unicode 2069, encja SGML § W systemie Windows można go wprowadzić za pomocą kombinacji klawiszy Alt+21 (klawiatura numeryczna)). Paragrafy można dzielić na ustępy, ustępy na punkty, punkty na litery, a litery na tiret. W ustawie określanej jako kodeks paragrafy występują zamiast ustępów i dzielą się tak jak ustępy (punkt, litera, tiret). Jeśli w danym akcie prawnym paragrafy pełnią funkcję podstawowej jednostki redakcyjnej, są numerowane w sposób ciągły w całym akcie prawnym.Margines – powierzchnia między kolumną tekstu a krawędziami stronicy. W typografii marginesy pełnią trzy podstawowe funkcje:
    Łam – pionowy blok zarezerwowany dla tekstu, leżący na kolumnie, posiadający określoną szerokość i długość, czym się różni od szpalty posiadającej tylko szerokość, a długość dowolną (określoną wielkością całości tekstu).
    Tekst podzielony na akapity wyróżnione wcięciami

    Akapit (łac. a capite, od głowy, od początku) – podstawowy sposób dzielenia łamu na rozpoznawalne wzrokiem mniejsze fragmenty w celu zwiększenia czytelności tekstu. Podstawowa jednostka logiczna dłuższego tekstu, składająca się z jednego lub wielu zdań stanowiących pewną całość treściową (myśl). Zadaniem akapitu jest wyraźne zaznaczenie nowej myśli w bieżącym wątku wypowiedzi.

    Kolumna – w zecerstwie był to skład odpowiadający stronie, czyli miejsce do wypełnienia składem zecerskim (łącznie z niedrukowalną częścią marginesów, która składana jest justunkiem). Obecnie jest to powszechnie stosowana wśród osób z branży (redakcje, studia DTP, drukarnie) nazwa każdej strony publikacji poligraficznej.Szewc – potoczne określenie błędu łamania tekstu, którym jest pozostawienie na końcu łamu samotnego wiersza akapitowego (pierwszego wiersza akapitu).

    Czasami jako synonimy akapitu są stosowane terminy ustęp, werset i paragraf, jednak mają one inne znaczenie.

    Zasady tworzenia akapitów[ | edytuj kod]

    Akapity buduje się poprzez:

    1. wcięcie akapitowe – odsunięcie pierwszego wiersza akapitu od marginesu. Typowa wielkość wcięcia akapitowego to 1 firet.
    2. odstęp międzyakapitowy – zwiększenie odstępu między akapitami za pomocą stosownej opcji w programie do składu lub metodą nieprofesjonalną przez wstawienie pustego wiersza.

    Pierwszy wiersz akapitu to wiersz akapitowy, a ostatni to wiersz końcowy.

    Wdowa (ang. widow) – potoczne określenie błędu łamania tekstu, polegającego na pozostawieniu na końcu akapitu bardzo krótkiego, zazwyczaj jednowyrazowego, wiersza. Synonim (gr. synōnymos = równoimienny) – wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu, lub na tyle zbliżone, że można nim zastąpić to drugie w odpowiednim kontekście (auto – samochód). Synonimia może dotyczyć konstrukcji składniowych (mówić wiersz – mówić wierszem), form morfologicznych (profesorowie – profesorzy) i leksemów.

    Typowe błędy[ | edytuj kod]

    Przy dzieleniu akapitu między sąsiednimi łamami (lub kolumnami) należy dbać, aby zarówno na początku, jak i na końcu akapitu znajdowały się co najmniej dwa wiersze tekstu. Najczęstszymi błędami pojawiającymi się podczas dzielenia tekstu są:

  • szewc – ostatni (jako jedyny) na dole łamu pierwszy wiersz akapitu
  • bękart – pierwszy na górze łamu ostatni wiersz akapitu (jako jedyny)
  • wdowa – krótki wyraz lub końcówka przeniesionego wyrazu w wierszu końcowym
  • sierotka – wiszący wyraz (najczęściej spójnik lub przyimek).
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Podstawy formatowania tekstów, web.archive.org, 1 sierpnia 2017 [dostęp 2019-12-24] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-01].
    2. Akapit typografia.info, web.archive.org, 1 września 2018 [dostęp 2019-12-24] [zarchiwizowane z adresu 2018-09-01].
    3. Akapit na celowniku Chochlik drukarski, web.archive.org, 6 lutego 2019 [dostęp 2019-12-24] [zarchiwizowane z adresu 2019-02-06].
    4. Mikrokosmos, web.archive.org, 23 marca 2016 [dostęp 2019-12-24] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-23].
    Firet – długość stosowana w typografii (w zecerstwie i DTP) używana bezpośrednio przy składzie tekstu, jest równa wysokości aktualnie używanego stopnia pisma. Np. najdłuższy myślnik, tzw. pauza, to w przybliżeniu kreska długości firetu, a półpauza to kreska długości pół firetu. W większości krojów pisma litery M i W mają szerokość firetu.Werset (łac. versus = wiersz) – specyficzna metoda segmentacji tekstu w utworze, którego szczególny charakter odbioru polega na przywiązywaniu uwagi, w dużym stopniu niezależnej, do każdego z jego krótkich fragmentów obejmujących jedno lub najwyżej kilka zdań. Podział na wersety występuje szczególnie często w obszernych utworach o treści religijnej (np. Koran, Pismo Święte), stanowiących ważne źródło wiedzy dla odbiorcy. Podział na wersety ma wskazywać odbiorcy całostkę treściowo-znaczeniową, a jednocześnie ułatwiać wyodrębnianie jej podczas wyszukiwania lub cytowania. Czasami podział na wersety spotykany jest również w utworach czysto literackich, najczęściej poetyckich, nawiązujących np. do stylistyki biblijnej (np. Anhelli Juliusza Słowackiego).




    Warto wiedzieć że... beta

    Sierotka, sierota, zawieszka, wiszący wyraz – błąd składu tekstu, który polega na pozostawieniu na końcu lub na początku wersu osamotnionego krótkiego słowa, zwłaszcza jednoznakowego. Wyraz „osamotniony” oznacza tutaj oddzielenie od blisko powiązanego słowa łamaniem linii.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.