• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Akalle

    Przeczytaj także...
    Hermes (gr. Ἑρμῆς Hermḗs, łac. Mercurius) – w mitologii greckiej bóg dróg, podróżnych, kupców, pasterzy, złodziei, posłaniec bogów i psychopomp. Hermes jako bóg handlu musiał mieć opanowane techniki dobijania targu, uznano go więc za boga "przekonującej wymowy". A ponieważ stąd już tylko krok od zwykłego cwaniactwa, Hermes został także opiekunem złodziei, co przypisywano mu raczej żartem niż serio. Jeden z 12 bogów olimpijskich.Minos (gr. Μίνως Mínōs, łac. Minos) – w mitologii greckiej król i prawodawca Krety, sędzia zmarłych w Hadesie, heros.
    Chania (gr. Χανιά, wym. /xaˈɲa/) – miasto w Grecji, na północno-zachodnim wybrzeżu Krety, w administracji zdecentralizowanej Kreta, w regionie Kreta, w jednostce regionalnej Chania. Siedziba gminy Chania. W 2011 roku liczyło 53 910 mieszkańców. Jest drugim co do wielkości miastem Krety, w latach 1898–1971 jej główny ośrodek administracyjny.

    Akalle (także Akakallis) – w mitologii greckiej córka Minosa i Pazyfae. Siostra m.in. Ariadny, Androgeosa, Glaukosa, Deukaliona, Fedry i Katreusa.

    Została uwiedziona przez Hermesa i urodziła mu syna Kydona – założyciela Kydonii. Inne źródła podają, że Kydon był synem Akalle i Apolla lub też, że Akalle i Apollo mieli trzech synów: Miletosa, Amfitemisa i Garamasa.

    W części źródeł, gdy jej ojciec dowiedział się, że została uwiedziona i zaszła w ciążę, wygnał ją do Libii – tam Akalle urodziła Cydona. Według innych wersji mitu, Akalle urodziła na Krecie Miletosa i bojąc się gniewu Minosa, ukryła swojego syna, a Apollo zapewnił mu, jako niemowlęciu, opiekę wilczycy, zaś później oddał na wychowanie pastuchowi. Miletos wyrósł na mocnego i przystojnego mężczyznę i jako taki został zauważony przez Minosa. Uciekł z Krety przed pożądaniem dziada i założył miasto Milet.

    Katreus (gr. Κατρεύς) – w mitologii greckiej król Krety, syn Minosa i Pazyfae. Według lokalnego mitu arkadyjskiego był natomiast synem Tegeatesa. Apollo (gr. Ἀπόλλων Apóllōn, zwany też Φοῖβος Phoibos "Jaśniejący", łac. Apollo) – w mitologii greckiej syn Zeusa i Leto. Urodził się na wyspie Delos. Był bliźniaczym bratem Artemidy. Uważany za boga piękna, światła, życia, śmierci, muzyki, wróżb, prawdy, prawa, porządku, patrona sztuki i poezji, przewodnika muz (Ἀπόλλων Μουσηγέτης Apóllōn Mousēgétēs). Przebywał na Parnasie, skąd zsyłał natchnienie.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Pazyfae (także Pasifae, Pazifae, Pasyfae; gr. Πασιφάη Pasipháē, łac. Pasiphae) – w mitologii greckiej królowa Krety.
    Milet (gr. Mílētos) – miasto jońskie na wybrzeżu Karii przy ujściu rzeki Meander (obecnie Menderes), współcześnie stanowisko archeologiczne w pobliżu miejscowości Balat w Turcji.
    Ariadna (gr. Ἀριάδνη Ariádnē, łac. Ariadne) – w mitologii greckiej córka króla Krety Minosa i Pazyfae, która pomogła Tezeuszowi wydostać się z labiryntu. Kłębek nici, którą rozwijał, chodząc po Labiryncie, ułatwił mu znalezienie drogi powrotnej. Stąd popularny związek frazeologiczny – nić Ariadny.
    Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną grecką tradycję opowieści o bogach i herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.008 sek.