• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Akademia Medyczna w Warszawie



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Jan Nielubowicz (ur. 28 października 1915 w Warszawie., zm. 2 lutego 2000 w Warszawie) – lekarz polski, współtwórca transplantologii w Polsce, profesor.Petersburg (forma zalecana), Sankt Petersburg (egzonim wariantowy) (ros. Санкт-Петербург, Sankt-Pietierburg, potocznie Петербург, Pietierburg; dawniej Piotrogród, ros. Петроград, Leningrad, ros. Ленинград) – miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską na terytorium zawierającym m.in. ponad 40 wysp. W latach 1712–1918 stolica Imperium Rosyjskiego. Powierzchnia 1439 km², liczba ludności 4 600 276.

    Warszawski Uniwersytet Medyczny – największa polska publiczna uczelnia medyczna; prowadzi kształcenie na 14 kierunkach i 1 specjalności oraz studia podyplomowe, studia doktoranckie oraz kształcenie ustawiczne (kursy dokształcające i specjalizacyjne). Uczelnia kształci ponad 9 tys. studentów, w tym ponad 700 obcokrajowców. Kadra dydaktyczno-naukowa liczy prawie 1,7 tys. pracowników, w tym 167 profesorów tytularnych.

    Władysław Mazurkiewicz (ur. 23 września 1871 w Kamieniu w pow. owruckim guberni wołyńskiej, zm. 6 sierpnia 1933 w Warszawie) – polski lekarz, profesor farmakognozji i botaniki lekarskiej Uniwersytetu Warszawskiego.Franciszek Mieczysław Czubalski (ur. 30 stycznia 1885 w Przysusze, zm. 8 lutego 1965) w Warszawie – polski lekarz fizjolog.

    Według Webometrycznego Rankingu Uniwersytetów Świata ze stycznia 2016, pokazującego zaangażowanie instytucji akademickich w istnieniu w sieci Web, Uczelnia - z liczbą cytowań 24 327 - uplasowała się na 1101 miejscu pośród wszystkich typów uczelni.

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 1.1 Okres rozbiorów Polski
  • 1.2 Uczelnia w II Rzeczypospolitej
  • 1.3 Kształcenie w czasie II wojny światowej
  • 1.4 Okres powojenny
  • 1.4.1 Poczet rektorów
  • 2 Władze uczelni
  • 3 Wydziały
  • 4 Szpitale kliniczne
  • 5 Badania naukowe
  • 6 Współpraca z zagranicą
  • 7 Kampusy
  • 8 Biblioteka
  • 9 Zobacz też
  • 10 Przypisy
  • 11 Bibliografia
  • 12 Linki zewnętrzne
  • Dziekan – kierownik wydziału uczelni, jednoosobowy organ szkoły wyższej, jako kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni. W uczelni publicznej dziekan wydziału i prodziekani pochodzą z wyboru, którego tryb określa statut uczelni. Ich kadencja trwa cztery lata i nie mogą być wybrani na więcej niż dwie następujące po sobie kadencje.Janusz Zbigniew Piekarczyk (ur. 1946, zm. 17 września 2009) – polski lekarz, specjalista w zakresie chirurgii stomatologicznej oraz chirurgii szczękowo-twarzowej, profesor nauk medycznych, rektor Akademii Medycznej w Warszawie (1999–2005).

    Historia[]

    Warszawski Uniwersytet Medyczny jest jedną z najstarszych uczelni medycznych w Polsce. W roku 2009 uczelnia obchodziła 200-lecie nauczania medycyny w Warszawie. Z tej okazji Senat Uczelni ogłosił rok 2009 rokiem Jubileuszowym dla Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

    Okres rozbiorów Polski[]

    Korzenie uczelni sięgają 1809 roku, kiedy to z inicjatywy lekarzy – Augusta Wolffa, Hiacynta Dziarkowskiego, Józefa Czekierskiego i Franciszka Brandta – oraz asesora farmacji, Józefa Celińskiego, powstała Akademia Lekarska.

    Hiacynt Dziarkowski - (ur. 1747, zm. 1828) - polski lekarz, botanik i działacz społeczny. Uczestnik insurekcji kościuszkowskiej (generalny sztabsmedyk armii polskiej). W 1809 jeden z założycieli Akademii Lekarskiej, gdzie pełnił funkcję rektora i wykładowcy, od 1817 profesor patologii i semiotyki na Uniwersytecie Warszawskim. Do jego największych zasług zalicza się rozpowszechnianie szczepienia przeciw ospie w Królestwie Polskim.Lwów (dawna nazwa form. Królewskie Stołeczne Miasto Lwów), ukr. Львів (Lwiw), ros. Львов (Lwow), niem. Lemberg, łac. Leopolis, jidysz לעמבערג ,לעמבעריק (Lemberg, Lemberik), orm. Լվով (Lwow) – miasto na Ukrainie, ośrodek administracyjny obwodu lwowskiego.

    W 1816 roku Akademię Lekarską włączono jako Wydział Lekarski w skład powołanego przez władze zaborcze Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Uniwersytet funkcjonował do października 1831 r., kiedy to po powstaniu listopadowym zlikwidowano wszystkie wyższe uczelnie Królestwa Polskiego. Akademickie nauczanie medycyny w Warszawie zostało przerwane na 26 lat, a rozwój naukowy i zawodowy środowiska lekarskiego dbały w tym czasie Warszawskie Towarzystwo Lekarskie oraz Rada Lekarska Królestwa Polskiego.

    Powstanie warszawskie (1 sierpnia – 3 października 1944) – wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji „Burza”, połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego.Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.

    Wybuchy kolejnych epidemii i brak odpowiedniej liczby lekarzy wymusiły na zaborcy podjęcie decyzji o powołaniu uczelni medycznej. Najpierw w 1857 roku powołano Akademię Medyko-Chirurgiczną, kontynuującą tradycje Wydziału Lekarskiego Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego, a następnie w 1862 roku Akademię przyłączono do Szkoły Głównej Warszawskiej jako Wydział Lekarski.

    Webometryczny Ranking Uniwersytetów Świata (ang. Webometrics Ranking of World Universities lub Ranking Web of World Universities) – system rankingowy dla uczelni na świecie w oparciu o złożony wskaźnik, który bierze pod uwagę zarówno ilość treści internetowych (liczba stron internetowych i plików umieszczonych w Internecie) oraz widoczność i wpływ tych publikacji internetowych według liczby linków zewnętrznych (otrzymane cytowania stron). Ranking jest publikowany przez Cybermetrics Lab, grupę badawczą z Hiszpańskiej Krajowej Rady Badawczej (CSIC) z siedzibą w Madrycie.II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.

    Wzmożona rusyfikacja uczelni po upadku powstania styczniowego przerwała jej działalność. W 1869 r. powstał Cesarski Uniwersytet Warszawski, w którym obowiązkowym językiem wykładowym zamiast polskiego stał się rosyjski, a miejsce utalentowanych polskich wykładowców zajęli mniej zdolni Rosjanie. Z tych powodów uczelnia była bojkotowana przez patriotyczną młodzież, która na studia medyczne wybierała się m.in. do Dorpatu lub Petersburga.

    Powstanie listopadowe, wojna polsko-rosyjska 1830-1831 – polskie powstanie narodowe przeciw Rosji, które wybuchło w nocy z 29 listopada na 30 listopada 1830, a zakończyło się 21 października 1831. Zasięgiem swoim objęło Królestwo Polskie i część ziem zabranych (Litwę, Żmudź i Wołyń).Farmacja (nauki farmaceutyczne) – nauka o lekach, także ogólna nazwa wszystkich kierunków studiów farmaceutycznych. Nazwa pochodzi ze starożytnego egipskiego: ph-ar-maki znaczącego kto zapewnia bezpieczeństwo .

    Uczelnia w II Rzeczypospolitej[]

    Odrodzenie warszawskiego kształcenia medycznego stało się możliwe dopiero w początkach I wojny światowej, gdy w 1915 r. do Warszawy wkroczyli Niemcy. Do najbardziej zaangażowanych organizatorów nowego Uniwersytetu Warszawskiego należał wówczas lekarz i społecznik – Józef Polikarp Brudziński, który został pierwszym rektorem odrodzonego uniwersytetu.

    Rozporządzenie – akt normatywny wydany na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Rozporządzenie stanowi jedno ze źródeł prawa powszechnie obowiązującego, obok Konstytucji, ratyfikowanych umów międzynarodowych, ustaw oraz aktów prawa miejscowego.Tytus Chałubiński (ur. 29 grudnia 1820 w Radomiu, zm. 4 listopada 1889 w Zakopanem, syn Szymona i Teodozji z Wnorowskich) – polski lekarz, profesor patologii, miłośnik przyrody. Był współtwórcą Towarzystwa Tatrzańskiego i jednym z pierwszych badaczy przyrody tatrzańskiej. Na jego cześć nazwano Wrotami Chałubińskiego jedną z przełęczy w głównej grani Tatr. Popularyzator Zakopanego, w dużym stopniu przyczynił się do rozwoju tej miejscowości. Jeden z prekursorów polskiego klimatolecznictwa; jego staraniem Zakopane zyskało pod koniec XIX wieku status stacji klimatycznej jako kurort wspomagający leczenie chorób płucnych.

    Zanim w 1916 roku powołano samodzielny Wydział Lekarski, przez pierwsze 10 miesięcy działalności uniwersytetu nauczanie medycyny odbywało się w Oddziale Przygotowawczo-Lekarskim przy Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym. Pierwszym dziekanem Wydziału Lekarskiego został prof. Leon Kryński. Kadrę stanowili profesorowie praktykujący od lat w Warszawie oraz osoby które przenosiły się z innych ośrodków akademickich, najczęściej z Krakowa i ze Lwowa. Niektórzy z nich porzucali dotychczasową karierę akademicką i znaczne osiągnięcia, by budować od podstaw warszawską uczelnię. Wśród nich był wybitny polski internista – prof. Antoni Gluziński, przed I wojną światową rektor i dziekan Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu we Lwowie.

    Pielęgniarstwo – termin używany do różnego rodzaju zadań i działań zawodowych pielęgniarek i pielęgniarzy oraz nauki, wiedzy, techniki i sztuki z tymi czynnościami związanymi.Zdrowie publiczne – nauka zajmująca się zdrowiem na poziomie populacji ludzkiej. Profesor Uniwersytetu Yale, C.-E.A. Winslow, zaproponował w roku 1920 następującą definicję: “zdrowie publiczne jest nauką i sztuką zapobiegania chorobom, przedłużania życia, promowania zdrowia i sprawności fizycznej poprzez zorganizowane wysiłki na rzecz higieny środowiska, kontroli chorób zakaźnych, szerzenia zasad higieny osobistej, organizowania służb medycznych i opiekuńczych w celu wczesnego rozpoznawania, zapobiegania i leczenia oraz rozwijania takich mechanizmów społecznych, które zapewnią każdemu standard życia umożliwiający zachowanie i umacnianie zdrowia".

    Odrodzony Uniwersytet powołał w swojej strukturze osobny wydział dla kształcenia farmaceutów. Najpierw w 1915 r. utworzono kursy farmaceutyczne, które od roku akademickiego 1917/18 przemianowano na Studium Farmaceutyczne. W 1920 r. Studium to przekształcono w Oddział Farmaceutyczny przy Wydziale Lekarskim. Następnie rozporządzeniem Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z dnia 29 stycznia 1926 roku przy Uniwersytecie Warszawskim został utworzony pierwszy w Polsce samodzielny Wydział Farmaceutyczny. Jego dziekanem został prof. Władysław Mazurkiewicz.

    Władysław Antoni Gluziński (ur. 18 maja 1856 we Włocławku, zm. 10 kwietnia 1935 w Warszawie) – polski lekarz internista, patolog, klinicysta i nauczyciel.Uczelnie medyczne w Polsce – uczelnie publiczne nadzorowane przez ministra właściwego do spraw zdrowia, wyspecjalizowane w kształceniu w dziedzinach nauk medycznych (lekarze, lekarze dentyści, magistrzy pielęgniarstwa, magistrzy farmacji i inni). Działają jako samodzielne uczelnie (uniwersytet medyczny) lub – w trzech przypadkach – jako część uniwersytetów: bydgoskie Collegium Medicum UMK, krakowskie Collegium Medicum UJ oraz olsztyński Wydział Nauk Medycznych UWM. Poza kształceniem uczelnie medyczne prowadzą prace naukowo-badawcze oraz szpitale kliniczne.

    W 1920 r. powołano w Warszawie Państwowy Instytut Dentystyczny kształcący dentystów na poziomie wyższym. Instytutowi, który nie posiadał pełnych praw akademickich, patronował Wydział Lekarski UW. Kadra naukowa wydziału uzupełniała obsadę nauczycieli akademickich instytutu i była gwarancją wysokiego poziomu nauczania. W 1933 przemianowano tę uczelnię na Akademię Stomatologiczną. Działała ona do 1949 roku, kiedy została włączona jako Oddział Stomatologiczny do Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego.

    Szczęsny Leszek Zgliczyński (ur. 20 listopada 1914 w Lublinie, zm. 2 października 2008 w Warszawie) – polski lekarz radiolog, nauczyciel akademicki, profesor nauk medycznych. W latach 1972–1979 rektor Akademii Medycznej w Warszawie.August Ferdynand Wolff (ur. 1768 w Lesznie, zm. 6 kwietnia 1846 w Warszawie) – lekarz, współzałożyciel Szkoły Lekarskiej w Warszawie i Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego.

    Kształcenie w czasie II wojny światowej[]

    W latach II wojny światowej w ramach uniwersyteckiego podziemnego nauczania medycyny działała m.in. Szkoła Docenta Jana Zaorskiego (Prywatna Szkoła Zawodowa dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego), której studenci i lekarze nieśli pomoc rannym i brali udział w walkach podczas powstania warszawskiego. Warszawska medycyna w latach wojny poniosła ogromne straty – z 23 profesorów ocalało tylko jedenastu, poległa także wielka liczba lekarzy, pielęgniarek i studentów.

    Diagnostyka laboratoryjna, analityka medyczna, medycyna laboratoryjna – dyscyplina medycyny, której zadaniem jest określanie składu i parametrów biologicznych i fizykochemicznych krwi lub innych materiałów pobranych od pacjenta. Badanie laboratoryjne prowadzi się in vitro przy użyciu technik mikroskopowych, biochemicznych, immunologicznych, bakteriologicznych, analizy instrumentalnej i służy ustaleniu rozpoznania lub monitorowaniu leczenia.Józef Polikarp Brudziński (ur. 26 stycznia 1874 w Bolewie, zm. 18 grudnia 1917 w Warszawie) – polski lekarz, pediatra i neurolog, działacz społeczny i polityczny, założyciel, profesor i rektor Uniwersytetu Warszawskiego. Opisał szereg objawów zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (objawy Brudzińskiego). Współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego i „Przeglądu Pediatrycznego”.

    Okres powojenny[]

    W 1950 roku, z połączenia wydzielonych z Uniwersytetu Warszawskiego wydziałów lekarskiego i farmaceutycznego oraz Akademii Stomatologicznej, powstała samodzielna Akademia Medyczna w Warszawie. W jej murach kształcili się lub pracowali lekarze, którzy stali się legendami polskiej medycyny: profesorowie Ludwik Hirszfeld, Tytus Chałubiński, a współcześnie: Jan Nielubowicz, Tadeusz Orłowski, Zbigniew Religa.

    Szpital kliniczny – szpital III (najwyższego) poziomu referencyjnego, stanowiący bazę naukowo-dydaktyczną dla uczelni medycznej. Nazwę szpitala klinicznego noszą również niektóre szpitale resortowe posiadające status instytutów naukowych.Bolesław Górnicki - (ur. 5 stycznia 1909 w Sokołówce (Podole) zm. 27 lipca 1998 w Warszawie) – polski lekarz pediatra i historyk medycyny.

    22 marca 2008 roku uczelnia stała się uniwersytetem na mocy Ustawy z dnia 23 stycznia 2008 r.

    Poczet rektorów[]

    Centrum Dydaktyczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
    Budynek Centrum Biblioteczno-Informacyjnego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
  • Rektorzy Akademii Medycznej w Warszawie
  • 1950-1955: Franciszek Czubalski
  • 1955-1962: Marcin Kacprzak
  • 1962-1972: Bolesław Górnicki
  • 1972-1979: Szczęsny Leszek Zgliczyński
  • 1979-1981: Jerzy Szczerbań
  • 1981-1987: Jan Nielubowicz
  • 1987-1990: Bogdan Pruszyński
  • 1990-1996: Tadeusz Tołłoczko
  • 1996-1999: Andrzej Górski
  • 1999-2005: Janusz Piekarczyk
  • 2005-2008: Leszek Pączek
  • Rektorzy Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego:
  • 2005-2008: Leszek Pączek
  • 2008-2016: Marek Krawczyk (II kadencje)
  • od 2016: Mirosław Wielgoś (rektor elekt)
  • Marek Jacek Kuch (ur. 3 maja 1963 w Warszawie) – polski lekarz internista i kardiolog, nauczyciel akademicki, profesor nauk medycznych.Jan Marceli Zaorski (ur. 6 maja 1887 w Krakowie, zm. 10 marca 1956 w Warszawie) – polski chirurg, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, major lekarz Wojska Polskiego.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Powstanie styczniowe – polskie powstanie narodowe przeciwko Imperium Rosyjskiemu, ogłoszone manifestem 22 stycznia 1863 wydanym w Warszawie przez Tymczasowy Rząd Narodowy, spowodowane narastającym rosyjskim terrorem wobec polskiego biernego oporu. Wybuchło 22 stycznia 1863 w Królestwie Polskim i 1 lutego 1863 na Litwie, trwało do jesieni 1864. Zasięgiem objęło tylko ziemie zaboru rosyjskiego: Królestwo Polskie oraz ziemie zabrane.
    Profesor (z łac. professor) – termin, który może oznaczać: tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym, stanowisko nauczycieli akademickich, tytuł honorowy nadawany w Polsce nauczycielom szkolnictwa podstawowego, gimnazjalnego i ponadgimnazjalnego oraz tytuł zwyczajowy używany w polskim szkolnictwie średnim.
    I wojna światowa – konflikt zbrojny trwający od 28 lipca 1914 do 11 listopada 1918 (w latach 20. i 30. XX wieku nazywany "wielką wojną") pomiędzy ententą, tj. Wielką Brytanią, Francją, Rosją, Serbią, Japonią, Włochami (od 1915) i Stanami Zjednoczonymi (od 1917), a państwami centralnymi, tj. Austro-Węgrami i Niemcami wspieranymi przez Turcję i Bułgarię.
    Lekarz – osoba posiadająca właściwe kwalifikacje, potwierdzone wymaganymi dokumentami, do udzielania świadczeń zdrowotnych, w szczególności do: badania stanu zdrowia, rozpoznawania chorób i zapobiegania im, leczenia i rehabilitacji chorych, udzielania porad lekarskich, a także wydawania opinii i orzeczeń lekarskich, w zakresie swojej specjalizacji (art. 2 ustawy opublikowanej w Dz. U. z 2005 r. Nr 226, poz. 1943).
    Farmaceuta - osoba udzielająca usług farmaceutycznych, która ukończyła studia w szkole wyższej na kierunku farmacja.
    Leon Paweł Wawrzyniec Kryński (ur. 20 stycznia 1866, zm. 8 października 1937) polski lekarz chirurg i urolog. Jako jeden z pierwszych lekarzy dokonał wszczepienia moczowodu w jelito grube. W latach 1901-1908 był profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego.W 1908 przeniósł się do Warszawy i został ordynatorem szpitala Świętego Ducha. W 1916 zorganizował wydział lekarski Uniwersytetu Warszawskiego. Leon Kryński jest autorem 109 prac z zakresu chirurgii operacyjnej i urologii.
    Fizjoterapia (ang. physical therapy, physiotherapy, PT) jest pojęciem nierozerwalnie związanym z "rehabilitacją medyczną". Przez fizjoterapię rozumie się zespół metod leczniczych wykorzystujących zjawisko reaktywności organizmu na bodźce. Specjalistami z zakresu stosowania fizjoterapii są fizjoterapeuci.

    Reklama