• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Akademia Medyczna w Łodzi

    Przeczytaj także...
    Białaczka (łac. leucaemia) – nazwa grupy chorób nowotworowych układu krwiotwórczego. Nazwa historycznie wywodzi się od białawego koloru próbki krwi chorego na ostrą białaczkę. Białaczka charakteryzuje się ilościowymi i jakościowymi zmianami leukocytów we krwi, szpiku i narządach wewnętrznych (śledzionie, węzłach chłonnych). Występuje częściej u mężczyzn niż u kobiet w proporcji 3:2.Bonn, Bundesstadt Bonn – miasto federalne, miasto na prawach powiatu w zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, po obu stronach rzeki Ren. Bonn leży ok. 30 km na południe od Kolonii. Liczy 324 899 mieszkańców (2010). W połowie drogi do Kolonii leży port lotniczy Köln/Bonn. Historia miasta liczy ponad 2 000 lat i sięga do czasów germańskich i rzymskich osad. Od 1597 do 1794 Bonn było rezydencją książąt kolońskich, a w 1770 r. przyszedł tu na świat Ludwig van Beethoven.
    Nefrologia − dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami nerek leczonych nieinwazyjnie w odróżnieniu od urologii. Jest podspecjalnością interny.

    Akademia Medyczna w Łodzi – była akademia medyczna w Łodzi, działająca w latach 1949–2002, w ostatnim okresie swojej działalności złożona z Wydziałów: Lekarskiego (z Oddziałem Pielęgniarstwa), Stomatologicznego, Zdrowia Publicznego i Farmaceutycznego (z Oddziałem Analityki Medycznej).

    Ginekologia – dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką i leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego. Najczęstsze problemy, jakimi zajmują się ginekolodzy, to: zaburzenia miesiączkowania, stany zapalne pochwy, antykoncepcja, niepłodność, nowotwory narządów rodnych. Ściśle związana z położnictwem.Trzustka (łac. pancreas) – narząd gruczołowy położony w górnej części jamy brzusznej. Ma nieregularny, wydłużony i spłaszczony w wymiarze grzbietowo-brzusznym kształt. Wymiar podłużny w rzucie poprzecznym porównywany do kształtu młotka lub haczyka (wygięty częścią środkową do przodu). W rzucie czołowym kształt przypomina literę S. U osoby żywej jest szaroróżowa, a na zwłokach szarobiała. Budowa zrazikowa dobrze zaznacza się na powierzchni gruczołu i nadaje mu wygląd guzkowaty. Na powierzchni trzustki może gromadzić się tkanka tłuszczowa, która wygładza jej powierzchnię i nadaje zabarwienie bardziej żółtawe. Miąższ narządu jest spoisty i miękki. Pod względem funkcjonalnym trzustka składa się z części wewnątrzwydzielniczej (hormonalnej, odpowiedzialnej za wytwarzanie kilku hormonów m.in. insuliny i glukagonu) i zewnątrzwydzielniczej (trawiennej, produkującej zawierający enzymy trawienne sok trzustkowy (łac. succus pancreaticus), zwany śliną brzucha ze względu na podobieństwo konsystencji i barwy do śliny).

    Uczelnia powstała mocą „Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 października 1949 r. w sprawie założenia Akademii Lekarskich w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Lublinie, Łodzi i Wrocławiu”, które przekształciło z dniem 1 stycznia 1950 r. Wydziały: Lekarski, Farmaceutyczny i Stomatologiczny działające od 27 sierpnia 1945 r. na Uniwersytecie Łódzkim w samodzielną uczelnię. Pierwszym rektorem AM w Łodzi został prof. dr Emil Paluch (toksykolog i higienista), który pełnił tę funkcję w latach 1950-1954.

    Pułkownik – stopień oficerski. W SZ RP jest to najwyższy stopień wojskowy korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – korpusu oficerów sztabowych. W większości sił zbrojnych po stopniu pułkownika (ang. i fr. – colonel, niem. Oberst, ros. полковник) są stopnie generalskie.Histologia (z gr. histos – tkanka, logos – wiedza, nauka) – nauka o budowie, rozwoju i funkcjach tkanek, w przeciwieństwie do anatomii, zajmuje się badaniem mikroskopowej budowy ciała. Nauka o mikroskopowych wykładnikach chorób nosi nazwę histopatologii.

    Akademia Medyczna w Łodzi została rozwiązana mocą „Ustawy Sejmu RP z dn. 27 lipca 2002 r. o powołaniu Uniwersytetu Medycznego w Łodzi”, która w miejsce dwóch poprzednio istniejących łódzkich uczelni medycznych, tj. Akademii Medycznej i Wojskowej Akademii Medycznej, powoływała nową, kontynuującą statutowo tradycje obu swoich poprzedniczek.

    Leonard Kuczyński (ur. w 1913 r. w Sejnach, zm. 1994 r.), profesor farmacji. Rektor Akademii Medycznej we Wrocławiu w latach 1968–1972. Wielokrotny dziekan Wydziału Farmaceutycznego oraz Prorektor ds. Nauki.Maksym Nikonorow (ur. 19 sierpnia 1913 w Petersburgu – zm. 10 października 1985 r. w Warszawie), doktor farmacji, docent toksykologii Akademii Medycznej w Łodzi, profesor bromatologii i toksykologii. Absolwent Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Warszawskiego w 1935 r. Należał Polskiej Korporacji Akademickiej Lechicja.

    Uczelnia wykształciła 15517 lekarzy medycyny, 6103 lekarzy dentystów, 5350 magistrów farmacji i 465 magistrów analityki medycznej.

    ]

  • 1950-1954: prof. dr Emil Paluch
  • 1954-1955: prof. dr med. Aleksander Goldschmied
  • 1955-1968: prof. dr med. Marian Stefanowski
  • 1968-1972: prof. dr hab. med. Tadeusz Pawlikowski
  • 1972-1981: prof. dr hab. inż. Antoni Kotełko
  • 1981-1987: prof. dr hab. med. Leszek Woźniak
  • 1987-1990: prof. dr hab. med. Marek Pawlikowski
  • 1990-1996: prof. dr hab. med. Jan Berner
  • 1996-2001: prof. dr hab. med. Henryk Stępień
  • 2001-2002: prof. dr hab. med. Tadeusz Robak
  • Doktorzy ]

  • 1952 – Bronisław Jerzy Sabat (1871-1953) – dr medycyny i filozofii, profesor Akademii Medycznej w Łodzi, twórca rentgenokimografii
  • 1958 – Witold Eugeniusz Orłowski (1874-1966) – dr nauk medycznych, profesor zwyczajny Akademii Medycznej w Warszawie, twórca kierunku fizjopatologii i biochemii w klinicystyce chorób wewnętrznych
  • 1970 – Tadeusz Kotarbiński (1886-1981) – doktor filozofii, logik, prakseolog, pionier i współtwórca prakseologii polskiej, pierwszy rektor Uniwersytetu Łódzkiego, prezes PAN
  • 1970 – Marian Stanisław Stefanowski (1897-1979) – doktor wszechnauk lekarskich, profesor zwyczajny, chirurg (szczególnie w zakresie chirurgii tarczycy, dróg żółciowych i trzustki), rektor Akademii Medycznej w Łodzi, współtwórca WAM
  • 1975 – Zofia Jerzmanowska (1906-1999) – doktor chemii, profesor zwyczajny Akademii Medycznej w Łodzi, chemik, farmaceuta,
  • 1975 – Eufemiusz Józef Herman (1892-1985) – doktor medycyny, profesor zwyczajny Akademii Medycznej w Łodzi, neurolog
  • 1975 – Tadeusz Ewaryst Pawlikowski (1904-1985) – doktor medycyny, profesor zwyczajny, rektor Akademii Medycznej w Łodzi, endokrynolog (twórca łódzkiej szkoły endokrynologicznej), społecznik i humanista
  • 1975 – Jarosław Prokopec (ur. 1923) – doktor medycyny, profesor medycyny nuklearnej, Minister Zdrowia Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej
  • 1975 – Aleksander Pruszczyński (1902-1982) – doktor medycyny, profesor zwyczajny Akademii Medycznej w Łodzi i WAM, patolog, autor wielu dzieł z zakresu anatomii patologicznej, onkologii i cytochemii
  • 1977 – Wiktor Dega (1896-1995) – doktor medycyny, profesor Akademii Medycznej w Poznaniu, chirurg-ortopeda, autor nowych metod operacyjnych i leczniczych
  • 1977 – Martin M. Cummings (ur. 1920) – profesor doktor medycyny, specjalista w dziedzinie informatyki medycznej, dyrektor Narodowej Biblioteki Medycznej w Bethesda (USA)
  • 1978 – Wacław Markert (1898-1992) – profesor zwyczajny, internista, założyciel i redaktor czasopisma naukowego „Folia Medica Lodziensia”,
  • 1979 – Tadeusz Lipiec (1903-1981) – doktor filozofii, chemik i farmaceuta, prorektor i profesor Akademii Medycznej w Łodzi
  • 1979 – Ulf von Euler (1905- 1983) – doktor medycyny, fizjolog, współodkrywca prostaglandyn, profesor fizjologii Królewskiego Karolińskiego Instytutu Medyczno-Chirurgicznego w Sztokholmie, laureat nagrody Nobla w 1970 r.,
  • 1979 – Manfred Bleuler (1928-1983) – psychiatra, kierownik Katedry Psychiatrii Uniwersytetu w Zurychu, dyrektor Ośrodka Klinicznego Burchoelzin
  • 1980 – Witold Rudowski (1918-2001) – doktor habilitowany nauk medycznych, chirurg i transfuzjolog, specjalista leczenia oparzeń, profesor zwyczajny Akademii Medycznej w Warszawie, dyrektor Instytutu Hematologii w Warszawie, wieloletni kierownik Kliniki Chirurgii Instytutu Hematologii w Warszawie, członek rzeczywisty PAN, b. prezes Towarzystwa Chirurgów Polskich, doktor honoris causa Akademii Medycznej w Poznaniu, w Warszawie, WAM w Łodzi i we Wrocławiu oraz Uniwersytetu w Edynburgu,
  • 1981 – Leonard Kuczyński (ur. 1913) – doktor habilitowany nauk farmaceutycznych, chemik, profesor zwyczajny, rektor Akademii Medycznej we Wrocławiu
  • 1984 – André Delmas (1910-1999) – profesor doktor medycyny, anatom, dziekan Wydziału Lekarskiego Sainte-Péres w Paryżu,
  • 1984 – Bronisław Filipowicz (1904-1988) – doktor filozofii, biochemik, doktor filozofii Uniwersytetu Warszawskiego, organizator i kierownik Katedry Biochemii Akademii Medycznej w Łodzi
  • 1985 – Maksym Nikonorow (1913-1985) – doktor farmacji, profesor zwyczajny bromatologii i toksykologii, pułkownik, twórca toksykologii żywności, współtwórca WAM, komendant Wojskowego Instytutu Higieny i Epidemiologii w Warszawie,
  • 1989 – Aleksander Wejn (1927-2003) – doktor medycyny, czołowy neurolog rosyjski w dziedzinie zagadnień snu i patologii układu autonomicznego, m.in. bólów głowy, kierownik kliniki w Instytucie Medycznym im. Sieczenowa w Moskwie,
  • 1989 – Walter Ried (ur. 1920) – profesor zwyczajny chemii Instytutu Chemii Organicznej Uniwersytetu im. J.W. Goethego we Frankfurcie nad Menem, chemik, prekursor nowych metod badania struktury związków organicznych
  • 1990 – Russel J. Reiter (ur. 1936) – profesor neuroendokrynologii Zakładu Biologii Komórkowej i strukturalnej Ośrodka Medycznego Uniwersytetu Teksaskiego w San Antonio (USA)
  • 1990 – Bela Halasz (ur. 1927)- doktor medycyny, profesor anatomii, histologii i embriologii Uniwersytetu Semmelweisa w Budapeszcie (Węgry), laureat nagrody von Eulera
  • 1991 – Horst Stoeckel (ur. 1930) – doktor medycyny, profesor anestezjologii Uniwersytetu w Bonn, autor wielu prac z dziedziny anestezjologii,
  • 1994 – Jerzy Brzeziński (1922-1996) – doktor nauk medycznych, profesor neurologii Akademii Medycznej w Łodzi, twórca łódzkiej szkoły eurochirurgii, ogromny udział w rozwoju neurotraumatologii, neuroanestezjologii i neuroradiologii
  • 1995 – Dennis V. Parke (ur. 1922) – biochemik, toksykolog i patolog, dziekan Wydziału Biologii i Chemii Uniwersytetu Surrey w Guildford (Wlk. Brytania),
  • 1995 – Daniel Carleton Gajdusek (ur. 1923) – doktor medycyny i filozofii, pediatra, biofizyk i mikrobiolog, dyrektor Laboratorium do Badań Centralnego Systemu Nerwowego NINDS, National Institute of Health w Bethesda USA, laureat Nagrody Nobla w 1976 r. za odkrycia z dziedziny neuropatologi i wirusologii,
  • 1995 – Paul Zech (ur. 1932) – profesor, nefrolog Uniwersytetu Claude Bernard w Lyonie (Francja)
  • 1996 – Leszek Woźniak – doktor nauk medycznych, profesor zwyczajny Akademii Medycznej w Łodzi i WAM, patomorfolog, onkolog, pierwszy demokratycznie wybrany rektor Akademii Medycznej w Łodzi
  • 1997 – Antoni Prusiński (ur. 1925) – doktor nauk medycznych, profesor neurologii, kierownik Katedry Neurologii Akademii Medycznej w Łodzi, twórca pierwszego w krajach wschodnioeuropejskich Ośrodka Leczenia Migreny,
  • 1999 – Louis-Marc Patricot (ur. 1937) – fizyk, chemik i patolog, dyrektor Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego w Lyonie, profesor Uniwersytetu Claude Bernard w Lyonie (Francja)
  • 1999 – Marc Dechavanne (ur. 1939) – profesor interny i hematologii, rektor Uniwersytetu im. Claude Bernard w Lyonie, kierownik naukowy Laboratorie d’Haemostase Szpitala im. Edouard Herriot i Szpitala Chorób Sercowo-Płucnych w Lyonie (Francja)
  • 1999 – Maria Olszewska (ur. 1929) – biolog, cytolog i cytogenetyk, profesor Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Łódzkiego, kierownik Katedry Cytologii i Cytochemii Roślin Uniwersytetu Łódzkiego
  • 2000 – Cedric Stuart Raine (ur. 1940) – zoolog, neuropatolog, profesor w Albert Einstein College of Medicine w Nowym Jorku, specjalista w dziedzinie mikroskopii elektronowej, twórca nowej dyscypliny – neuroimmunologii
  • 2001 – Zbigniew Puchalski (ur. 1933) – doktor nauk medycznych, profesor zwyczajny, specjalista w zakresie chirurgii ogólnej, chirurgii endokrynologicznej, patofizjologii, rektor Akademia Medyczna w Białymstoku (obecnie Uniwersytet Medyczny w Białymstoku).
  • 2002 – Aaron Polliack (ur. 1939) – profesor medycyny, hematolog, dziekan Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Hadassh w Jerozolimie, kierownik Kliniki Białaczek i Chłoniaków Szpitala Uniwersyteckiego w Jerozolimie, założyciel i redaktor naczelny prestiżowego czasopisma naukowego Leukemia and Lymphoma.
  • 2002 – Longin Marianowski (ur. 1934) – profesor zwyczajny medycyny, ginekolog i położnik, kierownik Katedry i Kliniki Ginekologii i Położnictwa Akademii Medycznej w Warszawie
  • Przypisy

    1. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 października 1949 r. w sprawie założenia Akademii Lekarskich w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Lublinie, Łodzi i Wrocławiu (Dz. U. z 1949 r. Nr 58, poz. 450).
    Witold Eugeniusz Orłowski (ur. 24 stycznia 1874 w Norwidpolu, zm. 2 grudnia 1966 w Warszawie) – polski lekarz internista. Ojciec Tadeusza, brat Zenona. Uzyskał tytuł docenta w 1903 roku, profesora nadzwyczajnego w 1907, profesora zwyczajnego w 1913 w Kazaniu.Dziekan – kierownik wydziału uczelni, jednoosobowy organ szkoły wyższej, jako kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni. W uczelni publicznej dziekan wydziału i prodziekani pochodzą z wyboru, którego tryb określa statut uczelni. Ich kadencja trwa cztery lata i nie mogą być wybrani na więcej niż dwie następujące po sobie kadencje.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Prakseologia - teoria sprawnego działania. Jest dziedziną badań naukowych dotyczących wszelkiego celowego działania ludzkiego.
    Psychiatria – jedna z podstawowych specjalizacji medycznych zajmująca się badaniem, zapobieganiem i leczeniem zaburzeń i chorób psychicznych. Bada ich uwarunkowania biologiczne, psychologiczne, rodzinno-genetyczne, społeczne, konstytucjonalne – sposoby powstawania i skutecznego zapobiegania.
    Paul Zech – (ur. 19 lutego 1881 w Wąbrzeźnie wówczas Briesen, zm. 7 września 1949 w Buenos Aires) Pisarz niemiecki, poeta, dramaturg i tłumacz. Urodził się 19 lutego 1881 roku w Wąbrzeźnie, w kamienicy przy ul. Wolności 14 - gdzie spędził dzieciństwo i pierwsze lata młodości. Ojciec jego był rzemieślnikiem tzw. powroźnikiem. Po przerwaniu niesystematycznych studiów humanistycznych m. in. w Bonn, Heldelbergu i Zurychu, podjął pracę jako palacz i górnik w kopalniach belgijskich w latach 1902-1909. W latach 1912-33 mieszkał w Berlinie, gdzie pracował jako redaktor, bibliotekarz, agent reklamowy i dramaturg. W 1934 roku przez Wiedeń i Triest udał się na emigrację, a od 1937 roku zamieszkał w Argentynie. Spoczął na berlińskim cmentarzu Friedenau. Był jednym z najbardziej płodnych pisarzy niemieckojęzycznych. Wydał ok. 30 zbiorów poezji, 30 zbiorów dramatów, 20 tomów prozy, zajmowała go również eseistyka oraz tłumaczenia z francuskiego. Dotąd w języku polskim wydano tylko zbiór opowiadań pochodzących z tomu „Der schwarze Baal”, przetłumaczone przez Honoratę Züger. W zbiorach wąbrzeskiej biblioteki znajduje się także kilka wierszy Paula Zecha tłumaczonych na polski przez Andrzeja Kopackiego, Karola Brzóskiewicza, Jakuba Wildgena i Pawła Beckera. Do jego najwybitniejszych dzieł należą: Historia ubogiej Joanny, Niemcy, waszym tancerzem jest śmierć czy Juppchen od koni
    Witold Rudowski (ur. 17 lipca 1918 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 2001), doktor habilitowany nauk medycznych, polski chirurg i transfuzjolog, specjalista leczenia oparzeń, profesor zwyczajny Akademii Medycznej w Warszawie,.dyrektor Instytutu Hematologii w Warszawie, wieloletni kierownik Kliniki Chirurgii Instytutu Hematologii w Warszawie, członek rzeczywisty PAN, prezes Towarzystwa Chirurgów Polskich, Prezes Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (1995-2001).
    Chłoniaki (łac. Lymphoma) – choroby nowotworowe wywodzące się z układu chłonnego (limforetikularnego). Najczęściej objawiają się powiększeniem węzłów chłonnych lub wątroby i śledziony. Wszystkie chłoniaki są nowotworami złośliwymi, jednak wyróżnia się postacie o mniejszej i większej złośliwości. Chłoniaki przebiegające z zajęciem szpiku nazywane są białaczkami. Chłoniaki leczone są głównie chemioterapią. W postaciach zlokalizowanych możliwe jest leczenie operacyjne.
    Neurologia – dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami obwodowego układu nerwowego i ośrodkowego układu nerwowego. Neurologia i psychiatria są dziedzinami pokrewnymi, a niektóre choroby są domeną zarówno neurologa jak i psychiatry. Neurologia zajmuje się głównie schorzeniami, których podłożem jest proces uszkadzający układ nerwowy, a psychiatria z kolei zajmuje się głównie chorobami, których podłożem jest biochemiczne zaburzenie funkcjonowania mózgu jako całości.
    Aaron Polliack - izraelski profesor medycyny, hematolog, kierownik kliniki białaczek i chłoniaków uniwersytetu Hadassah w Jerozolimie

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.05 sek.