• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Akademia Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Wydział Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu (WMW UP we Wrocławiu) - jeden z 5 wydziałów Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu powstały 1 listopada 1945 roku na mocy uchwały Senatu Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu. Kształci studentów na kierunku weterynaria, na studiach stacjonarnych oraz niestacjonarnych.Antoni Julian Bant (ur. 13 maja 1891 we Lwowie, zm. 12 czerwca 1981 we Wrocławiu) – polski profesor nauk weterynaryjnych.

    Akademia Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie – jedna z czterech uczelni we Lwowie w dwudziestoleciu międzywojennym i jedna z dwóch uczelni kształcących lekarzy w specjalności medycyna weterynaryjna w II Rzeczypospolitej.

    Historia[ | edytuj kod]

    Została założona w 1881 dzięki staraniom i wnioskowi Sejmu Galicyjskiego pod nazwą Cesarsko-Królewskiej Szkoły Weterynaryjnej we Lwowie przez prof. Piotra Seifmana – Polaka, założyciela Instytutu Weterynarii w Kazaniu, który był w latach 1881–1894 pierwszym dyrektorem uczelni. Organizatorami pierwszych trzech instytutów uczelni zostali Seifman oraz Antoni Barański i Henryk Kadyi. Od 1894 do 1910 dyrektorem i rektorem uczelni był Józef Szpilman. W 1909 szkoła uzyskała pełne prawa akademickie, a w 1922 – z racji wysokiego poziomu kształcenia otrzymała nazwę Akademii Medycyny Weterynaryjnej.

    Odo Feliks Kazimierz Bujwid (ur. 30 listopada 1857 w Wilnie, zm. 25 grudnia 1942 w Krakowie) – pierwszy polski bakteriolog, pionier higieny i profilaktyki lecznictwa, jeden z pierwszych polskich naukowców zajmujących się wytwórczością szczepionek leczniczych, przeprowadził pionierskie szczepienia przeciwko wściekliźnie.Tadeusz Maria Olbrycht (ur. 23 maja 1891 r. w Sanoku, zm. 2 czerwca 1963 r. w Krakowie) - polski zootechnik, profesor Akademii Weterynaryjnej we Lwowie w latach 1926-1936, profesor uniwersytetu w Edynburgu (1943-1946. W 1946 roku objął stanowisko profesora Uniwersytetu we Wrocławiu. Inicjator utworzenia Wydziału Zootechnicznego na tejże uczelni (później w WSR we Wrocławiu).

    W okresie II Rzeczypospolitej godność rektora Akademii piastowali:

    1. Włodzimierz Kulczycki (1917-1919)
    2. Kazimierz Panek (1919-1920)
    3. Zygmunt Markowski (1920-1923)
    4. Stanisław Niemczycki (1923-1925)
    5. Wacław Moraczewski (1925-1927)
    6. Zygmunt Markowski (1927-1930)
    7. Bronisław Janowski (1930-1936)
    8. Jerzy Alexandrowicz (1936-1937)
    9. Kazimierz Szczudłowski (1937-1939)

    5 maja 1923 Helena Jurgielewicz, córka Odo Bujwida, jako pierwsza kobieta otrzymała dyplom lekarza weterynarii po ukończeniu studiów z ogólnym wynikiem celującym.

    II Rzeczpospolita (II RP) – Rzeczpospolita Polska w latach 1918–1945, od odzyskania suwerenności państwowej w 1918 do wycofania uznania międzynarodowego dla Rządu RP na uchodźstwie w konsekwencji wykonania porozumień między mocarstwami wielkiej trójki na konferencji jałtańskiej w 1945.Jerzy Stanisław Aleksandrowicz lub Alexandrowicz (ur. 2 sierpnia 1886 w radomskich Stoczkach, zm. 28 października 1970 w Plymouth) – podpułkownik-lekarz Wojska Polskiego, biolog, histolog, jeden z czołowych neurofizjologów porównawczych na świecie.

    W roku akademickim 1938/1939 działało 17 katedr i szereg specjalistycznych laboratoriów. Jej wykładowcami byli wówczas wybitni profesorowie, m.in.: Zygmunt Markowski (Katedra Chorób Wewnętrznych Zwierząt), Antoni Bant (Katedra Anatomii Zwierząt), Gustaw Poluszyński (Katedra Zoologii), Aleksander Zakrzewski (Katedra Anatomii Patologicznej Zwierząt), Stanisław Niemczycki (Katedra Chemii), Tadeusz Olbrycht (Katedra Hodowli Zwierząt). Akademia mieściła się przy ul. Kochanowskiego 67–69.

    Stanisław Tadeusz Niemczycki (ur. 19 września 1872 w Jarosławiu, zm. 12 maja 1943 we Lwowie) – profesor chemii, wykładowca i rektor Akademii Medycyny Weterynaryjnej we LwowieSejm Krajowy – istniejący w Galicji w latach 1861–1918 organ przedstawicielski, kompetentny w niektórych sprawach wewnętrznych Galicji (gospodarka, oświata i kultura).

    W 1932 odbyły się uroczystości 50-lecia Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie.

    W ostatnim roku istnienia II RP w maju 1939 rektorem AMW został wybrany Jerzy Alexandrowicz, który nie przyjął tej funkcji i wybrany został Kazimierz Szczudłowski.

    Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej, agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 i nastaniu okupacji sowieckiej uczelnia została przemianowana na Lwowski Instytut Weterynaryjny (1939-1941). Po ataku III Rzeszy na ZSRR z połowy 1941 i wprowadzeniu okupacji niemieckiej Niemcy przemianowali uczelnię na Państwowe Instytuty Weterynaryjne (niem. Staatliche Tierarztliche Institut), od maja 1942 pod nazwą Państwowe Zawodowe Kursy Weterynaryjne (niem. Staatliche Tierarztliche Fachkurse). Po przejściu frontu wschodniego, wkroczeniu do Lwowa Armii Czerwonej i ponownym nastaniu władzy radzieckiej, został reaktywowany Lwowski Instytut Weterynaryjny

    Lwów (dawna nazwa form. Królewskie Stołeczne Miasto Lwów), ukr. Львів (Lwiw), ros. Львов (Lwow), niem. Lemberg, łac. Leopolis, jidysz לעמבערג ,לעמבעריק (Lemberg, Lemberik), orm. Լվով (Lwow) – miasto na Ukrainie, ośrodek administracyjny obwodu lwowskiego.Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.

    Po zakończeniu wojny w wyniku wysiedlenia Polaków ze Lwowa prawie wszyscy polscy pracownicy naukowi i techniczni uczelni wyjechali w 1944 do Krakowa, a w latach 1945–1946 do Wrocławia, gdzie został utworzony w ramach Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu Wydział Weterynaryjny. Jego pierwszym dziekanem został prof. Zygmunt Markowski, rektor lwowskiej Akademii Medycyny Weterynaryjnej w latach 1920–1923 i 1927–1930. W roku akademickim 1945/1946 działało na nim 18 katedr, zaś 9 byłych profesorów AMW został kierownikami katedr.

    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.Front wschodni – całokształt działań bojowych w czasie II wojny światowej pomiędzy III Rzeszą a ZSRR i sojusznikami obydwóch państw w Europie Wschodniej i Środkowej. Walki na froncie wschodnim trwały od 22 czerwca 1941 do 8 maja 1945. Swym zasięgiem obejmowały znaczny obszar europejskiej części Rosji, całą Polskę, Ukrainę, Białoruś, Litwę, Łotwę, Estonię, Finlandię, Rumunię, Węgry, Słowację, Jugosławię aż do wschodniej części Niemiec i Austrii. Był to najkrwawszy i największy z frontów wojennych w historii.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Armia Czerwona, ros. Красная Армия, pełna nazwa Robotniczo-Chłopska Armia Czerwona (Рабоче-Крестьянская Красная Армия, RKKA), od 23 lutego 1946 roku Armia Radziecka (ros. Советская армия, stosowane również tłumaczenie Armia Sowiecka) – wojska lądowe Sił Zbrojnych ZSRR, istniejące do grudnia 1991 (przemianowane m.in. na Wojska Lądowe Republiki Białoruś, Wojska Lądowe Federacji Rosyjskiej oraz wojska lądowe każdej z pozostałych dawnych republik ZSRR).
    Historia Polski (1918–1939) – historia Polski w dwudziestoleciu międzywojennym, od odzyskania przez Polskę niepodległości do zakończenia regularnych działań wojennych Wojska Polskiego przeciw Wehrmachtowi i Armii Czerwonej po agresji III Rzeszy i ZSRR na Polskę i przeniesienia siedziby władz II Rzeczypospolitej poza granice kraju w związku z okupacją terytorium kraju przez agresorów.
    Zygmunt Markowski (ur. 28 kwietnia 1872 we Lwowie, zm. 13 września 1951 we Wrocławiu) – polski patolog, lekarz chorób wewnętrznych, wykładowca akademicki.
    Henryk Karol Klemens Kadyi (ur. 23 maja 1851 w Przemyślu, zm. 25 października 1912 we Lwowie) – polski profesor anatomii opisowej oraz patologii. Przyczynił się do podniesienia weterynarii do rangi studiów uniwersyteckich.
    Bronisław Janowski (ur. 14 maja 1875, zm. 30 stycznia 1960) – polski agronom, botanik, profesor i rektor Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie.
    Kazimierz Panek (ur. 15 lutego 1873 r. w Oświęcimiu, zm. 13 listopada 1935 r. w Bydgoszczy) – polski lekarz i weterynarz, profesor Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie, działacz turystyczny.
    Nowości Ilustrowane – społeczno-kulturalny tygodnik wydawany w Krakowie w latach 1904-1925 przez S. W i Z. Lipińskich. Na łamach ukazywały się artykuły o literaturze i sztuce, a także wiadomości z kraju i ze świata oraz powieści w odcinkach. W każdym numerze zamieszczano kilkadziesiąt rycin. Nakład sięgał 3,5 tysiąca egzemplarzy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.025 sek.