• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ajakidzi

    Przeczytaj także...
    Aleksander II (gr: Ἀλέξανδρος, Aleksandros) (ur. przed 291, zm. ok. 255 p.n.e.) – król Epiru z dynastii Ajakidów od 272 p.n.e. do swej śmierci. Syn króla Epiru Pyrrusa I i jego drugiej żony Lanassy, córki króla Syrakuz Agatoklesa i prawdopodobnie jego drugiej żony Alcii.Demetriusz II Antygonida (ur. ok. 275 – zm. 229 p.n.e.; panował w latach 239-229 p.n.e.) - król macedoński z dynastii Antygonidów, syn Antygona Gonatasa i Fili, córki Seleukosa I.
    Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

    Ajakidzi (gr.: Aίακίδαι, Aίakίdai) – dynastia królewska rządząca związkiem plemion epirockich Molossów, której członkowie głosili, że wywodzą się od Neoptolemosa, zwanego Pyrrosem („Rudy”), syna Achillesa, bohatera wojny trojańskiej. Dynastia nazwę swą wzięła od imienia Ajakosa, dziadka Achillesa. Pierwszym znanym historycznym królem Molossów był Admetos, który gościł na swoim dworze Temistoklesa, wodza ateńskiego, ok. r. 470 p.n.e. Tarypasa, wnuka Admetosa, uznaje się za pierwszego, który wprowadził kulturę grecką do swego kraju. Aleksander I, szwagier i zięć króla Macedonii Filipa II, który umieścił go na tronie Molossów, stał się sprzymierzeńcem macedońskim. Za jego panowania Molossowie narzucili swą hegemonię nad pozostałymi plemionami epirockimi. Aleksander, jako król całego Epiru, zainterweniował w sprawy południowej Italii. Najsłynniejszym przedstawicielem dynastii był król Pyrrus, który utworzył lokalne imperium. Po jego śmierci znaczenie Epiru zmalało. Ambicje Aleksandra II były skutecznie hamowane przez Antygonidów z Macedonii. Historia Epiru od jego panowania jest bardzo słabo znana. Za panowania Demetriusza II Aitolikosa, króla Macedonii, Epiroci zbuntowali się przeciw swej królowej Dejdamii, którą zamordowali w Ambrakii ok. r. 232 p.n.e. Na jej śmierci kończy się długa lista królów Epiru. Doszło do zmiany ustroju z monarchii na demokrację. Epiroci utworzyli wówczas federację pod zwierzchnictwem Macedonii, występującą oficjalnie pod nazwą Apeirotai („Epiroci”), którą nazywamy Związkiem Epirockim.

    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Dejdamia lub Dejdameja (gr: Δηϊδάμεια, Dēϊdámeia) (zm. ok. 232 p.n.e. w Ambrakii) – królowa Epiru od ok. 234 p.n.e. do swej śmierci. Córka Pyrrusa II, króla Epiru.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Hammond N.G.L., Starożytna Macedonia. Początki, instytucje, dzieje, przeł. A. S. Chankowski, PIW, Warszawa 1999, s. 34, 38 i 289, ​ISBN 83-06-02691-8​.
  • Zob. też[ | edytuj kod]

  • Epir
  • Królowie Epiru
  • Królowie Epiru – początkowo królowie związku plemion epirockich Molossów, potem całego Epiru za panowania Aleksandra I, szwagra i zięcia Filipa II, króla Macedonii, który umieścił go na tronie Molossów. Za panowania Pyrrusa, Epir stał się w świecie śródziemnomorskim mocarstwem. Po jego śmierci znaczenie Epiru zmalało. Ok. r. 232 p.n.e. Epiroci zbuntowali się przeciw swej królowej Dejdamii, którą zamordowali w Ambrakii. Po jej śmierci doszło do zmiany ustroju z monarchii na demokrację. Epiroci utworzyli wówczas federację pod zwierzchnictwem Macedonii, występującą oficjalnie pod nazwą Apeirotai („Epiroci”), którą nazywamy Związkiem Epirockim. Charops, epirocki możnowładca, idąc za rzymską likwidacją królestwa Macedonii, starał się przypodobać rzymskiemu wodzowi Emiliuszowi Paulusowi. Skorzystał z okazji, by wyeliminować swych wrogów i umieścić się, jako tyran. Po jego śmierci w r. 157 p.n.e., Epir został zaanektowany przez republikę rzymską.Admetos (gr.: Αδμητος, Admētos) – pierwszy znany król epirockich Molossów z dynastii Ajakidów w latach ok. 480-430 p.n.e.




    Warto wiedzieć że... beta

    Eak (także Ajakos; gr. Αἰακός Aiakós, łac. Aeacus) – w mitologii greckiej syn Zeusa i Eginy, urodzony na bezludnej wyspie, którą później nazwał imieniem swojej matki. Gdy uproszony Zeus zamienił żyjące na wyspie mrówki w ludzi, Ajakos został królem nowego ludu, Myrmidonów. Ojciec Peleusa, Telamona i Fokosa, dziadek Achillesa oraz pradziadek Neoptolemosa.
    Wojna trojańska – według Homera i antycznych historyków trwające 10 lat oblężenie Troi przez greckich Achajów. Mitycznym powodem konfliktu było porwanie Heleny, żony króla Sparty – Menelaosa, przez Parysa, księcia trojańskiego, syna króla Priama. Menelaos wezwał na pomoc swojego jedynego brata Agamemnona, króla Argos i Myken oraz wszystkie księstwa achajskie. Na leżącą w północnej Anatolii i dotąd niezdobytą Troję, na 1185 okrętach ruszyli wojownicy achajscy.
    Grecja (gr. Ελλάδα Elláda, IPA: [e̞ˈlaða] lub Ελλάς Ellás, IPA: [e̞ˈlas]), Republika Grecka (Ελληνική Δημοκρατία Ellinikí Dimokratía, IPA: [e̞ˌliniˈci ðimo̞kraˈtiˌa]) – kraj położony w południowo-wschodniej części Europy, na południowym krańcu Półwyspu Bałkańskiego. Graniczy z czterema państwami: Albanią, Macedonią Północną i Bułgarią od północy oraz Turcją od wschodu. Ma dostęp do czterech mórz: Egejskiego i Kreteńskiego od wschodu, Jońskiego od zachodu oraz Śródziemnego od południa. Grecja ma dziesiątą pod względem długości linię brzegową na świecie, o długości 14880 km. Poza częścią kontynentalną, w skład Grecji wchodzi około 2500 wysp, w tym 165 zamieszkałych. Najważniejsze to Kreta, Dodekanez, Cyklady i Wyspy Jońskie. Najwyższym szczytem jest wysoki na 2918 m n.p.m. Mitikas w masywie Olimpu.
    Temistokles (gr. Θεμιστοκλῆς, trl. Themistoklḗs; ur. ok. 524 p.n.e. w Atenach, zm. ok. 459 p.n.e. w Magnezji nad Meandrem) – polityk i wódz ateński, piastujący oficjalne stanowiska archonta i stratega, przywódca stronnictwa demokratycznego, twórca potęgi morskiej Aten w V wieku p.n.e. Uważany jest za najwybitniejszego, obok Peryklesa, polityka w historii starożytnych Aten.
    Pyrrus (gr: Πύρρος, Pýrros; łac.: Pyrrhus) (ur. 319, zm. 272 p.n.e. w Argos) – król Epiru z dynastii Ajakidów w latach 307-302 p.n.e. i od 297 p.n.e. do swej śmierci, król Macedonii w latach 288-285 p.n.e., król Sycylii w latach 278-276 p.n.e. Syn króla Epiru Ajakidesa i królowej Ftii II. Znany z powiedzenia pyrrusowe zwycięstwo, które powstało od jego imienia z powodu zwycięskich bitew okupionych ogromnymi stratami wojennymi. Autor niezachowanych Pamiętników i licznych dzieł o sztuce wojennej.
    Aleksander I Epirota lub Aleksander z Molossji (gr: Ἀλέξανδρος τῆς Ηπείρου, Aleksandros tēs Epeίrou; Ἀλέξανδρος ὁ Μολοσσός, Aleksandros ho Molossόs) (ur. ok. 372, zm. 330 p.n.e. w italskiej Pandozji) – król Epiru z dynastii Ajakidów od 342 p.n.e. do swej śmierci. Syn Neoptolemosa I, króla epirockich Molossów.
    Ambrakia - kolonia Koryntu nad Morzem Jońskim. Założona w roku 625 p.n.e.. Po podporządkowaniu przez Rzym w 189 p.n.e. zaczęła tracić znaczenie. Ostatecznie utraciła swoją pozycję na rzecz Nikopolis, po ufundowaniu którego w roku 28 p.n.e. przesiedlono pozostałych mieszkańców.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.