• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ajakides z Epiru

    Przeczytaj także...
    Barbara Filarska (ur. 30 czerwca 1922 roku w Warszawie, zm. 3 września 2007 roku w Warszawie) - historyk sztuki, bizantynolog.Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.
    Akarnania (Ακαρνανία, Akarnanía) - kraina historyczna w zachodniej części Grecji, między Etolią a Epirem, rozłożona nad Zatoką Ambrakijską. Jest to kraj górzysty, w starożytności pokryty lasami i zamieszkiwany początkowo przez plemiona iliryjskie, a później opanowany przez plemiona doryckie. W III wieku p.n.e. Akarnania należała do Związku Etolskiego. Obecnie terytorium Akarananii wchodzi w skład prefektury Etolia i Akarnania.

    Ajakides (gr: Aἰακίδης, Aίakίdēs) (ur. ok. 355, zm. 312 p.n.e.) – król Epiru z dynastii Ajakidów razem z kuzynem Neoptolemosem II w latach 325-317 p.n.e., samodzielnie od 313 p.n.e. do swej śmierci. Młodszy syn króla epirockich Molossów Arybbasa i królowej Troas.

    Dejdamia lub Dejdameja (gr: Δηϊδάμεια, Dēϊdámeia) (zm. 300 p.n.e.) – królowa Macedonii, córka króla Epiru Ajakidesa i królowej Ftii II, siostra sławnego Pyrrusa.Alketas II (gr: Ἀλκέτας, Alkétas) (ur. ok. 356, zm. 307 p.n.e.) – król Epiru z dynastii Ajakidów od 312 p.n.e. do swej śmierci. Starszy syn króla epirockich Molossów Arybbasa i królowej Troas.

    W r. 325 p.n.e. Ajakides został dopuszczony do władzy w Epirze dzięki regentce Olimpias, siostrze stryjecznej i zarazem ciotce. Rządził razem z kuzynem Neoptolemosem II. Ci trzej rządzili razem do r. 317 p.n.e. kiedy to Olimpias naruszyła ład na zachodzie zaprowadzony przez jej męża Filipa II i syna Aleksandra, wyprowadzając wojsko Molossów przeciw Macedonii i królowi Filipowi III Arridajosowi. Ajakides we wszystkim był jej posłuszny. Pospieszył jej z pomocą wojskową na wojnę mimo oporu ze strony Epirotów. Zwycięska Olimpias kazała zamordować Filipa III Ariddajosa. Z tego powodu Kassander, podporządkowując sobie Przymierze Epirockie i włączając doń plemię Chaonów z północnego Epiru, osadził w Epirze, jako gubernatora, Lykiskosa. Ten, jako „strażnik i dowódca” (epimelētēs kai stratēgos), zastępował króla Neoptolemosa II. Epiroci z nienawiści do Olimpias na początku nie przyjęli Ajakidesa. Po pewnym czasie, z powodu uciążliwości panowania macedońskiego, przebaczyli mu w r. 313 p.n.e. W ten sposób mógł ponownie wstąpić na tron. Kassander jednak sprzeciwił się jego powrotowi do władzy. Doszło do bitwy między Filipem, bratem Kassandra, a Ajakidesem. Pod Ojniadami (miasto w Akarnanii) król Epiru został zraniony i niedługo potem zmarł w r. 312 p.n.e. Epiroci wezwali wówczas na tron Alketasa II, starszego brata zmarłego.

    Pyrrus (gr: Πύρρος, Pýrros; łac.: Pyrrhus) (ur. 319, zm. 272 p.n.e. w Argos) – król Epiru z dynastii Ajakidów w latach 307-302 p.n.e. i od 297 p.n.e. do swej śmierci, król Macedonii w latach 288-285 p.n.e., król Sycylii w latach 278-276 p.n.e. Syn króla Epiru Ajakidesa i królowej Ftii II. Znany z powiedzenia pyrrusowe zwycięstwo, które powstało od jego imienia z powodu zwycięskich bitew okupionych ogromnymi stratami wojennymi. Autor niezachowanych Pamiętników i licznych dzieł o sztuce wojennej.Epir (grecki Ήπειρος – Ipiros, co po polsku oznacza kontynent lub wnętrze dużego lądu) – górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji, nad Morzem Jońskim, na północy graniczy z Albanią, na wschodzie z Tesalią, a na południu z Etolią i Akarnanią. Ponadto istnieje także Epir Północny, czyli zamieszkały przez Albańczykow, Greków i Wołochów obszar, położony po albańskiej stronie granicy.

    Ajakides był żonaty z Ftią II, córką Menona z Farsalos, obywatela miasta Farsalos (Tesalia). Miał z nią troje dzieci: sławnego syna Pyrrusa, przyszłego króla Epiru, oraz dwie córki: Dejdamię i Troas.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

    1. Hammond N.G.L., Starożytna Macedonia. Początki, instytucje, dzieje, przeł. A. S. Chankowski, PIW, Warszawa 1999, ​ISBN 83-06-02691-8​.
    2. Pauzaniasz, Wędrówka po Helladzie. W świątyni i w micie (I 11, 1, 3-5), przekł. i oprac. J. Niemirska-Pliszczyńska, kom. archeologiczny B. Filarska, Ossolineum & De Agostini, Wrocław 2005, s. 43-45, ​ISBN 83-04-04748-9​.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Aeacides w Te Ancient Library
  • Ajakidzi (gr.: Aίακίδαι, Aίakίdai) – dynastia królewska rządząca związkiem plemion epirockich Molossów, której członkowie głosili, że wywodzą się od Neoptolemosa, zwanego Pyrrosem („Rudy”), syna Achillesa, bohatera wojny trojańskiej. Dynastia nazwę swą wzięła od imienia Ajakosa, dziadka Achillesa. Pierwszym znanym historycznym królem Molossów był Admetos, który gościł na swoim dworze Temistoklesa, wodza ateńskiego, ok. r. 470 p.n.e. Tarypasa, wnuka Admetosa, uznaje się za pierwszego, który wprowadził kulturę grecką do swego kraju. Aleksander I, szwagier i zięć króla Macedonii Filipa II, który umieścił go na tronie Molossów, stał się sprzymierzeńcem macedońskim. Za jego panowania Molossowie narzucili swą hegemonię nad pozostałymi plemionami epirockimi. Aleksander, jako król całego Epiru, zainterweniował w sprawy południowej Italii. Najsłynniejszym przedstawicielem dynastii był król Pyrrus, który utworzył lokalne imperium. Po jego śmierci znaczenie Epiru zmalało. Ambicje Aleksandra II były skutecznie hamowane przez Antygonidów z Macedonii. Historia Epiru od jego panowania jest bardzo słabo znana. Za panowania Demetriusza II Aitolikosa, króla Macedonii, Epiroci zbuntowali się przeciw swej królowej Dejdamii, którą zamordowali w Ambrakii ok. r. 232 p.n.e. Na jej śmierci kończy się długa lista królów Epiru. Doszło do zmiany ustroju z monarchii na demokrację. Epiroci utworzyli wówczas federację pod zwierzchnictwem Macedonii, występującą oficjalnie pod nazwą Apeirotai („Epiroci”), którą nazywamy Związkiem Epirockim.Tesalia (gr. Θεσσαλία - trl. Thessalía) – kraina historyczna i region administracyjny współczesnej Grecji położona nad Morzem Egejskim na południe od Macedonii.




    Warto wiedzieć że... beta

    Starożytna Macedonia – antyczne królestwo na Półwyspie Bałkańskim, zamieszkałe przez lud grecki z plemienia Dorów, którego historyczne centrum znajdowało się na terytorium obecnej północno-środkowej Grecji.
    Kassander lub Kasander (gr. Κασσανδρος, Kassandros; ur. ok. 358 r. p.n.e., zm. 297 r. p.n.e) – syn Antypatra, jeden z diadochów (dowódców wojsk Aleksandra III Wielkiego). Po śmierci Aleksandra Macedońskiego wraz z Eumenesem, Antypatrem, Antygonem, Ptolemeuszem, Lizymachem, Seleukosem i Perdikkasem podjął próbę zachowania utworzonego przez Aleksandra imperium. Ostatecznie ogłosił się królem Macedonii z nowej dynastii Antypatrydów i rozkazał zamordować Roksanę, wdowę po Aleksandrze Wielkim oraz Aleksandra IV, syna Aleksandra Wielkiego.
    Troas lub Troada (gr: Tρωας, Trōas) (IV wiek p.n.e.) – królowa epirockich Molossów z dynastii Ajakidów, córka króla Molossów Neoptolemosa I, bratanica-małżonka króla Molossów Arybbasa od 357 p.n.e., matka synów Alketasa i Ajakidesa, przyszłych królów Epiru.
    Filip III Arridajos (Arrhidaeus) (gr. Φίλιππος Αρριδαίος; 359 p.n.e. – 25 grudnia 317 p.n.e.) – król Macedonii w latach (323-317 p.n.e.) oraz formalny władca Egiptu. Syn Filipa II Macedońskiego z nieprawego łoża z Filinną, przyrodni brat Aleksandra Macedońskiego, mianowany królem po jego śmierci, mąż Eurydyki III, córki byłego króla Macedonii Amyntasa IV i Kynane, córki króla macedońskiego Filipa II i królowej Eurydyki II.
    Neoptolemos I (gr: Νεοπτόλεμος, Neoptólemos) (ur. ok. 335, zm. 296 p.n.e.) – król Epiru z dynastii Ajakidów w latach 330-313 p.n.e., razem z kuzynem Ajakidesem 325-317 p.n.e., razem z macedońskim gubernatorem Epiru Lykiskosem 317-313 p.n.e., samodzielnie 302-297 p.n.e., razem z kuzynem Pyrrusem I 297-296 p.n.e. Syn króla Epiru Aleksandra I i królowej Kleopatry, córki króla Macedonii Filipa II i królowej Olimpias.
    Ftia II (gr.: Φθία, Phthίa) (IV w. p.n.e.) – królowa Epiru, córka Menona z Farsalos, hipparchy Tesalii, żona Ajakidesa, króla Epiru, matka słynnego Pyrrusa, przyszłego króla Epiru, Macedonii i Sycylii, oraz dwóch córek: Dejdamii, przyszłej żony króla Macedonii Demetriusza I Poliorketesa, oraz Troas.
    Molossowie (gr.: Μολοσσοί, Molossoί) – starożytny związek plemion zamieszkały w środkowym Epirze od czasów epoki mykeńskiej. Graniczyli z dwoma innymi związkami plemion epirockich: z Chaonami na północnym wschodzie, oraz z Tesprotami od południa. Natomiast od północy graniczyli z Ilirami. Byli rządzeni przez królewską dynastię Ajakidów, której członkowie głosili, że wywodzą się od Neoptolemosa, zwanego Pyrrosem („Rudy”), syna Achillesa, bohatera wojny trojańskiej. Lud wziął swą nazwę od Molossosa, syna Neoptolemosa i Andromachy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.026 sek.