• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Aharon Dawid Gordon



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Walka klas – pojęcie utworzone przez François Guizota, francuskiego polityka XIX wieku, zaadaptowane przez Karola Marksa.Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.

    Aharon Dawid Gordon (ur. 9 czerwca 1856 w Trojanowie, zm. 22 lutego 1922 w Deganja Alef) – rosyjski filozof, pisarz i pedagog pochodzenia żydowskiego, ideolog ruchu syjonistycznego. Był jednym z założycieli syjonistycznego ruchu socjaldemokratycznego Hapoel Ha-Cair. Wywarł silny wpływ na utworzenie pierwszych kibuców.

    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Pogrom – tradycyjnie, w znaczeniu słownikowym tyle co „zadanie komuś klęski”, „rozgromienie” (np. wrogich wojsk), „unicestwienie”, „wybicie”. Współcześnie, za rosyjskim погром, słowo to jest używane najczęściej w odniesieniu do zbiorowych, brutalnych ataków na przedstawicieli mniejszości narodowych, a potocznie, zwłaszcza w języku publicystyki, bywa uogólniane jako wszelki grupowy akt przemocy skierowany przeciw jakiejś grupie narodowościowej lub religijnej, często połączony z niszczeniem własności jej członków (domów, miejsc pracy, miejsc kultu).

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Dzieciństwo i młodość[ | edytuj kod]

    Aharon urodził się w 1856 roku w wiosce Trojanow koło Żytomierza w Imperium Rosyjskim (obecnie terytorium Ukrainy). Przyszedł na świat w zamożnej rodzinie ortodoksyjnych Żydów. Jego ojciec był zatrudniony w majątku barona Josefa Günzburga. Aharon był piątym dzieckiem swoich rodziców, jednak jego rodzeństwo zmarło w młodym wieku i wychowywał się jako jedyne dziecko w domu. W konsekwencji rodzice obawiali się o jego bezpieczeństwo, i traktowali z dużą pobłażliwością. Ze względu na zły stan zdrowia Aharon nie został posłany do chederu i otrzymał tradycyjne żydowskie wychowanie religijne w domu od prywatnego nauczyciela. Później uczył się w Gołowniewsku i Obodówce, gdzie mieszkał w domu krewnych. Poznał tam swoją przyszłą żonę, kuzynkę Feigel Tartakov. Aharon studiował także przez rok w Wilnie, po czym powrócił do rodziców. Dalszą jego edukacją zajmowali się prywatni nauczyciele, którzy uczyli go Talmudu, Tory i gramatyki hebrajskiej. Dodatkowo jako samouk uczył się przedmiotów świeckich i kilku języków (rosyjskiego, niemieckiego i francuskiego). Jego rodzice byli ludźmi z religijnymi zasadami i odmówili zapłacenia łapówki, aby wykupić syna od poboru do rosyjskiej armii, gdyż wtedy obowiązek zaciągu spadłby na kogoś innego. Aharon służył w wojsku przez sześć miesięcy, po czym został zwolniony, gdyż uznano go za niezdolnego do służby wojskowej.

    Syjonizm socjalistyczny (hebr. ציונות סוציאליסטית, tsionut sotsialistit), inaczej syjonizm pracy – główny nurt lewego skrzydła ruchu syjonistycznego. Przez wiele lat był główną tendencją w całym ruchu, jako ideologia dominująca w wielu organizacjach syjonistycznych. W przeciwieństwie do tzw. "syjonizmu politycznego", stworzonego przez Theodora Herzla i popieranego przez Chaima Weizmanna, syjonizm socjalistyczny odrzucał twierdzenie, iż państwo żydowskie może powstać w wyniku nakłonienia do jego powołania społeczności międzynarodowej lub mocarstwa takiego jak Wielka Brytania, Niemcy czy Imperium osmańskie. Nurt ten postulował stworzenie państwa poprzez konstrukcję postępowego żydowskiego społeczeństwa żyjącego w wiejskich kibucach i moszawach, w którym znaczną rolę odgrywałby także miejski proletariat.Talmud (hebr. תלמוד talmud = nauka) – jedna z podstawowych (choć nie jest uznawana za świętą) ksiąg judaizmu. Został napisany językiem judeo-aramejskim. Talmud jest komentarzem do biblijnej Tory, w którym wyjaśniono jak przestrzegać prawa zawartego w Torze w warunkach, jakie zapanowały wśród Żydów wypędzonych z Palestyny w II w. n.e. Można powiedzieć, że Talmud jest czymś w rodzaju katechizmu obowiązującego wyznawców tradycyjnego judaizmu.

    Praca zawodowa[ | edytuj kod]

    W 1879 roku Gordon poślubił swoją kuzynkę Feigel Tartakov, z którą miał siedmioro dzieci (jedynie dwoje przeżyło). Przeniósł się z nią do miasta Obodowka. Po dwóch latach został zatrudniony w administracji finansowej w majątku barona Günzburga i przeprowadził się do wioski Mohilna. Pracę tę wykonywał w latach 1880-1903. Chociaż ceniono go za jego uczciwość, monotonna praca nudziła go. Pogromy Żydów z 1881 roku przekonały go idei wczesnego ruchu syjonistycznego. Krótko potem został członkiem organizacji Chowewej Syjon. Gdy jego wioska została sprzedana nowemu właścicielowi, stracił pracę. Ponieważ jego rodzice już nie żyli, a dzieci były samodzielne, Gordon podjął decyzję o wyemigrowaniu do Ziemi Izraela.

    Łapówka (pot.) – korzyść, najczęściej finansowa, wręczana osobie lub grupie osób, dla osiągnięcia określonego celu, z pominięciem standardowych procedur.Ziemia Izraela (hebr. ארץ ישראל, Erec Jisrael, także Ziemia Obiecana) – region, który według Biblii został dany Żydom przez Boga Jahwe.

    Alija[ | edytuj kod]

    W 1904 roku Aharon Gordon wykonał aliję do Palestyny. W przeciwieństwie do większości młodych i świeckich pionierów biorących udział w drugiej aliji, Gordon był w średnim wieku (miał 48. lat), był słaby fizycznie i nigdy nie wykonywał pracy fizycznej. Pomimo to, od samego początku szukał pracy jako najemny robotnik rolny. Jednak z powodu braku doświadczenia nikt nie chciał go zatrudnić. Natomiast proponowanej mu pracy umysłowej w biurze Gordon nie chciał się podejmować. Wreszcie znalazł zatrudnienie w sadach cytrusowych w Petach Tikwie. Bardzo często chorował z powodu złych warunków mieszkaniowych i ciężkiej pracy. Opiekowali się nim jego przyjaciele. Był człowiekiem z zasadami i nigdy nie chciał przyjmować dobroczynnej pomocy, spłacając później każdą pomoc swoich opiekunów. Następnie przeprowadził się do Riszon le-Cijjon. To właśnie tutaj w 1909 roku przyjechała jego żona z córką. Syn nie chciał im towarzyszyć z powodu różnic w poglądach religijnych. Cztery miesiące po przybyciu do Palestyny, jego żona zachorowała i zmarła. Gordon ostatecznie osiedlił się w 1912 roku w Galilei. Zamieszkał w kibucu Deganja Alef nad jeziorem Tyberiadzkim. Żył bardzo prosto i utrzymywał się jako najemny robotnik rolny. Wcześniej nie miał żadnego kontaktu z pracą fizyczną, gdyż pracował umysłowo. Nocami zajmował się filozofią, stając się kimś w rodzaju guru dla swoich młodszych kolegów. Zrobił on z pracy religię. Wierzył, że wysiłek pracy fizycznej na roli przyniesie pracującym rolnikom osobiste zbawienie, i że taka praca może odkupić również naród żydowski. Był pod wpływem rosyjskiego pisarza Lwa Tołstoja, jednak pozostawał ortodoksyjnym Żydem.

    Pobór obejmuje całokształt przedsięwzięć związanych z oceną zdolności fizycznej i psychicznej (realizowane przez powiatowe komisje lekarskie "cywilne" powoływane przez wojewodów na czas trwania poboru) młodych ludzi do służby wojskowej oraz ujęciem ich w ewidencji wojskowej. Nie należy mylić poboru z powołaniem, kiedy to otrzymuje się kartę powołania (tzw. bilet) nakładającą obowiązek stawienia się w określonym miejscu i czasie do odbycia czynnej służby wojskowej.Żytomierz (ukr. Житомир, ros. Житомир, jidysz זשיטאָמיר, Żytomir) – miasto liczące ok. 270 tys. mieszkańców, położone nad rzeką Teterew na wyżynie Wołyńsko-Podolskiej na Ukrainie i będące stolicą obwodu żytomierskiego.

    W 1911 roku uczestniczył w Dziesiątym Kongresie Syjonistycznym, odmówił jednak zaangażowania się w polityczną działalność ruchu syjonistycznego. Pomimo to, był jednym z założycieli syjonistycznego ruchu socjaldemokratycznego Hapoel Ha-Cair. Zmarł 22 lutego 1922 roku na raka przełyku w wieku 66 lat w kibucu Deganja Alef. Tam też został pochowany.

    Nacjonalizm (z łac. natio – naród) – postawa społeczno-polityczna, uznająca naród za najwyższe dobro w sferze polityki. Nacjonalizm uznaje sprawy własnego narodu za najważniejsze (egoizm narodowy), jednak istnieją grupy, które szanują także racje i poglądy innych narodów. Nacjonalizm przejawia się głoszeniem poglądów o zabarwieniu narodowym, szerzeniem myśli narodowej i pamięci o bohaterach danego narodu. Głosi solidarność wszystkich grup i klas społecznych danego narodu. Wyróżniamy dwa typy nacjonalizmu: pozytywny i negatywny (szowinistyczny).Kibuc (hebr. קִבּוּץ) – spółdzielcze gospodarstwo rolne w Izraelu, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną. Kibuce odegrały znaczącą rolę przy tworzeniu państwa Izrael i nadal odgrywają znaczącą rolę w narodowej gospodarce.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Guru (dewanagari गुरु) – w religiach dharmicznych przywódca wspólnoty, przewodnik duchowy i nauczyciel, szanowany, a czasem nawet czczony jako wcielenie bóstwa.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>,
    Diaspora – słowo pochodzenia greckiego, oznaczające rozproszenie członków danego narodu wśród innych narodów lub też wyznawców danej religii wśród wyznawców innej. Nazywa się tak również społeczność rozproszonych osób. Semantycznie diaspora oznacza po grecku rozrzucone ziarna.
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.
    Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.796 sek.