• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Agramatyzmy

    Przeczytaj także...
    Objaw (stgr. σύμπτωμα - symptoma) lub symptom – zaobserwowana własność stanu pacjenta poddająca się ocenie lekarskiej stanowiąc podstawę do wnioskowania o czynnościach ustroju, jego narządów i tkanek zarówno w stanie zdrowia, jak i choroby.Deklinacja (od łac. declinare – odmieniać) – odmiana wyrazu (imienia) przez przypadki i liczby. Deklinacji podlegają rzeczowniki, przymiotniki, imiesłowy przymiotnikowe, zaimki rzeczowne, przymiotne i liczebne oraz liczebniki. Pojęciem deklinacji określa się także zespół form fleksyjnych, występujący w odmienianych w ten sposób wyrazach.
    Zaburzenia mowy – grupa zaburzeń obejmująca różne rodzaje trudności w zakresie mowy. Obejmują trudności w wysławianiu się, wady mowy, używanie niewłaściwych słów, a więc związane są z artykulacją, fonacją, tonem głosu, płynnością itd. Utrudnia to zrozumienie przekazu mówionego. Zaburzenia mowy związane mogą być także z ogólniejszymi zaburzeniami funkcji językowych.

    Agramatyzm – rodzaj afazji ruchowej objawiający się zaburzeniami mowy polegającymi na naruszaniu formy gramatycznej wypowiadanych słów.

    Termin agramatyzm zaproponowany został przez Adolfa Kussmaula w 1887 roku dla wyjaśnienia stanu niemożności formułowania zdań w sposób gramatycznie poprawny. Obecnie agramatyzm uważany jest za jeden z objawów afazji Broki (zob. Paul Broca).

    Objawy agramatyzmu określane są jako agramatyzmy. Polegają one na nieuwzględnianiu w mowie form odmiany wyrazów, braku wzorca słuchowego wyrazów, wypowiadaniu słów w niewłaściwej formie gramatyczną. Sposób wyrażania może przyjmować postać mowy telegraficznej.

    Adolf Kussmaul (Adolf Kußmaul, ur. 22 lutego 1822 w Graben koło Karlsruhe, zm. 28 maja 1902 w Heidelbergu) – niemiecki lekarz i naukowiec. Od 1857 roku profesor uniwersytetu w Erlangen.Alalia - rozwojowe zaburzenie mowy, powstające w wyniku uszkodzenia struktur korowych mózgu jeszcze przed opanowaniem mowy, z zachowaniem prawidłowego słuchu.

    Zobacz też[]

  • alalia
  • dyslalia
  • parafazja
  • Przypisy

    1. Antoni Prusiński: Neurologia praktyczna. Wyd. III. Warszawa: Wydawnictwa Lekarskie PZWL, 2006, s. 149. ISBN 83-200-3125-7. wyd. 3, 2011
    2. Stuart Sutherland: The International Dictionary of Psychology. Wyd. II. New York: Crossroads, 1996, s. 14. ISBN 0-8245-2509-4. [dostęp 2015-02-23]. (ang.)
    3. Jak rozwija się umiejętność mówienia. [dostęp 2015-02-23].
    Wyraz – pewna wyróżniona fonetycznie, czy też graficznie, część wypowiedzi, składająca się z jednego lub więcej morfemów.Parafazja – zaburzenie mowy polegające na zachowaniu zdolności płynnego mówienia przy równoczesnym przekręcaniu wyrazów lub używaniu niewłaściwych. Występuje przy uszkodzeniu (ognisko udaru niedokrwiennego, choroba Alzheimera) struktur kory mózgowej odpowiedzialnych za mowę: ośrodka Wernickego (dysfazja sensoryczna) i obszaru kory mózgowej położonego peryferycznie od niego (dysfazja sensoryczna transkorowa).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Pierre Paul Broca (ur. 28 czerwca 1824 w Sainte-Foy-la-Grande, zm. 9 lipca 1880 w Paryżu) – francuski chirurg i antropolog. Jeden z twórców antropologii, ogłaszał także prace z dziedziny chirurgii dziecięcej i anatomii patologicznej. W 1861 roku odkrył w mózgu ośrodek mowy artykułowanej (ośrodek Broki). W 1859 powołał w Paryżu pierwsze w świecie naukowe towarzystwo antropologiczne, a w 1872 założył pierwsze w świecie czasopismo poświęcone antropologii. Jego nazwisko pojawiło się na liście 72 nazwisk na wieży Eiffla.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.