• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Adwokat



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Aplikacja adwokacka – przygotowuje aplikantów adwokackich do wszechstronnego i należytego wykonywania zawodu adwokata. Aplikantem adwokackim może zostać wyłącznie osoba posiadająca stopień zawodowy magistra prawa, bądź absolwent studiów prawniczych realizowanych za granicą, które uznane zostały w Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto aplikant adwokacki musi być nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem musi dawać rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu adwokata. Nabór na aplikację adwokacką przeprowadza się w drodze egzaminu wstępnego, który przeprowadzany jest przez ministra sprawiedliwości. Habilitacja (z łac. habilitas – zdatność, zręczność) – posiadające różny zakres, w zależności od sytuacji prawnej w danym kraju, uprawnienie do:
    Francuski adwokat, ilustracja z początku XX wieku

    Adwokat (łac. advocatus od advocare, wzywać na pomoc) – prawnik świadczący pomoc prawną, w szczególności polegającą na udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i urzędami. Adwokatów nazywa się potocznie (choć nieprecyzyjnie) obrońcami sądowymi. W Polsce zawód wykonywany na podstawie ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze.

    Opinia prawna — pomocniczy materiał analityczny związany z praktycznymi problemami prawnymi dotyczącymi jednostkowej sprawy lub konkretnego przypadku. Zazwyczaj sporządzany jest na zamówienie przez wykwalifikowanego prawnika, najczęściej adwokata lub radcę prawnego. W zależności od specyfiki i złożoności przedmiotu opinii może być ona mniej lub bardziej obszerna i kompleksowa, może w szczególności obejmować wiele dziedzin prawa, odnosić się do norm, orzecznictwa oraz doktryny i teorii prawa.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Adwokaci w Polsce[ | edytuj kod]

    Liczba adwokatów i aplikantów adwokackich w Polsce (maj 2015)
    Liczba adwokatów w największych polskich miastach (maj 2015)
    Średnia liczba mieszkańców na 1 adwokata w największych polskich miastach (maj 2015)

    Wymagania zawodowe[ | edytuj kod]

    Adwokat może wykonywać swój zawód w zespołach adwokackich lub indywidualnie (także w formie handlowych spółek osobowych). Kandydat na adwokata musi ukończyć wyższe studia prawnicze, odbyć aplikację adwokacką, tj. praktykę w adwokaturze oraz zdać egzamin adwokacki. Osoby posiadające tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego w dziedzinie nauki prawne są zwolnieni z konieczności odbycia aplikacji i zdawania egzaminu adwokackiego.

    Osobowość prawna – pojęcie określające zdolność osób prawnych do bycia podmiotem praw i obowiązków oraz do dokonywania we własnym imieniu czynności prawnych. Jest immanentnie związane z powstaniem osoby prawnej, gdyż bez osobowości prawnej osoba prawna przestaje istnieć.Spółki osobowe opierają swą działalność na osobistej pracy wspólników w przedsiębiorstwie spółki. Spółki osobowe to:

    Zawód adwokata polega na świadczeniu pomocy prawnej, a w szczególności na udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i urzędami. Adwokaturę stanowi ogół adwokatów i aplikantów adwokackich. Prawo wykonywania zawodu ma tylko ten, kto został wpisany na listę adwokatów przez okręgową radę adwokacką. W Polsce wpisanych na listę jest ponad 7 tys. adwokatów.

    Izba adwokacka – (zgodnie z art. 38 Prawa o adwokaturze – dalej: ustawa) jest to ogół adwokatów i aplikantów adwokackich, mających siedzibę na terenie izby, której zasięg terytorialny określa Naczelna Rada Adwokacka, biorąc pod uwagę głównie podział terytorialny administracji sądowej.Radca prawny – prawnik świadczący pomoc prawną podmiotom gospodarczym, jednostkom organizacyjnym oraz osobom fizycznym, która polega przede wszystkim na udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i urzędami.

    Organy adwokatury[ | edytuj kod]

    Organy adwokatury na szczeblu centralnym to:

  • Krajowy Zjazd Adwokatury,
  • Naczelna Rada Adwokacka,
  • Wyższy Sąd Dyscyplinarny,
  • Rzecznik Dyscyplinarny Adwokatury
  • Wyższa Komisja Rewizyjna.
  • Na szczeblu regionalnym istnieją izby adwokackie, które skupiają adwokatów i aplikantów adwokackich. Organami izby są: zgromadzenie izby, okręgowa rada adwokacka, sąd dyscyplinarny, komisja rewizyjna.

    Naczelna Rada Adwokacka (NRA) – organ samorządu zawodowego adwokatury w Polsce, posiadający osobowość prawną i siedzibę w Warszawie mieszczącą się przy ulicy Świętojerskiej 16.Mecenas – we współczesnej polszczyźnie określenie adwokata lub radcy prawnego. Stosowane jest jako zwrot grzecznościowy w pismach i w przypadku bezpośredniego zwracania się do adwokata lub radcy prawnego. Jest to termin zwyczajowy, nie mający umocowania w obowiązujących przepisach prawa. Tytuł ten stosowany jest tylko w Polsce.

    Naczelna Rada Adwokacka, izby adwokackie i zespoły adwokackie mają osobowość prawną. Najwyższym ciałem samorządu jest Naczelna Rada Adwokacka, natomiast w rejonie, okręgowa rada adwokacka. Do Naczelnej Rady Adwokackiej należy m.in.: uchwalanie regulaminów dotyczących zasad odbywania aplikacji adwokackiej i składania egzaminu adwokackiego, regulaminu dotyczącego zasad wykonywania zawodu indywidualnie lub w określonych spółkach, regulaminu dotyczącego zasad przeprowadzania konkursu na aplikantów adwokackich. Okręgowa rada adwokacka uprawniona jest m.in. do występowania z wnioskiem do organów rejestrowych lub ewidencyjnych o wszczęcie postępowania o wykreślenie z rejestru lub ewidencji podmiotu prowadzącego działalność w zakresie pomocy prawnej niezgodnie z przepisami ustawy Prawo o adwokaturze.

    Prawnik – osoba pełniąca funkcję lub zawód albo posiadająca wykształcenie prawnicze. Rozumienie tego pojęcia jest niejednolite i zależy od takich czynników jak kultura prawna, czas czy przyjęte teorie socjologiczne. Teorią pojęcia „prawnik” zajmuje się komparatystyka prawnicza. Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze – polska ustawa, uchwalona przez Sejm PRL, regulująca kwestie prawne związane z działalnością adwokatów.

    Liczba adwokatów w Polsce[ | edytuj kod]

    Zgodnie z danymi z Krajowego Rejestru Adwokatów i Aplikantów Adwokackich liczba adwokatów czynnych zawodowo w Polsce w maju 2015 wynosiła 13 897, a liczba aplikantów adwokackich wynosiła 8037. Najwięcej adwokatów wykonywało swój zawód na terenie Warszawy w liczbie 3085. Kolejne polskie miasta najliczniejsze pod względem liczby adwokatów to Kraków, Wrocław, Łódź i Poznań.

    Zespół adwokacki – formuła działalności prawników (adwokatów), którą wprowadzono ustawą z 1950 r. o ustroju adwokatury. Od 1967 r. adwokaci mogli pracować już tylko w zespołach adwokackich. Kancelarie indywidualne lub spółki nie mogły istnieć, poza nielicznymi wyjątkami, dopuszczalnymi tylko za zgodą ministra sprawiedliwości. Po zmianie prawa w 1997 r., nowe Prawo o adwokaturze ustaliło, że adwokaci powinni działać przede wszystkim w kancelariach i spółkach prawniczych.Akt prawny – rezultat tworzenia prawa przez właściwy organ państwowy lub organ do tego upoważniony. Akt prawny rozumiany jest też jako działanie organu państwa lub podmiotu prawnego, zgodne z obowiązującymi przepisami w celu wywołania skutków prawnych w konkretnym stosunku prawnym (orzeczenie lub inna czynność prawna). Akt prawny w tym rozumieniu może być jednostronny albo dwustronny czy też konstytutywny lub deklaratoryjny.

    Dysproporcje pod względem liczby adwokatów na terenie całej Polski wynikają przede wszystkim z czynników socjologicznych i gospodarczych. Na diagramach można przeanalizować liczbę adwokatów w największych polskich miastach oraz zobaczyć jak rozkłada się liczba mieszkańców na 1 adwokata w poszczególnych miastach Polski.

    Aplikant adwokacki – osoba posiadająca tytuł zawodowy magistra prawa bądź absolwent studiów prawniczych realizowanych za granicą, które uznane zostały w Rzeczypospolitej Polskiej. Aplikant adwokacki musi pozytywnie zdać egzamin wstępny na aplikację adwokacką, który raz do roku przeprowadza minister sprawiedliwości. W trakcie aplikacji aplikant przygotowuje się do samodzielnego wykonywania zawodu adwokata. Rozpoczynając aplikację z chwilą złożenia stosowanego ślubowania, aplikanci stają się członkami adwokatury, a w powszechnej praktyce stosuje się wobec nich zwrot grzecznościowy „Mecenas”. Pomoc prawna – szczególnego rodzaju usługi świadczone podmiotom stosunków prawnych w celu ochrony ich prawnie chronionych interesów. W Polsce pomoc prawną świadczą adwokaci, radcy prawni, notariusze i (w niepełnym zakresie) doradcy prawni.

    Adwokat a radca prawny[ | edytuj kod]

    Zawodem pokrewnym do adwokata jest zawód radcy prawnego. Podstawową różnicą między radcami prawnymi a adwokatami to możliwość świadczenia pomocy prawnej w stosunku pracy (którą mają radcowie), a do 1 lipca 2015 także możliwość pełnienia funkcji obrońcy w procesie karnym, tj. w sprawach karnych i karnoskarbowych (którą mają adwokaci).

    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.Sąd – we współczesnych demokratycznych systemach prawnych jest niezawisłym organem państwowym, powołanym do stosowania prawa w zakresie rozstrzygania sporów między podmiotami pozostającymi w sporze, a także decydowania o przysługujących uprawnieniach oraz dokonywania innych czynności określonych w ustawach lub umowach międzynarodowych. Wyposażony jest w atrybut niezawisłości (nie podlega innym organom władzy) i funkcjonuje w szczególnej, procesowej formie.

    Istniejący podział na dwie korporacje uznawany jest za sztuczny. Z tego powodu wysuwane są koncepcje połączenia radców prawnych z adwokatami w jednej wspólnej korporacji.

    Podział ten jednak ma następującą podstawę: pozostający w stosunku pracy radca prawny nie powinien być obrońcą w sprawie karnej, gdyż powstaje obawa o niezależność jego decyzji w odniesieniu do jego pracodawcy. Adwokat nie jest podmiotem podporządkowanym swoim przełożonym, a zatem nie są na niego wywierane naciski o charakterze służbowym.

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.Tytuł naukowy profesora, tytuł naukowy – nadawany w Polsce przez prezydenta Polski osobie, która uzyskała już stopień naukowy doktora habilitowanego i przez to jest samodzielnym pracownikiem nauki, ma osiągnięcia naukowe lub artystyczne znacznie przekraczające wymagania stawiane w przewodzie (postępowaniu) habilitacyjnym oraz posiada znaczące osiągnięcia dydaktyczne, w tym w kształceniu kadry naukowej. Prezydent nadaje tytuł naukowy na wniosek Rady Doskonałości Naukowej (do końca 2020 istnieje Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów).


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.