• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Adriana Lecouvreur



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Baryton jest to rodzaj głosu ludzkiego. Głos męski mieszczący się w środkowym zakresie skali głosu (niższy od tenoru, wyższy od basu). Jest to najczęstszy głos występujący u mężczyzn. Barytonowy zakres skali głosu sięga od A do f w muzyce chóralnej i od G do g w muzyce poważnej, ale może być poszerzony zarówno w górę jak i w dół. Głos barytonowy można sklasyfikować na baryton dramatyczny (jest to głos o ciemnej barwie posiadający bardzo bogate i pełne brzmienie oraz niską tessiturę głosu, zakres od G do f ) oraz baryton liryczny (głos ten posiada jasną barwę o lekkim i ciepłym brzmieniu oraz wyższej tessiturze głosu niż baryton dramatyczny, zakres od A do g ).Francesco Cilea (ur. 23 lipca 1866 w Palmi, zm. 20 listopada 1950 w Varazze) - kompozytor włoski. Studiował w Neapolu, gdzie potem został profesorem gry na fortepianie. Uczył również teorii muzyki we Florencji by w końcu zostać dyrektorem konserwatoriów muzycznych w Neapolu i Palermo. Neapol to także miejsce pierwszego sukcesu Cilei, jaki odniosła opera "Gina", będaca równocześnie pracą dyplomową kompozytora. Cilea w swoich dziełach nawiązywał zarówno do współczesnego mu weryzmu, jak i wcześniejszych tradycji, choćby belcanta. Jego styl bywa określany jako quasi-weryzm. Najbardziej znana opera F. Cilei to "Adriana Lecouvreur", na scenach bywa również obecna "Arlezjanka".

    Adriana Lecouvreur – opera w czerech aktach skomponowana przez włoskiego kompozytora Francesco Cilea, nawiązująca stylem do ówczesnego weryzmu. Premiera odbyła się w Mediolanie w 1902 roku. Dzieło opisuje historię autentycznej gwiazdy francuskiej sceny teatralnej, która, jak mówi legenda, została zamordowana przez swoją rywalkę księżnę de Bouillon zatrutym bukietem fiołków.

    Sopran (od wł. sopra - ponad) – najwyższy głos żeński. Zwykle obejmuje skalę - w muzyce chóralnej - od c do a (zobacz oktawa). Od solistek wymaga się zazwyczaj c, rzadziej cis, d czy es, a od niektórych rodzajów głosu nawet dźwięków e czy f.Magda Olivero (ur. 25 marca 1910 w Saluzzo, Włochy) - włoska śpiewaczka operowa, sopran, jedna z legend sceny operowej, śpiewająca od lat 30. do wczesnych 80., na scenach europejskich i amerykańskich.

    Opera, której styl nazywany jest niekiedy quasi-weryzmem, zawiera kilka szerzej znanych arii - dramatyczny początek drugiego aktu, aria Księżnej de Boullion, Acerba volutta, Ecco il monologo aria barytonowa, śpiewana przez Michonneta, aria Maurizia L'anima ho stanca i dwie arie Adriany Io son l'umile ancella (z aktu pierwszego) oraz Poveri fiori (z aktu czwartego).

    Mezzosopran – głos żeński pomiędzy sopranem i altem, częściowo obejmujący skalę obu poprzednich, lecz o odmiennej od nich barwie. Wyróżnia się: mezzosopran koloraturowy skala od g do h, mezzosopran liryczny (o skali od a do g) oraz mezzosopran dramatyczny (o skali od g do b).Bas – najniższy solowy i chóralny głos męski, sięgający od E wielkiego do f razkreślnego (różne źródła podają różne skale). Basem określa się też osobę śpiewającą basem (w przypadku głosu w chórze używamy liczby mnogiej basy).

    Osoby[ | edytuj kod]

  • Adriana Lecouvreur - sopran
  • Maurizio, conte di Saxonia (hrabia Maurycy Saksoński) - tenor
  • książę de Bouillon - bas
  • księżna de Bouillon - mezzosopran
  • Michonet - baryton
  • Abbe - tenor
  • Quinault - bas
  • Poisson - tenor
  • panna Jouvenot - sopran
  • panna Dangeville - mezzosopran
  • Soliści baletu: Parys, Merkury, Junona, Pallada, Wenera chór, balet, orkiestra

    Mirella Freni, właśc. Mirella Fregni (ur. 27 lutego 1935 w Modenie, zm. 9 lutego 2020 tamże) – włoska śpiewaczka operowa, sopran spinto. Teatro alla Scala – najsłynniejsza scena operowa w Mediolanie i we Włoszech i jedna z najsłynniejszych na świecie. Gmach teatru zaprojektował w latach 1776–1778 architekt Giuseppe Piermarini. Na podstawie jego planów, w ciągu dwóch lat powstał gmach z klasycystyczną fasadą. W teatrze mieściło się ponad 3000 widzów, iluminowany był tysiącem świec, posiadał 5 wieńców lóż, z których każda była inna.

    Opera doczekała się wielu nagrań studyjnych, których dokonali m.in. Franco Capuana (Tebaldi, del Monaco, Simionato, Bastianini), James Levine (Scotto, Domingo, Milnes, Obraztsova) i Richard Bonynge (Sutherland, Bergonzi, Nucci). Na DVD jest dostępna wersja z Teatro alla Scala w Mediolanie - Gianandrea Gavazzeni, (Mirella Freni, Peter Dvorsky, Fiorenza Cossotto).
    Najsłynniejszą Adrianą XX wieku była Magda Olivero, która na prośbę kompozytora powróciła w latach 50. do przerwanej od ponad 10 lat kariery operowej. Zachowało się wiele nagrań pirackich Adriany z udziałem Olivero. W 1993 Olivero z towarzyszeniem fortepianu nagrała całą partię Adriany (nagranie opublikowała wytwórnia Bongiovanni).

    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Weryzm (z łac. verus – prawdziwy) – kierunek w twórczości artystycznej, głównie włoskiej, ostatniego ćwierćwiecza XIX w., będący odmianą naturalizmu.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Richard Bonynge (ur. 29 września 1930) – dyrygent i pianista pochodzenia australijskiego. Związany z wydawnictwem Decca, zasłynął przede wszystkim jako interpretator oper, które nagrywał z udziałem swojej żony Joan Sutherland.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Opera (wł. "dzieło") – sceniczne dzieło muzyczne wokalno-instrumentalne, w którym muzyka współdziała z akcją dramatyczną (libretto). Istotą tego gatunku muzycznego jest synteza sztuk, czyli połączenie słowa, muzyki, plastyki, ruchu, gestu oraz gry aktorskiej. Podobnie jak i balet, wywodzi się z włoskich, renesansowych maskarad karnawałowych, które przerodziły się w widowiska dramatyczne. Opera składa się z aktów, które podzielone są na sceny.
    Mediolan (wł. Milano, łac. Mediolanum, lomb. Milan lub Milà) – miasto i gmina w północnych Włoszech, stolica prowincji Mediolan i regionu Lombardia. Położone na północno-zachodnim skraju Niziny Padańskiej pomiędzy rzekami Ticino, Adda, Po i Alpami. Mediolan położony jest na wysokości 122 m n.p.m. Drugie co do wielkości po Rzymie miasto Włoch. Według danych na koniec 2005 roku gminę zamieszkuje 1 308 735 osób, 7191 os./km². Zajmuje powierzchnię 182 km².
    Biblioteka Narodowa Republiki Czeskiej (cz. Národní knihovna České republiky) – biblioteka narodowa Czech z siedzibą w Pradze. Biblioteka znajduje się w gmachu Clementinum. Jedna z najstarszych bibliotek na terenie Czech, której zbiory obejmują ponad 6,5 miliona woluminów.
    James Levine (ur. 23 czerwca 1943 w Cincinnati) – amerykański dyrygent i pianista. Odznaczony Narodowym Medalem Sztuki.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.692 sek.