• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Adiunkt

    Przeczytaj także...
    Stopnie naukowe są uregulowane w ustawie z 14 marca 2003 o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2003 r. Nr 65, poz. 595). Ustawa przewiduje następujące stopnie naukowe:Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym – polska ustawa, uchwalona przez Sejm, regulująca kwestie prawne związane ze szkolnictwem wyższym.
    Uczelnia publiczna – uczelnia utworzona przez państwo reprezentowane przez właściwy organ władzy lub administracji publicznej.

    Adiunkt (z niem. od łac. adiunctus „przyprzężony” od ad + iungo „przyprzęgam, przyłączam”) – stanowisko w polskich szkołach wyższych i placówkach naukowo-badawczych dla pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych posiadających stopień naukowy doktora lub doktora habilitowanego. W przeciwieństwie do samodzielnych pracowników nauki określani są czasem mianem pomocniczych pracowników nauki, ponieważ ustawa z dnia 5 listopada 1958 r. o szkołach wyższych (Dz.U. z 1958 r. nr 68, poz. 336, akt został uchylony 1 września 1982 r.) w art. 88 pkt. 3 mówiła, że ...Pomocniczym pracownikiem nauki jest osoba powołana na stanowisko asystenta, starszego asystenta lub adiunkta.

    Samodzielny pracownik nauki – pracownik naukowy lub naukowo-dydaktyczny posiadający stopień naukowy doktora habilitowanego (często w związku z tym także stanowisko profesora nadzwyczajnego) albo tytuł naukowy profesora, który prowadzi samodzielne badania naukowe lub kieruje samodzielnym zespołem naukowym. Osiągnięcie pozycji samodzielnego pracownika nauki uprawnia do uczestnictwa w głosowaniach w sprawie nadania stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego.Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego – urząd utworzony w Polsce 5 maja 2006 r. do obsługi Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego kieruje działami administracji rządowej „nauka” i „szkolnictwo wyższe” oraz jest dysponentem budżetu na badania naukowe finansowane przez państwo. Przy ministrze działała Rada Nauki, powołana w miejsce zlikwidowanego w 2005 Komitetu Badań Naukowych. Siedziba ministerstwa mieści się w Warszawie, przy ulicy Wspólnej 1/3.

    Zatrudnienie[ | edytuj kod]

    Kandydat na stanowisko adiunkta musi posiadać stopień naukowy doktora, wykazywać się aktywnością naukową udokumentowaną publikacjami w recenzowanych wydawnictwach o zasięgu krajowym bądź międzynarodowym i musi złożyć plany dalszej działalności naukowej. Ocenie podlega również działalność dydaktyczna kandydata. Zgodnie z Prawem o szkolnictwie wyższym zatrudnienie na tym stanowisku osoby ze stopniem doktora następowało na okres do 8 lat. W związku z zaawansowaniem rozprawy habilitacyjnej, po uzyskaniu pozytywnej opinii Komisji, możliwe było przedłużenie zatrudnienia o dalsze 2 lata. Adiunkci bez stopnia doktora habilitowanego podlegali ocenie w czwartym i ósmym roku zatrudnienia na tym stanowisku. Adiunkci ze stopniem doktora habilitowanego byli oceniani co 4 lata.

    Muzeologia (muzealnictwo, muzeografia) – nauka pomocnicza historii, zajmująca się architekturą muzeów i ich zarządzaniem, poszerzona o teorię komunikacji, edukację i rolę, jaką pełnią instytucje muzealne w społeczeństwie. W sensie praktycznym jest nauką o funkcjonowaniu muzeów. Jej nazwa zrodziła się w 1934 r. na konferencji zorganizowanej w Madrycie przez Office International des Musées (poprzednik ICOM – Międzynarodowej Rady Muzeów), uznanej za pierwszą konferencję muzeologiczną. Georges Henri Riviere (1897-1985), założyciel i wieloletni dyrektor generalny ICOM, twórca teorii „nowej muzeologii” mówił o niej tak: muzeologia jest to nauka stosowana, nauka o muzeum. W jej polu znajdują się rozważania nad rolą muzeum w społeczeństwie, badania i konserwacja, sposoby prezentacji, animacji i rozpowszechnienia, organizacji i funkcjonowania, architektury wznoszonej dla celów muzealnych oraz architektury „zmuzealizowanej” (adaptowanej do potrzeb muzeów), badania nad miejscami i obiektami pozyskanymi, nad wyborami, a także typologia i deontologia.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Wynagrodzenie[ | edytuj kod]

    Wysokość minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego, premii i dodatków pracowników zatrudnionych w uczelni publicznej reguluje poprzez rozporządzenie Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

    W innych krajach[ | edytuj kod]

    W USA i wielu krajach anglosaskich nie istnieje odpowiednik pozycji adiunkta. Często porównywana do pozycji adiunkta jest pozycja assistant professor, która zakresem zadań nie różni się od niej. W Niemczech adiunktowi odpowiada Juniorprofessor. Częstą pomyłką jest tłumaczenie stanowiska adiunkta jako adjunct professor, która to rola jest jednak zarezerwowana dla wykładowców, którzy w wymiarze nieprzekraczającym połowy etatu prowadzą zajęcia lub badania naukowe.

    Adiunkt – oznacza również stopień w niektórych zawodach np. w służbie bibliotecznej (adiunkt biblioteczny, adiunkt dokumentacji i informacji naukowej), muzealnictwie lub leśnictwie.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Marek Łaziński: Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie. Wydawn. Nauk. PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9. OCLC 297223678. (pol.)
    2. http://wfis.uw.edu.pl/konkursy-i-zatrudnienia/zatrudnienia/adiunkt/
    3. Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 października 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2017 r. poz. 2183)
    4. Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 2 grudnia 2016 r. w sprawie warunków wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla pracowników zatrudnionych w uczelni publicznej (Dz.U. 2016 poz. 2063)



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.