• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Adam Zieliński - prawnik

    Przeczytaj także...
    Rada Legislacyjna przy Prezesie Rady Ministrów - organ opiniodawczo-doradczy Rady Ministrów i Prezesa Rady Ministrów istniejący od 1972 roku, jako zespół teoretyków i praktyków prawa powoływany przez premiera spośród wybitnych przedstawicieli nauki i praktyki prawa. Ma za zadanie opiniowanie założeń i projektów ważniejszych ustaw kierowanych pod obrady sejmu (inicjatywa ustawodawcza rządu). Działa na podstawie ustawy o Radzie Ministrów i wydanego na jej podstawie rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie zadań Rady Legislacyjnej [...] .Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa – polska organizacja państwowa zajmująca się kultywowaniem pamięci walki i męczeństwa narodu polskiego, a także innymi miejscami martyrologii na ziemiach polskich.
    Adam Bodnar (ur. 6 stycznia 1977 r. w Trzebiatowie) – polski prawnik, działacz społeczny, obrońca praw człowieka, doktor nauk prawnych.
    Rzecznicy praw obywatelskich: Irena Lipowicz, Adam Zieliński, Ewa Łętowska, Andrzej Zoll i Adam Bodnar (2015)

    Adam Zieliński (ur. 28 czerwca 1931 w Pruszkowie) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, specjalista z zakresu prawa cywilnego, profesor zwyczajny na Uniwersytecie Warszawskim, były prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, poseł na Sejm X kadencji i rzecznik praw obywatelskich.

    Krajowa lista wyborcza (potocznie lista krajowa) – lista ogólnopolska obejmująca 35 kandydatów do Sejmu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej X kadencji w pierwszej turze wyborów parlamentarnych w 1989. Znaleźli się na niej przedstawiciele najwyższych władz państwowych i partyjnych związani z partią komunistyczną oraz ugrupowaniami satelickimi i kontrolowanymi organizacjami społecznymi. W głosowaniu z 4 czerwca 1989 zaledwie dwóch spośród nich uzyskało mandaty poselskie. Porażkę pozostałych (w tym urzędującego premiera Mieczysława Rakowskiego, członków Biura Politycznego KC PZPR, ministrów Czesława Kiszczaka i Floriana Siwickiego, liderów SD i ZSL), w wyniku której większość przywódców obozu rządzącego znalazła się poza parlamentem, powszechnie uznano za prestiżową klęskę obozu władzy.Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego (WPiA UW) – jest trzecim co do liczby studentów (po WZ UW i WDiNP UW) i najstarszym wydziałem Uniwersytetu Warszawskiego. WPiA UW umożliwia kształcenie na kierunkach:

    Życiorys[]

    Ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W 1968 uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych, w 1975 otrzymał stopień doktora habilitowanego. W 1989 uzyskał tytuł naukowy profesora.

    W latach 1955–1982 orzekał w Sądzie Powiatowym, a następnie w Sądzie Okręgowym dla m.st. Warszawy. Pracował także w Ministerstwie Sprawiedliwości jako dyrektor departamentu prawnego (od 1970). W latach 1982–1992 zajmował stanowisko sędziego i jednocześnie prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego. Równocześnie zasiadał w Radzie Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów (1976–1984 i 1986–1989), pełnił funkcję członka Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa PRL Wojciechu Jaruzelskim oraz był członkiem Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa (1988–1990).

    Habilitacja (z łac. habilitas – zdatność, zręczność) – posiadające różny zakres, w zależności od sytuacji prawnej w danym kraju, uprawnienie do:Instytut Wymiaru Sprawiedliwości – polska placówka naukowa (jednostka budżetowa) z siedzibą w Warszawie, której celem są działania na rzecz harmonizacji prawa polskiego z międzynarodowymi standardami prawnymi, w tym zwłaszcza z wymogami normatywnymi Unii Europejskiej.

    W latach 1989–1991 sprawował mandat posła na Sejm kontraktowy z ramienia PZPR. Został wybrany już w pierwszej turze głosowania jako jeden z dwóch (obok Mikołaja Kozakiewicza) kandydatów z uporządkowanej alfabetycznie 35-osobowej listy krajowej.

    W latach 1994–1995 pełnił funkcję sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. W 1996 wybrano go na stanowisko Rzecznika Praw Obywatelskich. W 2000 został zastąpiony przez profesora Andrzeja Zolla.

    Pozostaje pracownikiem naukowym Instytutu Prawa Cywilnego Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego i członkiem Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk. Jest członkiem Rady Naukowej Instytutu Wymiaru Sprawiedliwości.

    Profesor zwyczajny (skrót: prof. zw., z łac. professor ordinarius) – stanowisko na uczelni przewidziane dla pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który posiada tytuł naukowy profesora (art. 114, ust. 1 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym, Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.). Stanowisko profesora zwyczajnego jest ukoronowaniem kariery naukowej pracowników uczelni. Wiąże się bowiem z największym prestiżem – jest przyznawane szczególnie zasłużonym dla uczelni i wyróżniającym się naukowcom z tytułem naukowym profesora. Do roku 1990 profesor zwyczajny i profesor nadzwyczajny były to dwa odrębnie tytuły naukowe nadawane przez Przewodniczącego Rady Państwa. Profesor zwyczajny był wyższy rangą niż profesor nadzwyczajny.Rada Konsultacyjna przy Przewodniczącym Rady Państwa – kolegialny organ doradczy przy przewodniczącym Rady Państwa Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej Wojciechu Jaruzelskim, działający w latach 1986-1989.

    Odznaczenia[]

    Dwukrotnie odznaczany Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1978 i 1984); otrzymał także Złoty Krzyż Zasługi (1964).

    Przypisy

    Bibliografia[]

  • Profil na stronie Biblioteki Sejmowej. [dostęp 2013-12-23].
  • Nota biograficzna na stronie RPO. [dostęp 2011-08-21].
  • Adam Zieliński w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2011-08-21].
  • Ewa Anna Łętowska (ur. 22 marca 1940 w Warszawie) – polska prawniczka, profesor doktor habilitowany nauk prawnych; pierwszy polski rzecznik praw obywatelskich (1987–1992), sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego (1999–2002) i Trybunału Konstytucyjnego (2002–2011).Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) – organ państwowy sprawujący kontrolę funkcjonowania i bezczynności lokalnej i regionalnej administracji publicznej pod względem zgodności z Konstytucją RP, prawem unijnym i ustawami. Kontroli tej podlegają organy samorządu terytorialnego i zawodowego, terenowe organy administracji rządowej oraz inne podmioty w zakresie wykonywania funkcji administracji publicznej (np. rektor uniwersytetu).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Nauki prawne – zbiór nauk społecznych zawierających elementy nauk humanistycznych i nauk ścisłych, zajmujących się prawem.
    Komitet Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk – powołany w 1952 r. Zakres działania Komitetu obejmuje problematykę nauk prawnych, w tym: historii prawa, historii doktryn polityczno-prawnych oraz badania nad kulturą prawną. Komitet pełni funkcję Komitetu Narodowego ds. Współpracy z Międzynarodowym Stowarzyszeniem Nauk Prawnych.
    Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.
    Sekretarz stanu – w Polsce to najwyższy rangą urzędnik w ministerstwie (zwyczajowo nazywany wiceministrem). Sekretarze stanu mianowani są również w Kancelarii Prezydenta RP.
    Prawo cywilne (łac. ius civile) – gałąź prawa obejmująca zespół norm prawnych regulujących stosunki między podmiotami prawa prywatnego, stanowiąca zarazem trzon prawa prywatnego.
    Mikołaj Kozakiewicz (ur. 24 grudnia 1923 w Albertynie (obecnie Białoruś), zm. 22 listopada 1998) – polski socjolog, polityk, były marszałek Sejmu, poseł na Sejm PRL IX kadencji, Sejm kontraktowy i Sejm I kadencji, profesor nauk humanistycznych, autor kilkudziesięciu książek z zakresu seksuologii, socjologii wychowania i oświaty, publicysta.
    Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL) – oficjalna nazwa państwa polskiego w latach 1952–1989. Uprzednio, w latach 1945–1952 ten sam organizm państwowy funkcjonował jako podmiot prawa międzynarodowego pod nazwą Rzeczpospolita Polska. Państwo to w okresie 1945-1989 propagandowo i kolokwialnie określane było jako Polska Ludowa.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.