• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Adaldag

    Przeczytaj także...
    Odense – trzecie pod względem wielkości miasto duńskich miast; w 1988 roku obchodziło tysięczną rocznicę powstania.Benedykt V (łac. Benedictus V, ur. w Rzymie, zm. 4 lipca 966 w Hamburgu) – papież w okresie od 22 maja 964 do 23 czerwca 964.
    Holsztyn (niem. Holstein) – historyczna kraina niemiecka położona na południe od dzielącej go od Szlezwiku rzeki Eider, zamieszkana w średniowieczu od zachodu przez plemiona północnych Sasów (Nordalbingów), a od wschodu przez słowiańskich Wagrów ze związku Obodrytów.
    .mw-parser-output table.duchowny-ksiadz td.naglowek{color:white!important;background:black!important}.mw-parser-output table.duchowny-biskup td.naglowek{color:white!important;background:#E56DC4!important}.mw-parser-output table.duchowny-patriarcha td.naglowek{color:white!important;background:#BA55D3!important}.mw-parser-output table.duchowny-kardynal td.naglowek{color:white!important;background:#FF2400!important}.mw-parser-output table.duchowny-papiez td.naglowek{color:black!important;background:gold!important}.mw-parser-output table.duchowny-cywil td.naglowek{color:black!important;background:#C0C0C0!important}.mw-parser-output table.duchowny-ksiadz tr.naglowek{color:white!important;background:black!important}.mw-parser-output table.duchowny-biskup tr.naglowek{color:white!important;background:#E56DC4!important}.mw-parser-output table.duchowny-patriarcha tr.naglowek{color:white!important;background:#BA55D3!important}.mw-parser-output table.duchowny-kardynal tr.naglowek{color:white!important;background:#FF2400!important}.mw-parser-output table.duchowny-papiez tr.naglowek{color:black!important;background:gold!important}.mw-parser-output table.duchowny-cywil tr.naglowek{color:black!important;background:#C0C0C0!important}

    Adaldag (ur. ok. 900 roku, zm. 28 kwietnia 988 roku w Bremie) – arcybiskup Hamburga-Bremy w latach 937–988, kanclerz i doradca cesarza Ottona I.

    Skandynawia – region północnej Europy, obejmujący kraje: Szwecję, Norwegię oraz Danię. Obejmuje część z krajów nordyckich.Szlezwik (niem. Schleswig, duń. Slesvig albo Sønderjylland) - region południowej Jutlandii, rozciągający się ok. 30 km na północ i 40 na południe od granicy duńsko-niemieckiej.

    Życie[ | edytuj kod]

    Adaldag prawdopodobnie pochodził z zamożnej rodziny saskiej, być może był krewnym królowej Matyldy, żony króla Niemiec Henryka I Ptasznika. Był uczniem biskupa Adalwarda z Verden. Jako kanonik z Hildesheim został pisarzem królewskim, a w 936/7 roku jest potwierdzony jako kanclerz królewski. W 937 roku otrzymał od Ottona I nominację na arcybiskupa Hamburga-Bremy, był też bliskim doradcą późniejszego cesarza (przede wszystkim w sprawach kościelno-politycznych). M.in. uczestniczył w drugiej wyprawie włoskiej Ottona (w latach 961–965), gdzie był świadkiem jego koronacji cesarskiej. Zaufanie cesarza do arcybiskupa objawiło się też poprzez powierzenie mu wówczas w opiekę zdetronizowanego papieża Benedykta V (Adaldag zabrał go ze sobą do Hamburga, gdzie ten służył jako diakon i zmarł). Adaldag współpracował też z następcami Ottona I: Ottonem II i Ottonem III.

    Hamburg (łac. Hammonia; dolnoniem. Hamborg [ˈhaˑmbɔːχ]), właściwie Wolne i Hanzeatyckie Miasto Hamburg (niem. Freie und Hansestadt Hamburg) – miasto w północnych Niemczech na prawach kraju związkowego niedaleko ujścia Łaby do Morza Północnego. Wolne miasto i zarazem związkowy kraj niemiecki (pow. 755 km², ludność 1,74 mln – drugie po Berlinie). Największy port morski kraju (75 mln ton przeładunku), wielki ośrodek przemysłowy (statki, elektrotechnika, przetwórstwo ropy, przemysł spożywczy) i finansowy. W 2011 roku miasto to otrzymało tytuł Europejskiej Stolicy Czystości.Libutius (zm. w lutym lub 15 marca 961) – mnich benedyktyński z klasztoru św. Albana w Moguncji. W Boże Narodzenie roku 959 został wyświęcony przez arcybiskupa Hamburga Adaldaga na biskupa misyjnego Rusi, o którego prosiła cesarza Ottona I (pragnącego zapobiec wciągnięciu Rusi do sfery wpływów Bizancjum) wielka księżna kijowska Olga. Przez rok nie wyjechał jednak na Ruś (powodów tej zwłoki nie znamy) i zmarł na początku 961 roku. Jego następcą został Adalbert, późniejszy pierwszy arcybiskup Magdeburga.

    Dbał o rozwój swej diecezji (także korzystając ze swych bliskich stosunków z władcami Niemiec): zapewnił uznanie jej jako ośrodka misji ewangelizacyjnych na terenie Skandynawii, a w 947/8 roku ustanowił trzy pierwsze biskupstwa podległe swojemu arcybiskupstwu, na terenach Jutlandii i Szlezwiku (w Szlezwiku, Ripen i Århus). Zdołał także dzięki temu odeprzeć zakusy arcybiskupów Kolonii, chcących podporządkować sobie na powrót Bremę, a argumentujących swoje roszczenia brakiem sufraganii Bremy. Z kolei w 968 roku podporządkował sobie biskupstwo w Oldenburgu w Holsztynie (na terenach słowiańskich Wagrów). Brał też udział w próbie organizacji misji na Ruś, w 959 roku wyświęcając biskupa misyjnego Libutiusa, wysyłanego do Kijowa. Od władców Niemiec otrzymał liczne przywileje, które stanowiły zręby pozycji ekonomicznej i politycznej arcybiskupów w północnych Niemczech. Zakładał klasztory, szkołę w Hamburgu i szpital w Bremie. W 983 roku reakcja pogańska przerwała misje wśród Duńczyków i Słowian, a Hamburg został wówczas zniszczony przez Obodrytów.

    28 kwietnia jest 118. (w latach przestępnych 119.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 247 dni. Otton II (ur. 955, zm. 7 grudnia 983 w Rzymie) - król niemiecki od 973, Święty Cesarz Rzymski od 980 z dynastii Ludolfingów. Syn Ottona I i Adelajdy.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Hans Geotting: Thiethard (928–954). W: Die Hildesheimer Bischöfe von 815 bis 1221 (1227). Hans Goetting (opr.). Berlin, New York: De Gruyter, 1984, s. 143, seria: Germania Sacra, Neue Folge 20, Die Bistümer der Kirchenprovinz Mainz, Bistum Hildesheim. 3. ISBN 3-11-010004-5. [dostęp 2011-01-25]. Autor wskazuje, iż 2 stycznia 948 roku papież Agapit II miał uznać arcybiskupstwo Bremy-Hamburga jako wiodące w misjach na Północy, nakazując pomoc – wobec braku własnych sufraganii – biskupom Halberstadt i Hildesheim, a już 7 czerwca tego samego roku na synodzie w Ingelheim zdecydowano o utworzeniu trzech wspomnianych sufraganii na terenach duńskich.
    2. To mógł być nawet główny powód powołania wspomnianych trzech biskupstw. Prawdopodobnie dwóch spośród trzech konsekrowanych biskupów nawet nie wyruszyło do swych diecezji, nie znamy także imion ich następców (w 988 poświadczone jest z kolei biskupstwo w Odense). Ich obecność w Bremie służyła Adaldagowi do umocnienia swej pozycji, bowiem razem z nimi mógł wyświęcać kolejnych biskupów. Jedynie trzeci z nich prowadził misje, nie tylko w Danii, ale także Szwecji i Norwegii. Birgit Sawyer, Peter Sawyer: Medieval Scandinavia: From Conversion to Reformation circa 800-1500. Minneapolis: University of Minnesota Press, 2003, s. 107. ISBN 0-8166-1738-4. [dostęp 2011-01-25]. Birgit Sawyer, Peter Sawyer: Scandinavia Enters Christian Europe. W: The Cambridge History of Scandinavia. Knut Helle (red.). T. 1: Prehistory to 1520. Cambridge: Cambridge University Press, 2003, s. 149. ISBN 0-521-47299-7. [dostęp 2011-01-25].
    3. Georg Kretschmar: Der Kaiser tauft – Otto der Große und die Slawenmission. W: Bleibendes im Wandel der Kirchengeschichte. Bernd Möller, Gerhard Ruhbach (red.). Tübingen: J. C. B. Mohr (Paul Sibeck), 1973, s. 129–130. ISBN 3-16-135332-3. [dostęp 2011-01-25].
    4. Rosamond McKitterick: The Church. W: The New Cambridge Medieval History. Timothy Reuter (red.). T. III: C.900–C.1024. Cambridge: Cambridge University Press, 1999, s. 149. ISBN 0-521-36447-7. [dostęp 2011-01-25].

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Otto Heinrich May: Adaldag. W: Neue Deutsche Biographie. T. 1. Berlin: Duncker & Humblot, 1953, s. 47–48. [dostęp 2011-01-24].
  • Friedrich Wilhelm Bautz: Adaldag. W: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon. T. 1. Hamm: Verlag Traugott Bautz, 1990. ISBN 978-3-88309-013-9. [dostęp 2015-01-19].
  • Wilhelm von Bippen: Adeldag. W: Allgemeine Deutsche Biographie. T. 1. Leipzig: Verlag von Dunckler & Humblot, 1875, s. 72–73. [dostęp 2011-01-24].
  • Adaldag: Erzbischof von Hamburg-Bremen (936-988). W: Die Genealogie der Franken und Frankreichs [on-line]. [dostęp 2015-11-30].
  • Oldenburg in Holstein, Oldenburg i. H. – miasto w Niemczech w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn, w powiecie Ostholstein, siedziba urzędu Oldenburg-Land. W 2008 r. liczyło 9 663 mieszkańców.Słowianie – gałąź ludów indoeuropejskich posługujących się językami słowiańskimi, o wspólnym pochodzeniu, podobnych zwyczajach, obrzędach i wierzeniach. Zamieszkują Europę wschodnią, środkową i południową oraz pas północnej Azji od Uralu po Ocean Spokojny. Stanowią najliczniejszą grupę ludności indoeuropejskiej w Europie.




    Warto wiedzieć że... beta

    Hildesheim (dolnoniem. Hilmessen) – miasto powiatowe w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia, siedziba powiatu Hildesheim, port nad rzeką Innerste (dorzecze Wezery), na południowy wschód od Hanoweru.
    Otton I Wielki (ur. 23 listopada 912, zm. 7 maja 973 w Memleben) – książę Saksonii 936–961, król niemiecki od 936 i cesarz rzymsko-niemiecki od 962, z dynastii Ludolfingów.
    Matylda von Ringelheim, Święta Matylda, Matylda Westfalska (ur. ok. 895 w Enger w Westfalii - zm. 14 marca 968 w Kwedlinburgu) – siostra Ottona I Szwabskiego, żona króla Niemiec Henryka I Ptasznika, matka cesarza Ottona I i święta katolicka.
    Kijów (ukr. Київ, Kyjiw, ros. Киев, Kijew) – stolica i największe miasto Ukrainy, nad rzeką Dniepr. Był miastem królewskim Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
    Ingelheim am Rhein /ɪŋəlhajm am ʀajn/ – miasto powiatowe w Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, od 1996 r. siedziba powiatu Mainz-Bingen. Leży na lewym brzegu Renu, u ujścia rzeki Selz. Liczy 24 050 mieszkańców (2009), zajmuje powierzchnię 49,86 km². Znane jest z produkcji czerwonego wina - własne określenie miasta: Die Rotweinstadt (pol. miasto czerwonego wina).
    Verden (Aller) - miasto powiatowe w północnych Niemczech , w kraju związkowym Dolna Saksonia, siedziba powiatu Verden.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.038 sek.